เราชอบที่จะเรียนรู้ผู้อื่นมากกว่าเรียนรู้ตัวเอง

วันก่อนได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนผู้หญิง 2 คน ที่โทรมาบ่นเรื่อง "เพื่อน" ให้ฟัง และเป็นเรื่องที่ค่อนข้างทำให้แปลกใจมาก เพราะเรื่องที่ทั้ง 2 โทรมาเล่าให้ฟังแบบอัดอั้นตันใจ คือ เรื่องของกันและกัน

เรื่องราวคงผมคงไม่ต้องอธิบาย แต่โดยสรุปมีใจความว่าเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนที่ไม่ค่อยดีนัก ผิดใจกันในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ประเด็น คือ ทั้งสองเล่าในถึงอีกคนในมุมที่ตนเองคิดเท่านั้น ซึ่งเหมือนกับฉายหนังคนละเรื่องให้ผมฟัง ทั้งที่เป็นเรื่องเดียวกัน

จากเหตุการณ์นี้ผมนึกถึงคำพูดของนักบวชท่านหนึ่ง (ขออภัยที่จำชื่อท่านไม่ได้) ว่า เราชอบที่จะเรียนรู้ผู้อื่นมากกว่าเรียนรู้ตัวเอง โดยเฉพาะในมุมที่ตัวเองมอง ที่ตัวเองคิด แต่ขาดการเอาใจเขามาใส่ใจเรา ซึ่งผลสุดท้ายต่างคนต่างไม่มีใครได้ มีแต่เสียกับเสียเท่านั้น !!!

ด้วยรัก