ลูกกวาดนุ่มๆ ที่คิดค้นขึ้นตามบัญชาของสุลต่านแห่งออตโตมาน..

          ตามประสาคนชอบ “ของกิน”  บันทึกการเดินทางเยือนอิสตันบูลของป้าเจี๊ยบต้องปิดท้ายรายการลง เหมือนกับการรับประทานอาหารค่ะ นั่นคือ ของหวาน 

          ของหวานประจำชาติตุรกีมีชื่อว่า โลกัม (Lokum) แต่รู้จักในชื่อสากลว่า Turkish Delight

          ประวัติของโลกัมเริ่มขึ้นตอนปลายศตวรรศที่ 17 สมัยนั้นในอิสตันบูลมีคนทำลูกกวาดและขนมชื่อว่า อาลี มูฮิดดินค่ะ  วันหนึ่งแกได้ยินว่าสุลต่านเกิดพิโรธขึ้นมาเพราะพระทนต์ร้าวไปซี่หนึ่งขณะเสวยลูกกวาด รับสั่งว่า “ลูกกวาดแข็งๆ  เราเบื่อลูกกวาดแข็งเต็มที เราต้องการลูกกวาดนุ่มๆ!”

          อาลีตั้งใจเต็มที่ที่จะสนองพระบัญชา  จึงลงมือผสมน้ำ น้ำตาล แป้งข้าวโพด ครีมออฟทาร์ทาร์ และน้ำกุหลาบ เข้าด้วยกัน นำไปกวนจนข้น แล้วเทแผ่เป็นแผ่นในกระทะแบนๆ ที่ทาด้วยน้ำมันอัลมอนด์ ทิ้งไว้ให้เย็น จากนั้นก็โรยด้วยน้ำตาลป่น แล้วตัดเป็นชิ้นๆ ขนาดพอคำ

          เมื่ออาลีลองกัดดูก็พบว่า ลูกกวาดที่เขาทำครั้งนี้ไม่แข็งกรอบและป่นกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในปากเหมือนทุกครั้ง หากแต่นุ่มและเคี้ยวได้ง่าย  แบบว่าเป็น “รสชาติที่ทำให้สุขใจ” เสียนี่กระไร!  ซึ่งในภาษาตุรกีคือ “Rahat lokum”  และกลายเป็นชื่อเรียกลูกกวาดนุ่มๆ อันนี้ ปัจจุบันเหลือสั้นๆ แค่ lokum ค่ะ 

          อาลี มูฮิดดิน ก็ดังเปรี้ยงปร้างชั่วข้ามคืนสิคะ เมื่อมหาดเล็กจากพระราชวังทอปกาปิมาซื้อลูกกวาดนุ่มจากร้านไปถวายสุลต่าน  Lokum กลายเป็นขนมสุดฮิตของชาววังและบรรดานางในฮาเร็มอย่างรวดเร็ว 

          แม้จะผ่านมาเกือบ 300 ปีแล้ว  ร้านของอาลี มูฮิดดินยังคงเปิดขายลูกกวาดนุ่มอยู่ค่ะ  ตั้งอยู่ใกล้ๆ New Mosque

          ลูกกวาดนุ่มแบบดั้งเดิมจะเป็นชนิดที่ทำจากน้ำกุหลาบ  แต่เดี๋ยวนี้ออกลูกออกหลานไปหลายแบบ โดยผสมของอร่อยๆ อย่างวอลนัท  ปิตัสชิโอ อัลมอนด์ ส้ม ชอคโกแลต ฯลฯ เข้าไป

          ตอนที่ไกด์ท้องถิ่นพาไปซื้อโลกัมนั้น ป้าเจี๊ยบไม่ได้ซื้อหรอกค่ะ  ชิมลูกเดียว..อิ ๆ ๆ   ทางร้านตัดเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่จานไว้ให้ชิมตั้งหลายแบบ  รสชาติเหมือนกินเยลลี่หนึบๆ  เพื่อนๆ ซื้อกันคนละหลายกล่องค่ะ  

          เมื่อกลับมาแล้ว ดร.วินิจเอามาฝากอาจารย์เอื้องหนึ่งกล่อง ป้าเจี๊ยบได้มีเอี่ยวด้วยเพราะนั่งโต๊ะติดกัน  พอกัดเข้าไปแล้วหัวเราะก๊ากเลยค่ะ  ก็รูปหน้ากล่องเห็นชัดๆว่าแต่ละชิ้นมีถั่วปิตัสชิโอ 1 เม็ด  แต่ชิ้นที่อยู่ในกล่องมีเศษถั่วป่นชิ้นเล็กจิ๋วแทรกอยู่ 2-3 ชิ้น...แหง่ว..

          ลูกกวาดนุ่มที่เห็นในรูปนี้  ไม่ใช่ของร้านอาลี มูฮิดดินนะคะ ป้าเจี๊ยบถ่ายจากร้านหนึ่งในจตุรัสตักซิม  ถ้าซื้อแบบนี้ คงไม่ถูกหลอก
           
          อ้อ! ได้สูตรสำหรับทำเจ้านี่มาแล้วด้วยล่ะ  คงต้องหาเวลาว่างเปิดห้องทดลองสักวัน…