วันที่ 5 พ.ค. นายหมูไปกำแพงเพชร...เพื่อง้อหวานใจ..

หลังจากคุยกันดีแล้ว...หวานใจผมชวนไปศูนย์หนังสือจุฬา

ที่ ม.น. ผมนึกในใจ...เรารู้จักใครใน G2K ที่พิดโลกบ้างหว่า??

ความเป็นจริงแล้วที่พิดโลกมีคนเขียนบันทึกหลายคน

แต่เรารู้จักและคุยกับพี่หว้ามานานแล้วนี่...

นัดพี่หว้ามาทานข้าวดีกว่า..เอ๊ะ..แต่ผมไม่มีเบอร์พี่หว้านี่..

เลยโทรหา อ.ขจิต

ฮาโหล...อ.ขจิตหรอคับ...หมูขอเบอร์พี่หว้าหน่อยสิ่

อ๋อได้คับ..เด๋ว อ.โทรไปบอกนะ..

ผมนึกในใจ..เอ๊ะ  นศ.ป.เอก  ใช้ 3310 หรอหว่า ต้องโทรกลับ

อิอิ..ซักพัก..อ.ขจิตโทรกลับมาบอกเบอร์พี่หว้า

ผมโทรหาพี่หว้า...พี่หว้ามีสอนหรือปล่าวคับ...ว่างไหม

ออกมาทานข้าวกับหมูได้ไหม...เจอกันที่ไหนดี..

บอกตามตรงผมไม่ค่อยจะเชี่ยวชาญพิดโลกซักเท่าไร...

นัด black canyon ไว้ก่อนดีก่า..

พี่หว้าบอกว่า...ว่างจ่ะ(เสียงดูอึ้งๆเล็กน้อย)

เด๋วพี่ชวน..อ.ราณีไปด้วย..โอเค..ง๊านเด๋วเจอกานคับ

ถึงร้านแล้ว...บอกตรงๆว่าผมจำหน้าพี่หว้าไม่ได้

แต่ผมจำ อ.ราณีได้  ขนาดแค่เห็นในรูปนะ

ไม่เคยไปทักทาย อ.ราณี ในบันทึกแม้แต่บันทึกเดียว...

แต่รู้ว่าที่เดินมากับ อ.ราณี พี่หว้าแน่นอนT____T

พี่หว้าคุยเก่งมากๆ อ.ราณี ก็ไม่น้อยหน้า...

สมกับที่เป็น อาจารย์ เป็นพิธีกร ในงานต่างๆจริง

แซวกันไปแซวกันมา..มีหน้าแดง..สนุกสนานมาก...

อันนี้เป็นความลับของ มิตรต่างวัยใน G2K อิอิ

ขอบคุณจากในนายหมู..

ขอบคุณ อ.ขจิต ที่ช่วยประสานให้

ขอบคุณ อ.ราณี ที่เป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว

ขอบคุณพี่หว้า ที่ต้อนรับนายหมูแบบไม่รังเกียจ

ขอบคุณ G2K ที่ทำให้ผมได้รู้จักมิตรน่ารักๆหลายคน

ผ่านมา 2-3 วันแล้ว นึกถึงวันที่เจอพี่หว้า กับ อ.ราณีแล้ว

นายหมูยังยิ้มหน้าบานทุกครั้งที่นึกถึง...

คนนี้น่ารักมาก..ถ่ายรูปไม่ขึ้น..คุยกันตอนแรก

เผลอตัวนึกว่ารุ่นเดียวกับหมู..อิอิ