ส่วนมาในบันทึกนี้ ผมอยากจะชวนทางมาดูอีกมุมหนึ่งนะครับ เพื่อสร้างแรงจูงใจ ตลอดจนการแนะนำกิจกรรม หรือประสบการณ์ดีๆ เกี่ยวกับชีวิตของท่านมาเล่าสู่กันฟัง (ฝนที่ตกทางโน่น หนาวถึงคนทางนี้ .... ยินดีที่เล่าสู่กันฟัง)

สวัสดีครับพี่น้องผองเพื่อน

          ตอนนี้มาเน้นเกี่ยวกับประเด็นการศึกษากันเป็นหลักนะครับ เป้าหมายหลักคือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ สู่การนำไปปฏิบัติใช้จริงครับ ให้เกิดในชุมชนเครือข่ายทางการศึกษา ให้ครอบคลุมเท่าที่เราจะร่วมมือกันได้นะครับ

          หากคุณยังไม่ได้เข้ามาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในหัวข้อ รวมพลัง G2K เพื่อ...การศึกษา....ปัญหาและแนวทางแก้ไข (ยกแรกร่วมระบาย ลปรร.)  ก็ขอเชิญพี่น้องทุกท่าน ไปร่วมจิบน้ำชา อุ่นน้ำชากันได้นะครับ อยากให้ระบายสิ่งที่อึดอัดทางการศึกษาออกมานะครับ หรือหากมีแนวทางการนำไปใช้ที่ดี ก็รบกวนฝากไว้ด้วยนะครับ สรุปว่าคุณเขียนไว้ได้ทุกอย่างเลยที่นั่นนะครับ

         ส่วนมาในบันทึกนี้ ผมอยากจะชวนทางมาดูอีกมุมหนึ่งนะครับ เพื่อสร้างแรงจูงใจ ตลอดจนการแนะนำกิจกรรม หรือประสบการณ์ดีๆ เกี่ยวกับชีวิตของท่านมาเล่าสู่กันฟัง (ฝนที่ตกทางโน่น หนาวถึงคนทางนี้ .... ยินดีที่เล่าสู่กันฟัง)

         แต่ผมจะยกตัวอย่างดีๆ ที่ได้ร่วมแลกเปลี่ยนกับคุณมัทนา นะครับ ผมรู้สึกว่าเป็นตัวอย่างที่ดีมากๆ เลย ดังนั้นผมจะขอยกตัวอย่างที่คุณมัทนาได้เขียนเอาไว้ในส่วนของการแสดงความเห็นในบันทึก รวมพลัง G2K เพื่อ...การศึกษา....ปัญหาและแนวทางแก้ไข (ยกแรกร่วมระบาย ลปรร.)  นี้นะครับ

___________________________________________________

P

มัทนา
เมื่อ จ. 07 พฤษภาคม 2550 @ 17:06 จาก 24.83.237.223

มาแล้วค่ะ....
อย่างที่เกริ่นไว้ วันนี้ขอไม่บ่น แต่จะมาเล่าว่าสมัยเรียนว่าประทับใจอะไรบ้างนะคะ
ต้องยอมรับว่ามัทโชคดีมากๆที่ได้เรียนโรงเรียนดีๆตั้งแต่อนุบาลจนถึงตอนนี้
  • ที่โรงเรียนอนุบาลมีครูที่รู้จักเด็กและครอบครัวของเด็กแบบ โตมาแล้วกลับไปเจอโดยบังเอิญ ครูยังจะเราและน้องเราได้ (เราจำไม่ค่อยได้ค่ะ แม่บอกถึงรู้ว่านี่ครู : P แต่ครูจำเราได้แม่นมากๆ)
  • ที่โรงเรียนอนุบาลมีสัตว์เลี้ยง มัทว่าเด็กได้อยู่ใกล้สัตว์ ได้อยู่ใกล้ธรรมชาติจะมีจิตใจที่ดีกว่าโตมากับเกมส์คอมนะคะ
  • โรงเรียนประถมของมัทนี่สุดยอด้เลยค่ะ ขอชมออกหน้าออกตานิด เพราะชอบมาจริงๆ รักมากๆ มีกิจกรรมเยอะมาก มีชมรมให้เข้า มัทเคยอยู่หลายชมรมค่ะ ชมรมวิทย์ สอนให้ทำสบู่ ยาสระผมเอง ชมรมภาษาไทยมีคุณ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์มาสอนแต่งกลอน ชมรมดนตรีการเชิญนักดนตรีมืออาชีพมาพูดมาเล่นดนตรีให้ฟัง
  • ผู้ปกครองมีส่วนร่วมกับกิจกรรมในโรงเรียนมากค่ะ มาช่วยเป็นวิทยากรบ่อยมากๆ
  • โรงเรียนมีงานโขนประจำปี นร.ทุกคนรู้เรื่องรามเกียรติ์ ทุกคนเรียนนาฎศิลป์สัปดาห์ละครั้ง
  • เรียนศิลปะสัปดาห์ละครั้ง เรียนดนตรีสัปดาห์ละครั้ง นั่งสมาธิสัปดาห์ละครั้ง เรียนวิชาช่างไม้ ทำกรอบรูปกับที่ใส่ดินสอ เรียนการบ้านการเรืิอน เรียนงานประดิษฐ์ ปลูกผักสวนครัว
  • ได้ไปถวายตนเป็นพุทธมามากะที่วัดธรรมงคล ไปฝึกอาราธนาศีลอาราธนาธรรมที่วัดโพธิ ไปทัศนศึกษานอกสถานที่ทุกปี  คือความทรงจำมีแต่เรื่องนอกห้องเรียนซะมากอ่ะค่ะ
  • การจัดโต๊ะนั่งในห้องก็จัดเป็นกลุ่ม ไม่ได้นั่งหันหน้าเข้ากระดานทุกปีค่ะ แล้วแต่อาจารย์ ได้ฝึกพูดหน้าชั้นบ่อยมาก มัทเป็นคนขี้อายมากๆ ช่วยได้เยอะค่ะที่ได้ฝึก
  • ได้ทำงานเป็นกลุ่ม เล่นบทบาทสมมติก็บ่อยค่ะ
  • จำได้ว่าวิชาสปช. มีสอบ lab กริ๊งด้วย ตอนนั้นป. 5 เอง เรื่องหินชนิดต่างๆ แล้วก็เรื่องส่วนประกอบของพืช ได้ใช้กล้องจุลทรรศด้วย
  • แต่งกลอนกับเขียนเรียงความบ่อยมากค่ะ กระตุ้นต่อมความคิดสร้างสรรค์มาก
  • ในโรงเรียนมีแต่ขนมและอาหารที่มีประโยชน์ขาย ราคาก็ถูก
  • มีการเลือกตั้งประธานนักเรียนแบบเป็นเรื่องเป็นราวทีมผู้สมัครต้องหาเสียง เดินพบรุ่นน้อง มีการอภิปรายนโยบาย
  • ประธานรุ่นมัทตอนนี้เป็นนักร้องดังร้องเพลงปรัชญาและการเมืองไปแล้วค่ะ (ตุล แห่ง วง apartment คุณป้า นั่นเอง)
  • ห้องสมุดที่โรงเรียนก็มีหนังสือดีๆมากมาย เข้าห้องสมุดเป็นเรื่องเท่ห์ ชอบมากค่ะ
  • มีอ.นิสิตมาสอนเพิ่มสีสัน
  • นร. ป.6 ทุกคนต้องสลับกันมาชักธงชาติและนำสวดมนต์ตอนเช้า
  • มีพื้นที่ให้วิ่งเล่นมากมาย เคยเล่นเกมบอลลูนไม๊ค่ะ เล่นกันยาวมาก ได้รู้จักเพื่อนต่างห้อง เพื่อนรุ่นพี่รุ่นน้อง ชั้นนึงมีแค่ 4 ห้อง ก็รู้จักคุ้นหน้ากันหมดจนโตมานี่เลยค่ะ
  • พูดถึงการส่งต่อระหว่างระดับ มัทไม่เคยมีปัญหาเรื่องการหาเพื่อนเลยเพราะเพื่อนจากโรงเรียนเก่า มาโรงเรียนใหม่เพียบ จะต้องปรับตัวก็แต่เรื่องการเรียนเพราะตอนประถมเรียนสนุกได้เล่นเยอะ
  • พอมัธยมเรียนเป็นเรียน กิจกรรมยังมีอยู่แต่ไม่เท่าตอนประถม
  • ได้เล่นดนตรีไทยเป็นเรื่องเป็นราว
  • มัธยมนี่มัทชอบการแนะแนวมากค่ะ เหมือนที่คุณเบิร์ดเขียนไว้ สำคัญมากๆค่ะ อ.ต้องพร้อมคุยและมีข้อมูลทางเลือกให้เด็กมากๆ
  • มัทประทับใจเพื่อนค่ะ ช่วงวัยรุ่นนี้เพื่อนสำคัญ จะเสียไม่เสียก็ตรงนี้ วัฒนธรรมอ.ปกครองของโรงเรียนไทยเรานี่ก็น่ารักดีนะคะ
  • มองกลับไปมันก็สำคัญน่าดู แต่ต้องปกครองแบบสร้างสรรค์และรู้ทันเด็กให้เด็กเกรงใจเอง ไม่ใช่ให้เด็กเกลียดนะคะ
  • ตอนเรียนวิชาชีวะ มีชั่วโมงนึงให้ออกเดินไปตามคูน้ำเก็บตัวอย่างมาศึกษาชอบมากคะ
  • ทัศนศึกษาที่ชอบมากที่สุดคือตอนไปลพบุรี ไปเมืองเก่า เรียนประวัติศาสตร์ถึงที่
  • ตอนม. 3 เรียนสังคมเรื่องทวีปต่างๆ แต่ละกลุ่มต้องไปติดต่อสถานทูตหรือกงศุลเองเพื่อขอข้อมูล
  • ได้ทำงานศิลปะ งานเกษตร ตัดตอนกิ่ง ปลูกเห็ด
  • มีงานกีฬาสีที่นักเรีนรับผิดชอบกันเอง รุ่นพี่ดูแลรุ่นน้อง ทำ stand เชียร์เอง บริหารงานกันเอง อ.แทบไม่ต้องเข้ามาช่วยอะไรเลย ดูอยู่ห่างๆ
  • ที่นี่ก็มีอ.นิสิตค่ะ มีสีสันอีกแล้ว : ) อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยด้วยก็ได้เห็นว่าพี่ๆในมหาวิทยาลัยเค้าใช้ชีวิตยังไง
  • นึกออกแค่นี้ค่ะ อ๋อ แถมอีกนิด....มัธยมนี้ทางถาดหลุมจนจบเลยค่ะ เอาช้อนส้อมและแก้วไปเองจากบ้าน : )
ตอบไม่ตรงคำถามแต่หวังว่าจะพอเป็นแนวทางให้ได้นะคะ ว่าเรียนแบบทำให้เด็กมีความสุขสนุกไปด้วยก็ืทำได้ : ) ถ้าเป้าหมายคือ entrance ไว้มาเรียนแบบเรียนตอนโตแล้วก็ได้ค่ะ ตอนเล็กๆอย่าให้เด็กเครียดโดยไม่จำเป็นเลย ทำอะไรให้สร้่างใจสร้างจินตนาการสร้างทักษะการใช้ชีวิตการอยู่ร่วมกันกับคนอื่นดีกว่า

___________________________________________________

เป็นอย่างไรบ้างครับ ผมว่าเห็นตัวอย่างเกี่ยวกับกิจกรรมที่ดีๆ และสิ่งนี้อยู่ในรอยประทับใจของคุณมัทนามาตลอด ดังนั้น ผมอยากจะทราบจากเพื่อนๆ ด้วยนะครับ ว่าเจอประสบการณ์ดีๆ กิจกรรมดีๆ เกิดขึ้นมาอย่างไรบ้างครับ นับตั้งแต่คุณจำความได้ในแง่ของการเรียนรู้ การศึกษาในระดับต่างๆ ตลอดจนการสนับสนุนหลายๆ อย่างนะครับ ที่ส่งผลให้การศึกษาของคุณเดินมาได้ถึงวันนี้ หรือกรณีอื่นๆ ด้วยนะครับ (อันนี้เปิดกว้างอีกเช่นกันนะครับ เน้นการสร้างแรงจูงใจที่ดีต่อการศึกษา) นะครับ

ปล. สำหรับส่วนตัวผม ผมจะมาต่อท้ายและเล่าสู่กันฟังด้วยนะครับ

ขอบคุณมากๆ เลยครับ

เม้ง สมพร ช่วยอารีย์