สวัสดีค่ะคุณเม้ง
มายิ้ม...มกับเรื่องราวและรูปที่เล่าเรื่องได้น่ารักนัก
ไทยมีพิพิธภัณฑ์เด็กเหมือนกันค่ะ ( ชื่อน่ากลัวเหมือนเอาเด็กไปสต๊าฟไว้ ^ ^..แต่เป็นการเรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และสิ่งต่างๆที่เกี่ยวข้อง ) เบิร์ดเคยเดินเข้าไปดูก็น่าสนใจดีค่ะ..เพลินเลยเหมือนกัน
ท้องฟ้าจำลองก็น่าสนใจ..สยามพารากอนก็ดีแต่แพงไปนิด..เขาดินดูแล้วน่าสงสารสัตว์ไปหน่อย..นอกนั้นก็มีที่ประจวบ ฯ เป็นศูนย์วิทยาศาสตร์ไว้ดูดาว..พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่บางแสน เริ่มนึกไม่ออก..อ้อ ! ถนนเด็กเดินที่น่าน ( จะปิดถนนทุกวันอาทิตย์ของเดือนหรือไงนี่แหละค่ะ แล้วก็มีของเล่นพื้นบ้าน ภูมิปัญญาไทยๆมาให้เด็กๆได้ดู ได้เล่น..น่ารักดีเหมือนกัน )..เด็กๆนี้เค้าสดใส น่ารักจริงๆนะคะ
ตอนเรียนก็มีเรื่องราวคล้ายๆของคุณมัทนั่นแหละค่ะ..ชั้นอนุบาลจะมีสวนสัตว์เล็กๆให้ดู มีชะนี มีกระต่าย
ประถม ฯ ก็มีพูดหน้าชั้น..พูดหน้าแถว..เสียงตามสายแข่งตอบปัญหา..มีการแข่งขี่จักรยานช้าเวลามีงานโรงเรียน ( เปิดโอกาสให้กับพวกที่ไม่ค่อยเด่นได้มีเวทีบ้าง )..มีการแข่งเปิดดิก ฯ เวลาเรียนอังกฤษ..แข่งชี้แผนที่แอตลาสเวลาเรียนภูมิศาสตร์..มีพี่สอนน้องเวลาครูติดประชุม..มีเพื่อนสอนเพื่อน..มีห้องสมุดที่ครูใจดีน่าดูและมีมุมให้เรานอนอ่านหนังสือได้ด้วย..มีทัศนศึกษาทุกปี มีการพาไปดูภูมิปัญญาในท้องถิ่น เช่นการทำของเล่นจากใบลาน..การทำตุง..ไปเมืองโบราณ ไปดูสถานที่ประวัติศาสตร์ ฯลฯ..เข้าชมรมอาหารไทย ขนมไทย..ก็มีของกลับมาให้ที่บ้านทานทุกอาทิตย์อิ่มดีจริงๆ..เข้าชมรมหมากรุกไทย ก็เพลินจนลืมเวลา
คิดๆดูแล้วเหมือนคุณมัทเลยค่ะที่จำได้แต่เวลาออกนอกสถานที่..ส่วนเรื่องราวที่เรียนจำไม่ค่อยได้เท่าไหร่..รู้สึกว่าไม่ได้เน้นมากนักแต่ครูจะสอนแบบให้คิด ค้น คว้ามากกว่า แถมตอนเด็กๆจะเล่นมากกว่าเรียนซะอีก ( อย่างเรียนภาษาไทยอาจารย์ก็จะให้เราเล่นเป็นตัวละครต่างๆ..มีบทพากษณ์ บทเจรจา..เรียนภาษาอังกฤษก็มีเรียนจากเพลง..สนุกออกค่ะ )..แถมไม่เห็นต้องเรียนพิเศษเลย