เชิญทุกท่านทุกคน ทั้งที่เคยรู้จักผมแล้ว และยังไม่เคยรู้จักนะครับ คุณมีความรู้สึกอย่างไร ในเรื่องการศึกษา ปัญหา บรรเลงกันได้เลยครับ หากคุณเคยคิดหาแนวทางแก้ไขเอาไว้แล้ว ก็ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ ผมเชื่อว่าสิ่งตรงนี้คงได้เป็นประเด็นที่จะนำไปใช้ต่อไปได้ไม่มากก็น้อย....... ด้วยตัวผมแล้ว ก็ขอทิ้งชีวิตนี้ไว้ที่การศึกษาเป็นหลักครับ
สวัสดีครับทุกท่าน
              เมื่อวานได้เขียนบทความเปิดแผงขายของเก่า....มิสเตอร์ช่วยไว้ที่ เปิดท้ายของเก่า .... ตลาดนัดแลกเปลี่ยนเรียนรู้....มิสเตอร์ช่วย แต่ยังมีประเด็นหนึ่งที่อยากจะทิ้งท้ายไว้ ที่ผมไม่อาจจะทิ้งขว้างได้ คือ การศึกษา ดังนั้นผมขอเขียนบทความนี้เอาไว้ เพื่อให้พี่น้องทั้งในและนอก G2K เข้ามาร่วมแสดงความเห็นถึง การศึกษาถึงปัญหาและแนวทางแก้ไขนะครับ
             เมืองไทยมีหลายภาค ตั้งอยู่บนตำแหน่งที่ต่างกันทั้งสภาพแวดล้อมภูมิอากาศ และทำเลที่ต่างๆ กัน รวมๆ เป็นรูปขวานทองที่ว่านะครับ เป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ หากเฉลี่ยกันทั่วประเทศ การศึกษาบ้านเราก็เกิดมาไม่นานมากนักหากจะเทียบกับทางยุโรป ยกตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ของเยอรมันมีอายุ ประมาณ 620 กว่าปี และมหาวิทยาลัยในเมืองไทย ก็มีอายุเก่าแก่สุด ก็ยังไม่ถึง 100 ปี ดังนั้นเรื่องการศึกษาของเรา ยังต้องค้นหา เพื่อหาแนวทางการศึกษาของตัวเองให้เจอ เรารับและยกมาจากต่างประเทศหลายๆ ด้าน บ้างก็เป็นความรู้ใหม่ บ้างก็ยังไม่ได้ศึกษากัน บ้างก็ทำไปแล้วเยอะ มันถึงเวลาที่เราจะบูรณาการหรือสร้างการศึกษาให้อยู่บนพื้นฐานรากเหง้าของการศึกษาไทยแล้วหรือยังครับ
           ดังนั้นผมอยากจะเปิดประเด็นนี้ให้ทุกท่านร่วมแสดงความเห็นกันเต็มที่นะครับ
            โดยแบ่งแยกประเด็นตามที่คุณเจอและพบปัญหา และลองเสนอแนวทางแก้ไขดูนะครับ เพราะเนื่องจากต่างที่ตั้งทำเล เราคงได้เจอปัญหาเรื่องเหล่านี้ต่างๆ กันแน่นอนครับ เพราะแต่ละพื้นที่ก็จะมีบรรยากาศในเรื่องนี้แตกต่างๆกัน โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่า หากการศึกษาเข้าถึงคนทุกระดับกลุ่มอาชีพในสังคมแล้ว ปัญหาจะลดลงแน่นอนครับ การศึกษาที่ว่านี้ รวมไปถึงการคิดในการวางแผนจัดการ บริหาร ปัญหาปากท้องในการประกอบอาชีพ เพราะล้วนเกี่ยวกับการศึกษาทั้งสิ้น ตลอดจนแนวทางในการดำเนินการเรียนการสอนตามหลักสูตร หรือแนวนโยบายที่วางไว้นะครับ และอื่นๆ
ผมขอค้างคำถามไว้ดูนะครับ อาจจะผิดบ้างถูกบ้าง ตรงบ้างไม่ตรงบ้างนะครับ
  1. ประเทศไทยจำเป็นต้องพัฒนาการศึกษาไหม หากไม่พัฒนา จะปล่อยให้อยู่แบบนี้ จะได้ไหม หรืออย่างไร
  2. การเตรียมเด็กเข้าอนุบาล ให้เรียนจากพ่อแม่หรือครอบครัว เราบกพร่องไหม หรือเพราะอะไร ครอบครัวพร้อมแค่ไหน (การศึกษาว่าแล้วก็เริ่มกันตั้งแต่แรกเกิดเลยครับ ข้อนี้มองถึงการศึกษาจากพระอรหันต์ที่บ้าน ก่อนส่งมอบเด็กให้กับการศึกษาในระดับอนุบาลครับ แต่การศึกษาจากพระอรหันต์ต้องทำต่อเนื่องตลอด)
  3. การเรียนในระดับอนุบาล ใครควรจะสอน สอนอย่างไรเพื่อให้สอดรับกับการเรียนใน ชั้นประถมศึกษา เตรียมเด็กอย่างไรให้เด็กเรียนได้อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะต้องย้ายสถานที่เรียน
  4. การเรียนในชั้นประถมศึกษาหกปีนั้น ใครควรจะสอน สร้างแรงจูงใจ ชุมชนรอบนอกมีส่วนสร้างเด็กไหม มีช่องว่างอย่างไรบ้างระหว่างผู้เรียน ผู้สอน ผู้แนะนำ บรรยากาศในการเรียนรู้ รับรู้จากชุมชนแบบไร้รั้วกั้น การส่งมอบเด็กจากชั้น ป.1 ถึง ป.2 มีการเตรียมพร้อม ความพร้อมระดับใด ที่จะส่งต่อให้เรียนรู้จนกว่าจะจบ ป. 6
  5. การเตรียมพร้อม ความพร้อมของเด็กก่อนจะส่งมอบ ให้เด็กเปลี่ยนสถานที่เรียน หนทางการแนะแนว ตั้งแต่ระดับ ป.5,6 ก่อนก้าวไปสู่ระดับ มัธยมศึกษา มีความพร้อมและเตรียมการอย่างไร แล้วมีแผนอย่างไรจากนโยบายรัฐ
  6. การเตรียมการสร้างครู ในระดับมัธยม เพื่อต้อนรับเด็กผู้เรียนที่มาจากที่ต่างๆ กันในการร่วมเรียนด้วยความหลากหลายจาก เด็ก ป.6 มีความพร้อมอย่างไร แนวทางการปรับพื้นฐาน กรณีพื้นฐานต่างกัน อย่างไร ก่อนจะเข้าสู่หลักสูตรมัธยมในระดับที่สูงกว่าได้ ทำอย่างไร ให้เกิดมาตรฐานร่วมกัน กับโรงเรียนที่อื่น ไม่ว่าจะต่างหรือในตัวอำเภอจังหวัด
  7. การส่งมอบเด็กในระดับมัธยมต้นไปยัง สายอาชีพและสามัญ ควรวางแผนอย่างไรให้ต่อเนื่อง และไม่ขาดตอน ตลอดจนช่องว่างทางพื้นฐาน ก่อนจะไปต่อยอดในระดับ ปวช. ม.ปลาย กศน. หรือชุมชนกรณีจะไปประกอบอาชีพเอง ตามพื้นฐานของครอบครัว
  8. การเตรียมความพร้อมในการสร้างเด็กเพื่อส่งมอบให้กับสถาบันอุดมศึกษา เอกชน ปวส. ชุมชน และอื่นๆ หรือการศึกษานอกโรงเรียนทั้งหลาย สถาบันต่างๆ แล้วใครจะมาเป็นผู้สอน แนะนำ สร้างบรรยากาศในการเรียนได้ ชุมชนมีส่วนอย่างไร
  9. การเตรียมความพร้อมในการรับเด็กจากการวัดการสอบเข้า และการบริหารจัดการเด็กที่อยากเรียนและต้องการเรียน แม้ว่าผลการเรียนจะต่ำ ให้ทุกคนมีโอกาสเรียนตามที่หวัง ตลอดจนการเตรียมตัวรองรับเด็กที่ต้องการทำงานในระดับนี้ ควรมีการวางแผนอย่างไร เพื่อให้การเรียนการสอน ในมหาวิทยาลัยเกิดเพื่อสังคมจริงๆ การปรับพื้นฐานต่างๆ เพื่อออกไปเป็นมาตรฐานที่จะไปรับใช้สังคมได้ทุกองค์กร ตลอดจนชุมชนรากเหง้าของตัวเอง
  10. และอื่นๆ ในระดับชั้นสูงๆ ขึ้นไป..........
  11. การศึกษาในระดับชุมชน....แบบคนสอนคน ตัวแทนสอนคน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชุมชน การถ่ายทอดเทคนิคต่างๆ ในชุมชน การเยี่ยมดูชุมชนตัวอย่าง การสร้างหมู่บ้านตัวอย่างในชุมชน เช่นหมู่บ้านปลอดสารพิษ..... อะไรทำนองนี้ อันนี้เป็นการศึกษาภาคชีวิตจริงภายในหมู่บ้าน องค์กรชาวบ้าน จนได้เป็นปราชญ์ชาวบ้าน ซึ่งจะมีโอกาสสอนและถ่ายทอดกับระดับการเรียนในระบบด้วย
  12. อื่นๆ คุณบรรเลงต่อได้เลยครับ.............
            เชิญทุกท่านทุกคน ทั้งที่เคยรู้จักผมแล้ว และยังไม่เคยรู้จักนะครับ คุณมีความรู้สึกอย่างไร ในเรื่องการศึกษา ปัญหา บรรเลงกันได้เลยครับ หากคุณเคยคิดหาแนวทางแก้ไขเอาไว้แล้ว ก็ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ ผมเชื่อว่าสิ่งตรงนี้คงได้เป็นประเด็นที่จะนำไปใช้ต่อไปได้ไม่มากก็น้อย....... ด้วยตัวผมแล้ว ก็ขอทิ้งชีวิตนี้ไว้ที่การศึกษาเป็นหลักครับ
กราบขอบพระคุณทุกท่านมากนะครับ
ด้วยมิตรภาพ
สมพร ช่วยอารีย์
สำหรับประเด็นอื่นๆ ก็ไปอ่านกันได้ที่แผงลอย เปิดท้ายของเก่า .... ตลาดนัดแลกเปลี่ยนเรียนรู้....มิสเตอร์ช่วย ครับ