ตื่นแต่เช้ามืดวันนี้ ไปเดินท่อมๆรอบบริเวณบ้าน เพื่อดูว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างหลังจากโดนฝนกระหน่ำเมื่อคืนนี้ เปิดประตูออกไปด่านแรก เจอคุณลีลาวดีหว่านดอกโปรยปรายบริเวณทางเดิน เหมือนนางฟ้าโปรยข้าวตอกดอกไม้ยังงั้นแหละ
พอไปถึงคอกหมู อ้าว! เจ้าอู๊ดเล็กหายกันไปไหนหมด เห็นนอนเบียดกันอยู่4-5ตัว มันเกิดอะไรขึ้นนะ เอ๊ะ..นั่นอะไรละ..ทำไมกองฟางดิ้นขยุกขยิก เอาไม้เขี่ยดู ก๊วนลูกหมูมามุดฟางนอนอุ่นอยู่นี่เอง เจ้าตัวไหนนะเป็นอู๊ดปัญญาเลิศ หาวิธีคลุมโปงบรรเทาหนาวได้อย่างน่าทึ่ง ประเด็นนี้น่าจะเป็นความน่ารัก ถ้าอยากเห็นความรักใกล้ๆก็ต้องตามมา..
เดินต่อไปอีก แว่วยินเสียงเพลง ..เธออยู่ไหน ..ฉันอยู่นี่ ที่รักจ๋า..มองไปมองมาอยู่นี่เอง เจ้าหอยทากหนุ่มรุ่นกระทงกำลังคืบคลานไปหา คุณน้องรุ่นกระเต๊าะหน้าตาดี กระดึบๆไปบนใบไม้ที่เปียกชื้น ทั้งสองบ่ายหน้าตรงเข้ามายังลานสันติสุข เนื่องจากทั้งคู่มีกระดองหนัก การแสดงบทรักจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ได้ จะแอบดูเดี๋ยวจะหาว่าตาแก่ไม่มีวัฒนธรรม จึงถอยออกมาเบาๆ เฮ้อ!รักแบบมีกระดองใจ
<p align="justify">น้ำฝนนำมาซึ่งความรักของเห็ดตาโหล่ ผมเดินไปเจอเห็ดตาโหล่หนุ่มยืนอยู่โดดเดี่ยว ทำตาละห้อยมองไปทางกลุ่มเห็ดตาโหล่ที่มีลูกสาวสวยขึ้นเป็นกระจุก ความรักของเห็ดตาโหล่จึงน่าเห็นใจ เพราะไม่มีขาเดินไปอ้อนรักเหมือนกิ้งกือ การสื่อสารความรักคงอาศัยแม่สื่อไม่ว่าจะเป็นสายลม แสงแดด หรือแม้แต่น้ำหลากให้พัดพาสเปอร์ไปหาคนสวย อาจารย์เห็ดบอกว่า ถ้าเราเดินไปเจอเห็ดชนิดไหนก็ตาม เอามาขยำใส่น้ำรดลงโคนต้นไม้ กระถางปลูกต้นไม้ หรือถุงเพาะชำต้นไม้ จะทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตเพิ่มขึ้นกว่าปกติ ลองดูนะครับจะได้ผลหรือเปล่า </p>
<p align="center"></p>
<p align="center">ถ้าน้าอึ่งออบมีมือยุบยับ แล้วใครโดนกอดจะหายใจออกไหมนี่!!..ว๊าว!!</p><p align="justify">ตรงกันข้ามกับคุณกิ้งกือ น่าอิจฉาเหลือเกิน เคยคิดว่าทศกรรฐ์ที่มีแขนเยอะ แต่วันนี้ขอบอก เจ้าชู้ยักษ์เจ้ากรุงลงกาชิดซ้ายไปแล้ว คุณกิ้งกือพลอดรักกันได้แน่นเหนียวมาก ทั้งคู่มีมือข้างละไม่รู้เท่าไหร่ เวลาเกี้ยวพาราสีกอดกระหวัดกันอุ้มปุ้ม ใครมีคนรู้ใจแต่ไม่ยอมแสดงบทหวานเจี๊ยบ ก็ชวนมาดูภาพพิศวาสเจ้ากิ้งกือนี้ได้ ส่วนจะตัดสินใจหาวิธีใช้มือหาความซาบซึ้งกันอย่างไร ก็ว่ากันเองตามอัธยาศัยเถิด อย่าให้ต้องจัดงานสาธิตเลย อายกิ้งกือมันน่ะ </p><p align="justify"></p>
อ่านๆ มาถึงตรง "รักแบบมีกระดองใจ" แล้วก็ให้เกิดอาการขำ...
จริงของครู...
^_^
อย่าลืมชวนหลานๆศึกษาธรรมชาติแบบสนุกๆนะครับ
สวัสดีค่ะครูบาสุทธินันท์ มองธรรมชาติเป็นความรัก สุขสดชื่นจังเลยค่ะ แล้วครูอ้อยะเข้ามาอ่านอีกเมื่อมีเวลานะคะ ตอนนี้จะต้องสรุปการอบรมส่งค่ะ…เหลือเพียง 2 วันเท่านั้นค่ะ ขอบคุณค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
เมื่อคืนกรุงเทพฯ ฝนก็ตกพรำๆ ค่ะ
น่าสงสารเห็ดตาโหล่หนุ่มนะคะ ท่าทางจะรักคุด ; ) เพราะอยู่ไกลสาวๆ เหลือเกิน
ขอบคุณสำหรับบทความเบิกอรุณดีๆ สดชื่นจริงๆ ค่ะ
ครูอ้อย ขยันมากอยู่แล้ว
อาจจะต้องกินยาลดด้วยซ้ำไป
ดีใจด้วยรายการอบรมใกล้จะจบ
จะมีการจัดฉลองไหมนี่
เอาดอกมะรุมมาฝาก จะได้มีคนรุมรักทั้งปี
บันทึกที่น่ารักและมีชีวิตมากครับ ได้ซึมซับสุนทรียะของคุณพ่อไปเต็มตื้น
สิ่งเล็กน้อยที่อยู่รอบตัว อยู่ที่การมองใช่มั้ยครับ ทุกชีวิตเป็นไปตามวิถีของมัน ธรรมชาติยิ่งใหญ่เสมอ
ผมคงเป็น เห็ดตาโหล่ ที่ตาละห้อยมองดอกฟ้าอย่างโดดเดี่ยวและคิดว่าสุดเอื้อมถึง
อนิจจา เห็ดตาโหล่!!!!
ผมคงเป็น เห็ดตาโหล่ ที่ตาละห้อยมองดอกฟ้าอย่างโดดเดี่ยวและคิดว่าสุดเอื้อมถึง
ผมคงเป็น เห็ดตาโหล่
ที่ตาละห้อยมองดอกฟ้าอย่างโดดเดี่ยวและคิดว่าสุดเอื้อมถึง
อนิจจา เห็ดตาโหล่!!!!
ขอมอบเห็ดตาโหล่ให้เป็นกำลังใจหนุ่มดอยตุง
ที่เข้ามาในช่วงนี้
สวัสดีค่ะพ่อครูฯ
ดูยังไง้ยังไง ก็ประทับใจภาพเจ้าอู้ดน้อย ๆ มุดกองฟาง เห็นแล้วอยากชวนพี่เหมยหนิง ไปลองมุดด้วยกัน แต่สงสัยถ้าได้ไปทำจริง ๆ เล้าคงกระเจิงแน่เลยคะพ่อ
ส่วนหนุ่มคนนี้ ขนาดภาพจ้องมองขอบฟ้า ยังดูเท่ห์เลยนะคะ
เห็นชื่อเรื่องแล้วเจ็บแปล๊บ!!! ในหัวใจ
"กิ้งกือยังได้กอดกัน แล้วฉันจะไปกอดใคร" อิอิ
สวัสดีค่ะพ่อครูขา
เหมยหนิงไม่กล้ามุดกองฟางอ่ะค่ะ (แพ้ค่ะ ยิ่งน้ำเหลืองไม่ดีมาแต่เด็กๆเลยด้วย ) ยอมแพ้ค่ะงานนี้ยกให้น้องเหมยซานน้อย อิอิ ว่าแต่ว่า..ฝนแค่นี้เหมยหนิงไม่หนาวอ่ะค่ะ ฉนวนหนาค๊า... ^__*
เฮ้อ!! อิจฉากิ้งกืออ่ะ
น่าสงสารเห็ดตาโหล่หนุ่มครับ ท่าทางจะรักคุด
พานมาสงสารตัวเองด้วครับพ่อ
อกหักเพราะรักไม่เป็น ฮือๆๆๆๆ
เฮ้อ!! อิจฉากิ้งกืออ่ะ
สวัสดีค่ะครูบา หายเซ็งแล้วนะคะ
เขียนแบบนี้ ขายได้ค่ะ มาเยี่ยมค่ะ
พ่อครูคะ
ถ้าน้าอึ่งอ๊อบมีมือยุบยับ แล้วใครโดนกอดจะหายใจออกไหมนี่!!..ว๊าว!!
อยากโอบกอดหัวใจเธอทั้งโลก
ยามเธอโศกเธอเศร้าเหงานักหนา
อยากโอบกอดให้อุ่นทั่วกายา
ฝากบอกฟ้าบอกฝนบอกคนที่ฉันรัก(และรักฉัน)
(ได้เรื่องดีไหมพ่อ.....ฮา......)
ขอบคุณพ่อที่สอนให้ใช้ใจในการคิดแบบมีสติเคียงคู่ไปกับธรรมชาติ
ขอบคุณค่ะพ่อ
น้ากลับเชียงใหม่แล้วยัง