ตอนดึกๆเคยออกไปนั่งตรงระเบียงบ้าน แล้วได้กลิ่นดอกไม้หอมระรินมาปะทะจมูก และเที่ยวได้ตามหาว่าเป็นกลิ่นดอกไม้อะไรนะ จนค้นพบว่ามันเป็นกลิ่นของดอกราตรีที่บ้านตรงกันข้ามเขาปลูกไว้นะเอง หอมชื่นใจจริงๆค่ะ ดอกราตรีเป็นดอกไม้ไทย ที่มีกลิ่นหอมๆเย็นๆที่ส่งกลิ่นหอมยามค่ำคืน เมื่อได้ได้สัมผัสกลิ่นแล้วรู้สึกสบายใจ ผ่อนคลาย กลิ่นธรรมชาติที่หอม ๆ ทำให้เกิดความผูกพันกับธรรมชาติ อยู่กับดอกไม้แล้วมีความสุข "พฤกษาชาติต่างหลับไหลใต้แสงจันทร์ มีเพียงดอกราตรีส่งกลิ่นหอมขจรขจาย"
ดอกเอ๋ยดอกราตรี ไม่มีสีสวยสดงดงามหรู
จึงมิใคร่มีใครใฝ่ใจดู หรืออยากรู้ว่าแฝงอยู่แห่งใด
ครั้นค่ำคืนชื่นชมอารมณ์ฉ่ำ กลิ่นเจ้าพร่ำเตือนจึงนึกถึงได้
โอ้ราตรีนี้หนาน่าเห็นใจ กลิ่นกล่อมให้นอนชื่นทุกคืนเอย
ความเอ๋ยความดี มิได้มีใครรู้สึกสำนึกถึง
แม้นทำไว้เท่าใดคนไม่พึง ปรารภนาจะคำนึงให้ป่วยการ
หากถึงคราวดับแค้นแสนทุกข์เข็ญ จึงจะกลับแลเห็นเป็นแก่นสาร
เหมือนราตรีมีกลิ่นประทินบาน จะรู้รสหอมหวานต่อค่ำเอย
(ที่มา : จากที่นี่)
จะว่าไปแล้วดอกราตรีและกลิ่นของมันเนี่ยดูแล้วคล้ายๆผู้หญิงที่มีเสน่ห์ชวนค้นหานะจริงมั๊ย เมื่อได้กลิ่นดอกราตรีนี้แล้วทำให้นึกถึงเพลงๆหนึ่งค่ะ นั่นคือเพลงดอกราตรี ที่เคยเปิดฟังผ่านๆ ครั้งสองครั้ง จนกระทั่งนู๋รัตน์มาบอกเมื่อวานนี้ว่าให้พี่นู๋ นำเพลงดอกราตรีไปให้ฟังบ้างซิ จึงเป็นโอกาสนำมาให้ฟังพร้อมๆกันเลยค่ะ.......
ยินเสียงเพลงราตรีประดับดาว
ให้เหน็บหนาวรำลึกยามดึกนี้
เลือนรางจางกลิ่นฟุ้งยวนยี
หอมดอกราตรีนี้มิรู้จาง
เพลงดอกราตรี
โดย : Endorphin
ดึกลับดับแสงแอบแฝงในฟ้าราตรี
ส่งกลิ่นอบอวนป่วนในหัวใจให้เกินข่มตา
ขาวราวดวงเดือนเลื่อนลอยกันลงมา
จากบนนภา...กลายเป็นดอกไม้ราตรี
กลิ่นหวนชวนหอมลอยหายไปไกลแสนไกล
ดั่งดวงดอกไม้เจ้าส่งสายใยถึงใครอีกคน
ที่ลับลาไปทิ้งให้ราตรีหม่น
ดุจดังหัวใจของคนที่เด็ดเจ้ามา
* ดึกดื่นคืนนี้...ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...
ก็เธออยู่แห่งหนไหน...ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...
อีกกี่คืนไม่รู้...ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...
ที่ยังคงต้องฝันเฝ้ารอไปอย่างนี้...
** ฝากฟ้าสวรรค์กระซิบถ้อยคำรำพัน
ให้ใครคนนั้นไม่ลืมไม่ลืมเรื่องราวคนนี้
แม้ราตรีโรย...ร่วงลับลาชีวี...แต่รักที่มี
ไม่เคยจะเลือนล้างไป...
(ซ้ำ*,**)
แก้ไข:เพิ่มกล่องเพลง 13 สค.50
"พฤกษาชาติต่างหลับไหลใต้แสงจันทร์ มีเพียงดอกราตรีส่งกลิ่นหอมขจรขจาย
* ดึกดื่นคืนนี้...ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...
ก็เธออยู่แห่งหนไหน...ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...
อีกกี่คืนไม่รู้...ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...
ที่ยังคงต้องฝันเฝ้ารอไปอย่างนี้...
** ฝากฟ้าสวรรค์กระซิบถ้อยคำรำพัน
ให้ใครคนนั้นไม่ลืมไม่ลืมเรื่องราวคนนี้
แม้ราตรีโรย...ร่วงลับลาชีวี...แต่รักที่มี
ไม่เคยจะเลือนล้างไป...
เศร้าจังเลยง่ะ...อยากร้องไห้ ฮือ ฮือ ฮือ
...แต่รักที่มีไม่เคยจะเลือนล้างลาไป.... (ซึ้งจัง...)
ให้ใครคนนั้นไม่ลืมไม่ลืมเรื่องราวคนนี้....ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ...อิอิ
หอมเอย....หอมกลิ่นครูตุ๊กแก
ค่ำคืนนี้ไม่มีใคร มาเหลียวแล
หอมเอย....หอมแท้ๆ..ไปไกลแสนไกล
ลอยไปถึงใครบ้างไหมเอย....อิอิอิ...ว่าไปเรื่อย
สวัสดีในค่ำคืนที่ฝนโปรยปราย...(อุ๊ยไฟดับ)
ตอนแรกที่ขอพี่นู๋ทิมรู้สึกว่าเพราะดีแต่พอมีโอกาสได้ฟังนานๆรู้สึกเศร้าเหมือนกัน เหมือนนู๋รัตน์...ที่รออะไรที่มันเลือนรางเหมือนฝัน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้พบสักที