“พี่...กำลังจะซื้อตั๋วให้แล้วนะ เป็น ป. ๒ พี่จะไปมั้ย”
เสียงปลายสายดังขึ้น น้องสาวผมเองที่ผมโทรไปขอให้เขาซื้อตั๋วโดยสารให้ที่สถานีขนส่งเชียงใหม่ (ทั้งที่ไม่แน่ใจว่าจะมีหรือไม่ในช่วงเทศกาลวันหยุดยาว) เมื่อผมกำลังตัดสินใจบางอย่าง ผมอยู่ที่ปาย จ.แม่ฮ่องสอน ครับและกำลังตัดสินใจไปเที่ยวที่ชัยภูมิหลังจากที่เพื่อนรักคนหนึ่งเชิญชวน
อาการลังเลในการตัดสินใจ ระหว่างผมจะพักผ่อนอยู่ที่บ้านในช่วงเวลาอากาศร้อนของสงกรานต์ กับ จะออกไปเที่ยวโดยใช้เวลาวันหยุดยาวเช่นนี้ ...ผมเลือกไปที่ชัยภูมิทันที เมื่อเสียงน้องสาวโทรมาว่าตั๋วซื้อแล้ว...อีกอย่างเพื่อนผมที่ชัยภูมิก็ได้พักช่วงนี้ด้วยพอดี
ก่อนหน้านั้น ผมคุยกันกับเพื่อนถึง บรรยากาศ เรื่องราวที่น่าสนใจในบ้านเกิดของเพื่อน ที่บอกเกริ่นถึงวิถีเกษตร และเรื่องราวของน้องๆของเพื่อนที่เรียนจบปริญญาตรีแล้วตัดสินใจมาทำงานอาชีพเกษตรที่บ้านเกิด ทำให้ผมยิ่งเพิ่มความน่าสนใจมากยิ่งขึ้น
ออกเดินทางจากสถานีเชียงใหม่ ช่วงหัวค่ำ กะเวลาถึง อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น ประมาณเช้ามืดของวันที่รุ่งขึ้น หมายถึงว่าทั้งคืนผมจะต้องใช้ชีวิตบนรถที่แออัดช่วงเทศกาล ...แต่ไม่ใช่ปัญหาหรอกครับ...จุดหมายที่ไป ทำให้ผมตื่นเต้นมากกว่า
ตี ๔ กว่าๆ ที่สถานีขนส่ง อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ขนส่งยังคึกคักไปด้วยผู้คน ที่ต่างเดินทาง ต่อรถ เช้ามืดแบบนี้ยังดูคนพลุกพล่านอยู่เลย เพื่อนผม ขับรถมาจาก อ.ภูเขียว ชัยภูมิเพื่อมารับที่นี่ หลังจากที่ผมโทรศัพท์ไปปลุกเมื่อใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง และไม่ถึงยี่สิบนาทีผมก็ได้นั่งรถเพื่อนต่อไปยังบ้าน เตรียมตัวนอนหลับเอาแรงก่อนที่จะตะลอน ออนซอนอีสาน ช่วงเวลาสายๆ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ยามเช้า เลยไปสายๆ ที่บ้านโนนแดง ต.ผักปัง อำเภอภูเขียว จ.ชัยภูมิ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตื่นอีกทีช่วงสายๆ เพื่อนปลุกให้ตื่นเพื่อจะให้อาบน้ำก่อนจะกินข้าวมื้อแรก …นั่งล้อมวงกันเปิบข้าวเหนียวกับป่นปลา พร้อมผักสดๆ แกงปลาช่อนตัวเขื่องๆ น้ำแกงหวานอร่อย ..เป็นมื้อเช้าที่อร่อย นั่งกินกันไป คุยกันไป มองนอกชานหน้าบ้านเป็นทุ่งนา มองออกไปอีกไกลเป็นภูเขาทอดยาว บรรยากาศยามเช้าที่นี่สดใส อากาศดีมากๆ…ความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางหายไปหมด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพื่อนชวนเดินเลาะทุ่งนา เลียบไร่อ้อย เราจะเห็นกระท่อมเล็กๆ อยู่กลางเถียงนา เป็นกระท่อมไม้ไผ่ รอบๆมีต้นไม้ขึ้นเขียวครึ้ม ผมได้เจอกับ น้องไก่ (น้องเฉลิมพล วิกุลชร)หนุ่มเมืองเกินร้อย และ น้องพันธ์ (น้องคำพันธ์ ก่อศิลป์) หนุ่มชัยภูมิ หนุ่มน้อยอิสานแท้ ลูกข้าวเหนียว วัย ๒๔ ที่มีวิธีคิดอันน่าทึ่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งน้องไก่ และน้องพันธ์ ออกเดินทางจากบ้านเกิดถิ่นอีสาน ไปเรียนที่เมืองบางกอกระดับปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม พวกเขาทั้งสองคนเลือกเรียน คณะเกษตรฯ เพราะคิดว่าเป็นคณะที่เหมาะสมกับตัวของเขาเองมากที่สุด ตรงนั้นเองไก่และพันธ์ไปรู้จักและเป็นเพื่อนสนิท ที่มีวิธีคิดความชอบที่ไปแนวเดียวกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเข้าไปเรียนเมืองกรุง การวิ่งเข้าสู่วิถีของทุนนิยม ไม่ได้ทำให้ทั้งสองคน ถูกกระชากไหลไปกับกระแสเลยแม้แต่น้อย เมื่อจบพวกเขาตัดสินใจกลับคืนมาบ้านเกิด เพื่อหวังเพียงพลิกฟื้นที่ดินที่รกร้าง พวกเขาคิดในใจเสมอว่า อาชีพเกษตรกร เป็นอาชีพที่พ่อแม่ บรรพบุรุษทำกันมาตั้งแต่อดีต ส่งพวกเขาร่ำเรียน ได้กินได้อิ่มก็เพราะอาชีพนี้…หนทางรอดในการทำงานในอนาคต อาชีพเกษตรกร เป็นทางเลือกของพวกเขา ในขณะที่เพื่อนๆต่างมุ่งออกไปรับจ้างในเมืองใหญ่ ที่ศิวิไลซ์ยิ่งกว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากร่ำเรียนจบจากมหาวิทยาลัยแล้ว ไก่กับพันธ์ ตัดสินใจกลับมาอีสาน…เพื่อเริ่มต้นชีวิตเกษตรที่บ้านเกิด ด้วยเหตุผลว่า “ไม่อยากเป็นลูกจ้าง”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมืองชัยภูมิต้นกำเนิดลำน้ำชีที่อุดมสมบูรณ์ หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนแห่งลุ่มน้ำทั้งสองฟากฝั่ง ตราบใดที่ยังมีพื้นดินให้เพาะปลูก ตราบนั้นพวกเขาย่อมไม่อดตายแน่...</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">กระท่อม "ก่อศิลป์" จุดนัดฝันของสองหนุ่ม เกษตรกรปริญญาตรี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>การเดินทางตามความฝันของสองหนุ่มปริญญาตรี เริ่มต้นขึ้น…ที่บ้านเกิด ท่ามกลางความกังขาของเพื่อนบ้านที่ถามบ่อยครั้งว่า “เรียนจบตั้งสูงเฮ็ดหยัง กลับมาทำการเกษตรคือเก่า….” </p><p> </p><table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">น้องเฉลิมพล(ไก่) และน้อง คำพันธ์ (พันธ์)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ช่วงแรกๆหนุ่มทั้งสองบอกกับตัวเองเสมอว่า …”ไม่เคยย่อท้อ และวันหนึ่งพวกเขาจะพิสูจน์ให้ชาวบ้านได้เห็น”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>“ชาวบ้านบอกว่าหมู่ผมคือผีบ้า ที่คิดมาเฮ็ดเกษตรที่บ้าน” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องพันธ์บอกผมระหว่างที่ผมกำลังจะถามเรื่องราวอื่นๆ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
เรื่องราวของน้องทั้งสองคนน่าสนใจ มากยิ่งขึ้น
พวกเขาจะเดินทางไปทางไหน และคิดอย่างไรต่อ???
(เชิญติดตามตอนที่สอง...ต่อไปนะครับ)
ขอบคุณหลายๆ : อาจารย์ต้นตอ เพื่อนรัก ที่ให้ความสะดวก สบาย ตลอดเวลาที่อยู่ชัยภูมิ
</span>
ชื่นชมลูกอีสานเสมอ
หลายต่อหลายครั้งที่จะแอบซึมซับในความเป็นคนรักบ้านเกิด หลายคนที่เป็นลูกอีสานเมื่อมาร่ำเรียนในเมืองกรุงแล้วมักจะกลับไปบ้านเกิดเพื่อพัฒนาหมู่บ้านตัวเอง....
อยากให้รัฐบาลสนับสนุนให้ทุนอย่างจริงจัง
บ้านเมืองเราคงพัฒนาไปพร้อมกับความพอเพียง
อ่านแล้วชื่นใจจังนะคะน้องเอก
น่ายกย่องค่ะ
ขอร่วมชื่นชมด้วยคนนะคะ ต้องมีเกษตรกรแบบนี้แหละค่ะ ทำด้วยใจและสองมือ บวกกับความรู้ที่เรียนมา จะพัฒนาให้อาชีพเกษตรกรของไทยเราได้ไปโลด...
ว่าแต่ว่า รูปน้องไก่ นี่ดูเผินๆ เหมือนรูปโป๊นะเนี่ย…555
สวัสดีค่ะคุณจตุพร ดีใจที่ได้อ่าน นี่แหละยุทธศาสตร์ขยายความดี ที่อาจารย์วิจารณ์ท่านกล่าวถึง ให้คนได้รู้ได้เห็นตัวอย่างดีๆ และยังเป็นกำลังใจให้น้องเฉลิมพลและน้องคำพันธ์
ชาวบ้านส่วนใหญ่สมัยนี้ก็อยู่ในกระแสหลักกันหมด ชาวบ้านจะเป็นชาวกรุงกันหมดแล้ว ต้องทำให้เห็น ฝ่าฟันแรงเย้ยหยันไปให้ได้ ปราชญ์ชาวบ้านทุกท่านล้วนผ่านเส้นทางนี้มาแล้วเมื่อคิดออกจากกระแสหลัก
ขอเป็นกำลังใจให้น้องทั้งสอง และขอบคุณที่ถ่ายทอดเรื่องราวพร้อมภาพประกอบค่ะ
อาจารย์ค่ะ
ต้องยกนิ้วให้กับบัณฑิตทั้งสองคนนี้นะค่ะ ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับ น้องนักศึกษาและบัณฑิต
ให้กำลังใจบัณฑิตทั้งสองคนและคงไม่พลาดตอนต่อไปค่ะ..กับเรื่องราวของสองหนุ่มคนนี้...
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ ครับ...
และเป็นกำลังใจให้น้องทั้งสองคนด้วยครับ...
สวัสดีค่ะ น้องเอก
อ่านเรื่องราวของน้องทั้ง 2 คนนี้แล้ว ขอบอกว่าชื่นชมมากเลยค่ะ ทำให้นึกลูกพี่ลูกน้องของแฟนพี่
ทั้ง 2 คน เรียนจบปริญญาตรี แต่ตัดสินใจกลับมาทำอาชีพเกษตรกร เช่นเดียวกับผู้เป็นพ่อ
แรก ๆ คนในหมู่บ้านก็ค่อนขอดว่า "เรียนซะสูง แต่สุดท้ายดันมาทำนาเหมือนพ่อ"
สุดท้ายทั้งสองคนนี้ ก็พิสูจน์ให้คนอื่น ๆ ได้เห็นแล้วค่ะว่า การที่เขาเลือกมาทำในอาชีพที่เป็นอาชีพหลักของครอบครัว เป็นอาชีพดั้งเดิม เขาก็สามารถสร้างความรุ่งเรืองในอาชีพนี้ได้
ขอบคุณเรื่องเล่าดี ๆ ที่ทำให้พี่ย้อนนึกถึงน้องสองคนนี้ค่ะ
รออ่านตอนต่อไปนะคะ
พี่สมพรครับ
สิ่งหนึ่งที่ผมเห็น และชื่นชมคือความมีน้ำใจ ของชาวอิสาน และครอบครัวใหญ่ เครือญาติที่รักใคร่กัน
ที่อิสานไม่แล้งอย่างที่คิด เข้าใจว่าโซนทางชัยภูมิเป็นต้นน้ำ มีภูเขา น้ำท่าอุดมสมบูรณ์ดีมากครับ ทำให้เกษตรกรสามารถทำการเกษตรได้อย่างสบายๆ
ครูอ้อยครับ
ยิ่งผมได้พูดคุยกับน้องๆแล้วยิ่งรู้สึกว่า ชื่นชมพวกเขามากครับ
แววตาและความมุ่งมั่น ของน้องๆ พร้อมกับผลงานของความตั้งใจในพื้นที่ที่พวกเขาทุ่มเท
ผมยกให้เป็นเยาวชนตัวอย่างเลยครับ
พี่หนิงครับ
ขอร่วมชื่นชมด้วยอีกหนึ่งแรงใจครับ
เห็นความตั้งใจและวิธีคิดของน้องๆแล้ว เห็นว่า ความรู้ที่ได้รับจากการศึกษาระดับอุดมศึกษา สามารถผสานกับศาสตร์แห่งภูมิปัญญาได้อย่างดี
ไปเยี่ยมพวกเขาได้ครับ ที่ จ.ชัยภูมิ
คุณเม้งครับ
ผมอยากให้ เรื่องราวของน้องๆ เป็นตัวอย่างให้กับเยาวชนไทยที่ได้อ่าน เป็นกำลังใจให้น้องๆด้วย
หสกคุณเม้งได้ไปนั่งคุยกับน้องๆจะรู้ได้เลยว่า พวกเขามีความสุขมากกับอิสระที่มีอยู่
ความสุขกับการที่ได้อยู่กับธรรมชาติ หากิน หาอยู่ ที่บ้านเกิดของตัวเอง
ขอบคุณครับคุณเม้ง
ยุทธศาสตร์ขยายความดี..บอกกล่าวเล่าความให้สังคมได้รับรู้ พร้อมกับกำลังใจให้คนดีๆ ผมก็ต้องการแบบนั้นครับ
เป็นเพียงเสี้ยวเดียวที่ผมหยิบมาเล่าครับ ...การตัดสินใจของหนุ่ม สาว ที่อยู่ในกระแสทุนนิยม ยากแค่ไหน และ ตัดสินใจแล้วทำได้ ยากยิ่งกว่า ...น่าชื่นชมมากครับ
ขอบคุณมากครับอาจารย์
สวัสดีครับ คุณชะห์
สิ่งที่น้องๆ บัณฑิตอาสา มอ.ทำก็มีคุณค่ามากครับ ผมขอให้กำลังใจผ่านทางนี้ด้วย
ผมคิดว่า เรายังมีเยาวชนที่เป็นตัวอย่างแบบนี้ในสังคมมากมายครับ เพียงแต่เราไม่ได้นำมาบอกกล่าว ณ ที่นี้
ติดตามตอนต่อไปครับ
คุณดิเรกครับ
ติดตามตอนต่อไป เรียนรู้วิถีชีวิต วิธีคิด ผ่านจากบันทึกผมครับ
ขอบคุณมากครับ
พี่รัตติยาครับ
เป็นเรื่องที่บังเอิญนะครับ ที่เรื่องราวตรงกัน
เห็นมั้ยละครับว่า เยาวชนตัวอย่าง เยาวชนคนเก่งเรามีมากมาย ...นำเสนอเรื่องราวของพวกเขาออกมาให้สังคมได้รับรู้ครับ เพื่อเป็นตัวอย่าง และเป็นกำลังใจให้พวกเขาเชื่อมั่นในสิ่งที่ทำมากขึ้น
ขอบคุณครับผม
คุณออตครับ
แผ่นดินอิสาน มีเรื่องราวดีๆมากมาย ...
ผมไปเยี่ยมไม่กี่วัน ขอหยิบยกเรื่องดีๆมาเล่าสู่กันฟัง เป็นเรื่องที่น่าประทับใจของผมครับ
ติดตามต่อนะครับผม
ผมเองก็ชื่นชมและทึ่งในวิธีคิดของน้องทั้งสองคนครับ...
ได้พูดคุยเรายิ่งเห็นตัวตนเขามากขึ้น
วิถีพวกเขางดงาม เรียบง่าย สอดคล้องกับแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง ขององค์ในหลวง
...ติดตามตอนต่อไปครับ
กระแสทุนนิยมที่ถ่าโถม น้องทั้งสองสามารถทวนกระแสยืนอยู่ได้ ด้วยพลังใจที่แข็งแกร่ง สักวันเชื่อเหลือเกินว่าผลงานจะพิสูจน์ค่าของคน....ดังที่หลาย ๆ ท่านเคยทำมาแล้ว
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ อ. <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ผมก็เชื่อครับ เมื่อได้สัมผัสและพูดคุยกับน้องๆแล้ว</p><p>เรื่องราวของคนดี ผมอยากให้แพร่ขยายไป ถือว่าเป็นยุทธศาสตร์ความดีที่เชื่อมโยง </p><p>ดีต่อดี และดียิ่งขึ้นไป</p><p>ขอบคุณครับ อาจารย์ครับมีโอกาสเราคงได้พบและแลกเปลี่ยนกันนะครับ</p>
ไผว่าเรียนฮอดปริญญา ไปเป็นเกษตรกร คือ ผีบ้า
ผมว่าเวลาเท่านั้นจะพิสูจน์ สองหนุ่ม แดนชัยภูมินี้ได้ ถ้าคนที่ว่านั้นยังรออยู่ดูอยู่ครับ
ตอนนี้ผมก็คิดว่า เริ่มเห็นความสำเร็จบ้างแล้วครับ ความสุขที่มีอิสระเสรีที่ผมได้สัมผัส นั่นคือคำตอบที่ชัดเจน..ในความสำเร็จเบื้องต้น
ขอบคุณครับ น้องแจ๊ค
อาจารย์เอกครับ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>เชิญอาจารย์ลุย บันทึกต่อไปเลยครับ </p><p>ไอดิน...กลิ่นฟาง เกษตรกรปริญญาตรี : เรื่องเล่าจากอีสาน(๒) </p>
อ่านแล้วนึกถึงบ้านเกิดขึ้นมาทันที ทุกแห่งหนไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็มีความสุขได้ ทุ่งนา ไร่อ้อน กระท่อมหลังน้อยได้บรรยากาศมากๆ