มาถึงตอนนี้เวลาที่ผมมีความสุขมาก ๆ ผมมักจะนึกถึงคำสอนนี้ของแม่เสมอ จะไม่พยายามที่จะหลงระเริงกับความสุขนั้นมากเกินไป...

                             

          ตอนเด็ก ๆ เวลาผมหัวเราะเสียงดัง แม่มักจะเตือนผมเสมอว่าอย่าหัวเราะมาก เดี๋ยวจะต้องร้องไห้ และมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ หลังจากที่ผมหัวเราะเยอะ ๆ สักพักผมก็ต้องร้องไห้...

          นั่นเป็นเหตุการณ์ตอนเด็ก ๆ ครับ มาถึงตอนนี้เวลาที่ผมมีความสุขมาก ๆ ผมมักจะนึกถึงคำสอนนี้ของแม่เสมอ จะไม่พยายามที่จะหลงระเริงกับความสุขนั้นมากเกินไป...

          เพราะเมื่อเวลาที่คนเราสุขถึงที่สุดแล้ว มันก็ไม่สามารถจะสุขไปกว่านี้อีกแล้วครับ หลังจากความสุขผ่านไปความทุกข์ก็เข้ามาเยือนครับ เหมือนกับคำกล่าวที่เรามักได้ยินบ่อย ๆ ว่าความสุขมักจะอยู่กับเราไม่นาน...

          ชีวิตของคนเราก็เหมือน Sine wave ครับมีขึ้นและมีลง มีทั้งสุขและทุกข์ปะปนกัน เวลาสุขก็อย่าหลงระเริงกับมันมาก เวลาที่เราทุกข์ก็อย่าจมปรักอยู่แต่กับความทุกข์นั้น...

            พยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และดำเนินชีวิตของเราต่อไปครับ ใช้สติเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต อย่าประมาทในการดำเนินชีวิตนะครับ เพราะชีวิตคนเราพลาดไปแล้ว แก้ไขลำบากครับ...