เมื่อวาน นอกจากได้ความรู้เรื่องสุขภาพ แล้ว ยังถือโอกาสมา
ยี่ยมเยียนพื้นที่เครือข่าย อย่าง ศูนย์ทัมทิมนิมิตร
ต.ด่าน อ.กาบเชิง จ.สุรินทร์
ที่ฉัน เคยได้ยินชื่อมา สิบปี และ พระที่นี่ ก็เป็นพระนักกิจกรรมที่ทำงานกับชาวบ้านอย่างจริงจัง ที่ร่วมงานกับ เด็กรักป่า อย่างไม่เป็นทางการ
ฉันไม่เคยมาที่นี่เลย....แย่จัง....
พระเจ้าอาวาส ตลอดจนพระรองเจ้าอาวาส กับ น้องนุ้ย ที่ทำงานกับชุมชน รู้จักฉันดี แต่แบบว่า ไม่ค่อยเจอกัน และ ตัวฉัน ก็เปลี่ยนตัวเองไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ไม่สบาย ....จากผอม ผอมดำ
บวม บวมอืด....จนมาปัจจุบัน เลยไม่มีใครจำได้
ฉันกวักมือเรียก น้องนุ้ย เธอหันหลังไปมองด้านหลังว่าฉันเรียกใคร......กว่าจะได้คุยกัน
ฉันไปกราบท่านเจ้าอาวาส ท่านเฉยๆ เพราะ หน้านี้ไม่รู้จัก....กว่าจะจำได้ ตอนเที่ยง ฉันไปกราบอีกที...ท่านบอกว่า ...จำไม่ได้เลย...โยมพี่หน่อย แต่ก่อนเรียกโยมป้าหน่อย ตอนนี้ค่อยยังชั่ว....
กิจกรรมที่นี่ น่าสนใจมาก ตั้งแต่เจ้าอาวาสรุ่นก่อน ได้บุกเบิก งานชุมชน เรื่อง ออมทรัพย์สัจจะในหมู่บ้านใกล้เคียง ที่มี 20 หมู่บ้าน ..นับเป็น หมู่บ้านสากล ที่มีทั้ง ลาว ส่วย เขมร...และภาษา
ก็หลากหลายด้วย
เริ่มแรก งานกลุ่มออมทรัพย์ เริ่มสมัครใจทำกันอยู่ที่ 2-3 หมู่บ้าน ปัจจุบันขยายมาเป็น 12 หมู่ มีการออมกันแต่ละบ้านเพื่อ
ดูแลกัน และให้มีการตั้งสัจจะ
พระที่นี่ท่านจะเดินไปเทศน์ตามบ้านต่างๆ เรื่องการมีสัจจะ และพาปฏิญาณตน ที่จะไม่คดไม่โกง ในการทำงาน ซึ่งชาวบ้านก็ศรัทธามาก ...แรกๆออมกันได้ นี่ไม่กล้าใช้เงินเลย หลวงพี่ว่า.....
ทุกวันที่ 28 ของเดือน ตัวแทนแต่ละหมู่ก็จะมาประชุมรายงาน
การออมให้พระท่านฟัง...พระก็จะพูดคุย ถามปัญหา และเลยไปถึงการแลกเปลี่ยนความรู้ในด้านต่างๆ ที่ พระท่านมีเครื่อข่าย.....
น้องนุ้ย เป็นหญิงสาว จบรามฯ เป็นลูกชาวบ้านแกนนำที่นี่ ก็ทำงานช่วยเหลือกิจกรรม เยาวชน งานสอนคอมพิวเตอร์แก่น้องๆ ทำงานอย่างแข็งขัน
ฉันคิดอยู่ว่า ถ้ามาอีก ก็จะเอา หนังสือ กับ เสื้อผ้ามือสอง ของบริจาค ที่เราได้มา เอามาให้น้อง ไว้ทำกิจกรรมกับชุมชน...
“ หนูได้เสื้อผ้ามา ก็เอา บริจาคต่อให้ ทางเขมร ลงไปโน้น ทางนั้นเขาลำบากมากเลยพี่หน่อย “
“ ลำบากก็ใช่แหละ แต่พี่ว่า เอามาขายถูกๆ 10-20 บ. ที่นี่ เวลามีกิจกรรม ดีกว่า เก็บไว้เป็นกองทุน ไว้เวลาเราพาเยาวชน ไปดูงาน ที่โน้น ที่นี่...หาความรู้ก่อน...”
ฉันถือว่า เรา เป็นกัลยาณมิตรต่อกัน สิ่งใดที่ เด็กรักป่าช่วยได้ เราก็ยินดี
อ่านแล้วรู้สึกดีจัง เห็นกัลยาณมิตรในที่ต่างๆ เต็มไปหมด เกิดปิติค่ะ
ขอบคุณที่นำมาเล่าให้ฟังค่ะ
พลอยยินดีค่ะ ที่มีมิตรมากมาย กัลยาณมิตร อ่านแล้วมีความสุขจังค่ะ
ขอบคุณค่ะน้องหน่อย
น่าปีติในช่วงเทศกาลปีใหม่ไทยครับ
ด้วยรัก
สวัสดีครับ พี่หน่อย (ขออนุญาตเรียกเช่นนี้ - เสมอไป)
ขอบคุณบันทึกดี ๆ ที่สะท้อนให้เห็นมิตรภาพที่ไร้พรมแดนและความเข้มแข็งของพระสงฆ์ที่มีบทบาทต่อการสร้างชุมชนโดยมีคุณธรรมนำชีวิตบนพื้นฐานของความพอเพียง...
ขอบคุณครับ...และขอให้มีพลังชีวิตอย่างไม่รู้จบ....
ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ
เราต่างเป็นกัลยาณมิตรซึ่งกันและกัน รวมทั้งอาจารย์ด้วยคะ ที่เข้ามาเยี่ยม
ที่บล็อกที่นี่และเหมือน อาจารย์มา
เยี่ยมเด็กรักป่า ด้วยคะ
สิริพร กุ่ยกระโทก
ขอบคุณคะ หน่อยเห็นครูอ้อยทุกวันที่นี่
ก็มีความสุขเช่นกันคะ
นายประชาชน
ปิติ....เป็นคำที่ดีจังนะคะ และคำว่า ด้วยรัก...ก็รู้สึกว่า ยิ่งใหญ่มากเลยคะ
ขอบคุณอย่างสูงคะ
นาย ขจิต ฝอยทอง
ครูเสือบอกว่าจะชวนขจิตมาจาก โคราช มาที่สุรินทร์
ด้วย แต่ งานยุ่งนะ.....
มีความสุข เช่นกันคะ
ขอบคุณคะ
แผ่นดิน
ดีคะ ...เรียกพี่หน่อย ยินดีคะ ถือว่าเราเป็นญาติ
ท างธรรม เป็นกัลยาณมิตร.....ที่เอื้ออาทร...
งานชุมชนกับพระ เป็นงานที่น่าสนับสนุนมากคะ
ยิ่งพระที่มีความเข้าใจชุมชน สนับสนุนการเรียนรู้ของชุมชน
เคยคุยกับรุ่นพี่ว่า ว่าสนใจที่จะมาศึกษาวิจัยงานกลุ่มการทำงาน
ของชุมชนในการดูแลกัน ในรูป รูปออมทรัพย์สัจจะ
เพราะที่นี่ทำงานมาเกือบสิบปี
บ้าน วัด โรงเรียน สิ่งที่เป็นไปได้
คะครูเสือ
ถ้าประสานงานด้วยกันดี สนับสนุนกันได้ลงตัวทีเดียว
ที่เด็กรักป่า ก็สนับสนุนชาวบ้านในการสร้างศรัทธา
จากที่เขาต้องการคะ ชาวบ้านอยากมีวัด ก็ช่วยกันสร้าง
ชาวบ้านอยากเรียนรู้ ก็พากันไปเรียนรู้....และเสริมกิจกรรมที่ ร่วมงานกันได้ทั้ง
ชุมชน