ชีวิตนี้ใครลิขิต...?คลื่นบางช่วงของชีวิตลึกลับซับซ้อนมากเหมือนกระแสคลื่นในทะเลอย่างไรอย่างนั้น...
เนื่องจากยูมิมีชีวิตการงานอยู่บนเกาะมองเห็นกระแสคลื่นทะเลสาบสงขลาเป็นประจำเลยเปรียบเทียบมุมคิดชีวิตกับคลื่นทะเลว่า...
1 . คลื่นช่วงแห่งความรักระหว่างชายกับหญิง เป็นช่วงที่สดใสมองอะไรก็สวยงามไปหมดและวันเวลาหมุนไปเร็วไวมาก
เรามีความสุขมาก ๆเมื่อได้มาเจอกันเหมือนโลกนี้หยุดหมุนไปชั่วขณะเหมือนในโลกนี้มีเพียงเราเท่านั้นที่ดำรงอยู่ดูแลซึ่งกันและกัน...
2 . คลื่นช่วงแห่งความคิดถึงระหว่างชายกับหญิง เป็นช่วงที่แต่งงานกันแล้วแต่ด้วยภาระหน้าที่ต้องจำใจจากจรรอนแรมไปค้างที่อื่น
เมื่อตกถึงยามค่ำคืนฝืนยิ้มให้เดือนดาราแต่จิตใจคิดถึงคนรักเหมือนใจจะขาดรอน ๆรอวันที่จะเดินทางมาพบประสบพักตร์งามเนตรน้องต้องใจไม่เลือนหายแม้ห่างกายแต่ใจชิดใกล้อยู่เสมอ...
3 . คลื่นช่วงแห่งความห่วงหาอาทรระหว่างชายกับหญิง เป็นช่วงที่สาวเจ้าตั้งภรรค์มีอาการแพ้ท้องเป็นไข้เจ็บป่วยแต่ชายคนรักอยู่ไกลด้วยหน้าที่ยากจะเดินทางมาดูแลให้ทันกาลจึงเกิดความอาลัยรักสลักจิตเหลือจะทน...
4 . คลื่นช่วงแห่งความสงสาร เป็นช่วงที่ฝ่ายหญิงคลอดลูกน้อยลืมตาออกมาดูโลกในช่วงแรก ๆเราจะเกิดความสงสารจับจิตจับใจอย่างไรบอกไม่ถูกไหนเธอจะต้องประคับประคองถนอมลูกน้อยให้พ้นจากอันตราย...
ขณะที่เธอเองก็ต้องพยายามเอาตัวให้อยู่รอดปลอดภัยทุกเสี้ยววินาทีที่ผ่านไปล้วนเป็นความหวังที่อยากจะเห็นลูกน้อยเจริญเติบโตสืบต่อกันไป
5 . ช่วงแห่งความสนุกสนาน เป็นช่วงลูกน้อยเข้าสู่วัยซนคุยได้เรียกชื่อพ่อแม่หัวเราะร้องไห้เล่นละครตีลังกากระโดดขึ้นขี่คอเอาร่างกายของพ่อแม่เป็นสนามเด็กเล่น
เราเองบางครั้งเหมือนขึ้นสวรรค์ขณะชมการแสดงของลูกน้อย ๆมีหลากรสเลยนะจะบอกคุณให้รู้...ฮา ๆ เอิก ๆ.
คลื่นต่อไปคุณเพิ่มเติมได้เลยนะครับผม…สิ่งเหล่านี้ใครเป็นผู้ลิขิตลีลาชีวิตคนเราให้เป็นไปอย่างนั้น…?
คลื่นที่ว่านั้น...เป็นคลื่นภายในที่มาจาก "สังขาร" บ้างเป็นบางครั้งที่คิดปรุงแต่งขึ้นมา...หรืออาจเป็นสัญญา...ที่จากรอยแห่งความทรงจำที่ฝังอยู่เมื่อครั้งกาลก่อน...หรือเป็นมาจากได้อีกหลายเหตุ...หลอมรวมเกิดขึ้นมาในจิตเรา.... หากคราใดที่เรารู้ไม่เท่าทันแล้ว...ก็ย่อม...ตกลงไปในคลื่นนั้นได้ และกว่าพาตนหลุดพ้น...ผ่านคลื่นาได้แต่ละคลื่นก็หนักหนาสาหัสสากรรณ์ "ภายใน" พอสมควร...
แวะมาทักทายค่ะ...อาจารย์
ขอบคุณค่ะ
(^_____^)
กะปุ๋ม
สวัสดีปีใหม่ไทยครับ คุณ
เป็นคลื่นรอยอดีตที่ชายกับหญิงร่วมกันสร้างเอาไว้ในโลกโลกีย์วิสัยครับผม
ลึก...คม...ความคิด...ดีนะครับ ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
ช่วงเวลาของชีวิต
บางทีดูน้อยนิดแต่ยิ่งใหญ่
สำคัญอยู่ที่ใจ...
เรียนรู้สิ่งใดจากสิ่งนั้น..!
....
สวัสดีครับ คุณ
บางทีดูน้อยนิดแต่ยิ่งใหญ่
สำคัญอยู่ที่ใจ...
ใช่เป็นสิ่งเล็ก ๆแต่ยิ่งใหญ่โดยมีจิตใจเป็นประธานนะครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ