บล็อกนี้ร้างมานานแล้ว ในขณะที่บล็อกอื่นๆของครูอ้อยเขามียอดสถิติก้าวหน้า แต่บล็อกนี้ยังอยู่หลักยี่ อยู่เลย วันนี้ล่ะบล็อกนี้จะมียอดสูงขึ้น เพราะครูอ้อยจะต้อนรับสมาชิกใหม่มายังบล็อก.....เฮ้ !.....
ความฝันจะเป็นจริงหรือ  หากไม่จริง  เพียงแค่เป็นความฝัน  ก็มีความสุขแล้วละ 
เมื่อคืนครูอ้อยฝันว่า.....ได้ต้อนรับสมาชิกใหม่เข้าบ้าน  ทุกๆคนที่เป็นสมาชิกในบ้านได้มานั่งห้อมล้อมเชยชมสมาชิกใหม่กันถ้วนหน้า 
การที่จะอยู่ร่วมกันในสังคมบ้าน  ก็ต้องทำความเข้าใจกัน  รู้จักอัธยาศัยใจคอกัน  บรรยากาศของความฝันช่างชื่นมื่นเสียจริง  ฝันนั้นจะเป็นจริงหรือไม่  วันนี้จะพิสูจน์ฝันกันให้สำเร็จ  
ท่านผู้อ่าน.....คงอยากรู้แล้วล่ะค่ะว่า.....ครูอ้อยฝันอะไร    หากเฉลยไปตอนนี้   ท่านทุกคนต้องร้อง...อ๋อ..แค่นี้หรือที่เป็นความฝันของครูอ้อย...ใครๆก็ฝันได้  ใครๆก็ปรารถนากันได้  แต่หากเกินความจำเป็น  ต้องคิดว่ามันเหลือเฟือ  เกินฐานะ  เกินความจำเป็นหรือเปล่า.... 
แต่หากหันมาดูความจำเป็น  สิ่งนี้ก็จำเป็น  ยังมาถึงความสะดวก  ในการเรียน  การทำงาน 
ปลอดภัยจากการครหา  ที่หยิบจับของหลวงใช้  เฮ้อ ! คิดมากน่า  ของหลวงก็มีไว้ให้ใช้  ไม่ได้มีไว้เก็บ  แต่เมื่อไม่สะดวกในการใช้   ครูอ้อยก็ต้องหามาเป็นสมบัติส่วนตัวเสียเอง  จะได้ไม่มีคำ  " ใช้ของหลวงในการทำงานส่วนตัว "  สบายใจทั้งสองฝ่าย  ใช้ของหลวงยังทำงานได้ขนาดนี้  แล้วหากใช้ของส่วนตัว  คงจะ....เอ้อ!  บรรยายไม่ถูก..ฮา....ก๊าก....  
แต่หันมาดูอีกครั้ง  รู้สึกว่า  หันมาดูหลายครั้งแล้วว่า  การทำงานจากอดีตมานี่ ครูอ้อยก็ทำอย่างจริงจัง  จึงได้รางวัล  " สุดคะนึงเดือนตุลาคม "  มาไว้เป็นที่ระลึกว่า  มาจากความพยายามในจุดหนึ่ง  อีกจุดหนึ่งเป็นชื่อเสียงขององค์กร  ถึงแม้ทีหลายๆคนจะมองว่าเป็นเพียงเรื่องส่วนตัวก็ตาม  
โอ.....ไม่หยุดหรอกค่ะ  ใครจะว่าอย่างไร  นี่คือสิทธิของแต่ละบุคคล  ท่านมีความสามารถทำได้เท่าๆกัน  มีเวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากัน  ท่านก็เสียบปลั๊ก  เปิดเข้าสู่ระบบ  เจียดเวลานั่งเขียนบันทึกวันละบันทึก  ท่านย่อมทำได้ค่ะ 
แต่ท่านเอาเวลามาอ่านก็ได้ประโยชน์ดีนะคะ   ได้เยอะด้วย   แต่มีบางคนเท่านั้นที่อ่านแล้วไม่ได้ประโยชน์  แต่กลับเป็นปฏิปักษ์กับเจ้าของบันทึก  โดยพริ้นท์เอ้าท์บันทึกนั้นๆ  นำไปตีความเป็นลบ  หรือที่เรียกว่า  negative messages  จากความคิดที่เป็นลบ หรือเรียกว่า negative thinking  วิเคราะห์วิจารณ์กันอย่างเอิกเกริก  โดยไม่คิดว่า.....เอาเวลามีค่านั้น   มาจรรโลงเขียนบันทึกยังจะดีเสียกว่า...นี่สิคะ      
กลับมาพิสูจน์ฝันกันดีกว่าค่ะ  โปรดติดตาม.......ฝันที่เป็นจริงของครูอ้อย