รายงานชีวิตประจำวันของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษ
วันนี้อยู่บ้านที่เมืองกาญจนบุรี มีความสุขกับการอยู่กับแม่ ได้อ่านหนังสือและพิมพ์วิทยานิพนธ์ จริงๆๆไม่อยากหอบงานมาทำที่บ้านเนื่องจากแย่งเวลาที่จะอยู่กับแม่ไปแต่ว่าก็อดไม่ได้ ไม่อยากอยู่เฉยๆๆๆ กำลังอ่านเรื่อง Project based Assessment ซึ่งเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของผู้เขียน
บางอย่างการประเมินคนไทยทำการประเมินได้ดีกว่าชาวต่างประเทศ แต่ในรายละเอียดชาวต่างประเทศประเมินได้ดีกว่า ผู้เขียนอยากให้การประเมินในทุกๆๆอย่างเชื่อมั่นและไว้ใจในความเป็นมนุษย์ การประเมินอยากให้ประเมินตามสภาพจริง มากกว่าการประเมินทางเอกสารอย่างเดียว
งานวิจัยผู้เขียนใช้การประเมินแบบ Authentic Assessment ใช้ทั้งการสังเกต การสัมภาษณ์และการตรวจผลงานจาก Portfolios
ชีวิตช่วงนี้ยังใช้ Internet Café อยู่ ทันทีที่กลับมหาวิทยาลัยในวันที่ 15 เมษายน จะรีบไปทักทายทุกๆๆท่านครับขอให้มีความสุขกับการทำงานและครอบครัวครับผม
สวัสดีค่ะคุณขจิต...นาย ขจิต ฝอยทอง
ส่งกำลังใจมาช่วยค่ะ
พี่หน่อย ไม่ได้กลับบ้านคะ แค่ โทร...ไปกราบสวัสดีเฉยๆ.....
แต่เดือนหน้าก็ได้ไปแวะหาแม่ ตอนไป ร.พ. ที่ขอนแก่น
ดีคะ มีเวลาสบายๆ....พักผ่อน บ้าง
ที่เมืองกาญจน์ ร้อนมั้ย หรือ มีฝน
ตอนนี้สุรินทร์ ฝนตกแหละ
สงสัยต้องปิดคอมฯ ซะแล้ว
สวัสดีครับ..
ช่วงนี้ อ.ขจิต คงอิ่มอร่อยกับอาหารจากฝีมือของคนทางบ้านอย่างน่าอิจฉา...
.....เพราะ เชื่อมั่นและไว้ใจในความเป็นมนุษย์ จึงว่าว่าอาจารย์ขจิต จะก้าวไปถึงฝั่งฝันได้ในเร็ววัน
เป็นกำลังใจให้นะครับ
ตามมาให้กำลังใจคนขยัน แม่น่ะ ขอให้มีลูกอยู่ด้วยเท่านั้น ก็ดีใจแล้ว เชื่อไหม
ขยันจังเลย…อยู่บ้านทำไรบ้างค่ะ นอกจากอ่านหนังสือ และพิมพ์วิทยานิพนธ์…ไปดูเจ้าวัวน้อยมั่งรึปล่าว (ที่เคยเอาภาพมาอวดคราวที่แล้ว) อ้วนขึ้นบ้างยัง คราวที่แล้วผอมมาก….
ขอให้สนุกสุขสรรค์รับวันสงกรานต์ครับ….
ขอให้มีความสุขก้บครอบครัว และการงานนะครับ
พี่ก็เพิ่งเข้าใช้อินเตอร์เน็ทได้ที่นี่แหละค่ะ อิอิ คืนนี้อยู่บ้านพ่อครูบาค่ะ
ยังอยู่ในช่วงติดตามอ่านblog ต่างๆค่ะ ห่างไปตั้งสิบวัน
กลับบ้านแล้วหรอ
อิจฉาจังเลย คนที่ถึงบ้านแล้ว
กัลยา ยังต้องทำงานอยู่เลย.........
สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ
มีความสุขกับเทศกาลสงกรานต์นะคะ
มาเยี่ยม...
อ่านแล้วนึกถึงคำร้องเพลงเข้าค่ายพุทธบุตรที่ว่า...
จะอยู่แดนใด ไม่เหมือนอยู่บ้านเรา จะสุขจะโศกเศร้า บ้านเรานั้นก็สบาย ถึงบ้านไม่โตนัก ความรักไม่เสื่อมคลาย ขออยู่และขอตาย ที่บ้านเกิดเมืองนอน.
ฮา ๆ เอิก ๆ.
แวะมาเยี่ยมค่ะ … และมาซึมความอบอุ่นจากคุณแม่ด้วยคน
มีความสุขมากๆนะน้องบ่าว
... โลกรอดได้ด้วยกตัญญู ครับ ..
26 - 28 เมย. ผมก็จะมีโอกาสบ้างเหมือนกัน แม่ผมเกิน 95 แล้วครับ.
สวัสดีค่ะคุณขจิต ดีใจด้วยนะค่ะที่ได้กลับบ้านและได้อยู่กับคุณแม่ ความสุขที่ได้อยู่กับครอบครัวเป็นความสุขทางโลกที่ไม่มีอะไรจะเกินยิ่งกว่าแล้วค่ะ
ขอให้มีความสุขมาก ๆ และเดินทางกลับมหาวิทยาลัยด้วยความปลอดภัยค่ะ