รายงานการเดินทางของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษ

ผู้เขียนเดินทางจากมหาชีวาลัยอีสาน ของพ่อครูบาสุทธินันท์ โดยอาศัยรถพี่อ้อยและพี่ สะมะนึกะ หวานใจพี่อ้อยเข้ากรุงเทพฯ ฝนตกมาตลอดทาง

  ยังไม่มีโอกาสเล่าเรื่องต่างๆที่บ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ให้ทุกท่านฟังเนื่องจากวันนี้มาใช้ Internet café  เป็นความสุขที่ได้พบเหล่า blogger ทุกๆท่านที่มหาชีวาลันอีสาน เพราะพี่ๆเป็นกันเอง ให้ความสนิทสนมเหมือนเรารู้จักกันมานานนับสิบปีจริงๆๆ 

  อยากเล่าเรื่องการพูดคุยของเหล่าbloggerและการเดินทางให้ฟัง แต่ช่วงนี้ใช้ Internet ไม่ได้ ขออนุญาตเล่าสั้นๆๆก่อน

  ถ้าผู้เขียนยังไม่ได้แสดงความคิดเห็นอย่าเพิ่งน้อยใจนะครับ เพราะตอนนี้เหมือนอยู่ชายแดน เขียนบันทึกไม่ได้ แก้ปัญหาโดยเขียนใน notebook แล้ว copy มาไว้ใน gotoknow โดยใช้ Internet café 

  พ่อครูบาสุทธินันท์ดูมีความสุขมากที่สุด เมื่อได้พบเหล่า blogger ครับ 

   ขอให้ท่านมีความสุขกับการอยู่กับครอบครัว วันนี้ดูเหมือนแม่จะดีใจที่สุดเมื่อลูกชายแม่กลับมาบ้าน หลังจากหายไปหลายเดือน….กลับบ้านเรา…นะลูกถ้าเหนื่อยล้า…และผิดหวัง…