นอกจากความสุข ความหรรษา ความรู้ ความเป็นกันเองของหมู่มวลสมาชิกแล้ว ผมยังได้ปัญหาคาใจพร้อมกับสิ่งของติดมือกลับมาให้เป้นข้อขบคิดอยู่อีก สงสัยอีกไม่นานต้องกลับไปหาคำตอบ
...วันนี้หลังจากเลิกงานกลับถึงที่พัก เก็บของในรถ หลังรถ ขึ้นบ้าน แต่สิ่งของที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษก็คือเจ้าไข่นกกระจอกเทศที่ท่านครูบามอบให้กับเด็กๆทุกคนและน้องขวัญมาเลี้ยง (สงสัยท่านครูบาจะเคยเห็นเกมส์ ทามากอส ของญี่ปุ่นเป็นแน่แท้)  นี่ขนาดแม่บ้านออกมารับผมยังกำชับว่า "ระวัง..เดี๋ยวมันแตก"  แม่บ้านบอกว่าไข่พ่อครูบาขึ้นเหยียบยังไม่แตกเลย...เอะ!  มันแข็งขนาดนั้นเชียวหรือ
...แต่ที่ทำให้ผมต้องมานั่งเพ่งพินิจพิเคราะห์มันไม่ใช่ไอ้แข็งหรือไม่แข็งนี่หรอกครับ  สิ่งที่ผม..สง..กะ..ใส  นั่นนะคือว่าทำไมเจ้าไข่นกกระจอกเทศมันไม่ยอมฟักออกมาเป็นตัว ทำให้ท่านครูบาต้องเอาไข่มาให้เด็กๆเล่น    เอ!.. หรือว่าถ้าเจ้านกมันฟักแล้วกลัวว่าท่านครูบาจะไม่มีไข่สวยๆฟองโตๆไว้แจกเด็กๆเล่น ... นั่นนะสิ  ทำให้ผมนั่งปวดหัว แต่ไม่ตัวร้อนเพราะว่าอาบน้ำเสร็จไม่ต้องเช็ดตัวรีบปะแป้งเย็น ..ปิ๊กลี้ ฮีท  ตรางูถูกลูกศรปักทะลุหัว... เรียบร้อย จึงมานั่งเขียนบันทึกได้แบบใจเย็น
   

ภาพไข่นกกระจอกเทศเมื่อเปรียบเทียบกับแคนตาลูปและแตงโม

ผมยังคิดต่อไปอีกนะครับ...ว่า  เจ้านกกระจอกเทศตัวผู้ที่ท่านครูบาเลี้ยงไว้มันเป็นหมันหรือเปล่าหนอ  และถ้าจะพามันไปหาหมอตรวจเสียให้รู้แล้วรู้รอด  จะพาไปโรงพยาบาลไหนดี  โรงพยาบาลขอนแก่นก็มีคุณติ๋ว..ท่าน ดร.แสวง.. ดร.แป๋ว..คุณหมอ JJ  หรือไปโรงพยาบาลสงขลานครินทร์ ก็มีคุณหมอเต็มศักดิ์ ..
 เอ! หรือว่าถ้าเป็นการรบกวนและลำบากท่านๆทั้งหลาย  ผมว่าน่าจะปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ก็ดีแล้วนะ...เผื่อว่าเด็กๆกลับมาเยี่ยมท่านครูบา...จะได้มาเล่นไข่ท่านครูบา  กันอีก... เน๊าะ