น้ำค้างหยาด หยดค้าง...กิ่งใบ
น้ำค้างหยาด หยดค้าง กิ่งใบ
สายแดดส่องหายไป หมดแล้ว
น้ำตากัดกินใจ ปวดเจ็บ
กี่แดดกี่ร้อนแผ้ว หมดสิ้น จากใจ
"นกกะปูด"
(ประพันธ์กลอนบทนี้มอบให้เราในวันที่มิตรภาพเริ่มต้นขึ้น)
น้ำค้างหยาด หยดค้าง กิ่งใบ
สายแดดส่องหายไป หมดแล้ว
น้ำตากัดกินใจ ปวดเจ็บ
กี่แดดกี่ร้อนแผ้ว หมดสิ้น จากใจ
"นกกะปูด"
(ประพันธ์กลอนบทนี้มอบให้เราในวันที่มิตรภาพเริ่มต้นขึ้น)
" ย่ำค่ำแห่งตะวันที่ลับฟ้า
หมุ่มวลวิหกบินหวนคืนสู่รัง "
....หากตะวันที่ทอแสง...แรงอีกแล้ว
โอ้เพื่อนแก้ว...จงอย่าโศกศัลย์
หากดวงใจที่มั่นคงดั่งตะวัน
คงไม่มีวันที่ได้เจ็บปวดใจ"
.......แด่มิตรภาพดี ๆ ที่จะเกิดขึ้นใหม่ใน gotoknow ยินดีต้อนรับสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ครับ.....