รายงานเหตุการณ์ที่บ้านครูบาสุทธินันท์ มหาชีวาลัยอีสาน จังหวัดมหาสารคาม

เมื่อวานตื่นมาตี 4 เพื่อออกจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จังหวัดนครราชสีมาเพื่อช่วยพี่หนิงอบรมโครงการอาสาสมัครจัดการความรู้เพื่อเศรษกิจพอเพียง น้องคนพิเศษ มาส่งที่สถานีขนส่งในมหาวิทยาลัย น้องเขาน่ารักมาก ขนาดต้องนำเสนองานแต่เช้า แต่สามารถออกมาส่งผู้เขียนได้   เดินทางมาที่บุรีรัมย์ ต้องลงที่ตัวเมืองบุรีรัมย์ รถปรับอากาศ 2 วิ่งช้ามาก  แต่ใจไปถึงที่จะจัดอบรมแล้ว พี่เมตตา และพี่รัตติยาโทรศัพท์เข้ามาคนแรก  ตามด้วยพี่สมพร น้องนิวส่งข้อความมา  ท่านอาจารย์พันดา blogger ของเรามารับที่ตัวเมือง ผู้เขียนเลยไม่ต้องเดินทางไปที่ อำเภอสตึกเอง   พบว่าพี่หนิง ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ไปถึงก่อนแล้วพร้อมกับคุณแม่ ได้ช่วยน้องผู้ชายจากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ชื่อน้องตั้ม สมัคร gotoknow และเขียนบันทึกจนเสร็จ 

  

วันนี้พ่อครูบาสุทธินันท์เลี้ยงต้มเปรตปลาไหล(ยี้…อร่อย)ตามสัญญา ตามด้วยยำไข่มดแดง ผัดเผ็ดปลาไหล ปลาส้มทอด(จะลงรูปให้ดูทีหลังนะครับ ตอนนี้ไม่มีเวลา เป็นข้ออ้างครับ ฮ่าๆๆๆ)  ลองนับเหล่า blogger มีพ่อครูบาสุทธินันท์ ท่านอาจารย์ ดร. แสวง พี่หนิง ท่านอาจารย์ Panda ท่านอาจารย์อุทัย ท่านอาจารย์พันดา ท่านอาจารย์ประสงค์ ท่านอาจารย์ศิริพงศ์ ตอนเกือบ 5 ทุ่มได้เล่าให้เหล่านักศึกษาบูรณาการศาสตร์ฟังเรื่องการเรียน การสอนภาษาอังกฤษ  

น้องออยจากเชียงใหม่เล่าเรื่องการเรียนภาษาอังกฤษ น้องเล่าว่า พาฝรั่งไปเที่ยวบ่อยๆ บอกว่าตัวน้องเองไม่เก่งแต่อยากฝึก กล้าซักถาม เลยทำให้พูดภาษาอังกฤษได้ ผู้เขียนคิดว่า การเรียนภาษาอังกฤษให้ได้ดี พูดได้ต้องรักภาษาอังกฤษเสียก่อนและขจัดความอายที่จะพูดผิด ออกไป เราเรียนกันมาไม่ต่ำกว่า 6 ปี ถ้าพูดไม่ได้ อายคนขายของแถวพัทยานะครับ  กล้าๆพูดหน่อย ผิดไม่เป็นอะไรครับ

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify">ท่านอาจารย์ ดร. แสวง ซักถามนักศึกษาเรื่องวิทยานิพนธ์ จนถึงเกือบ ตี 4 ผู้เขียนกลัวตอนเช้าไม่รอดเลย แอบไปนอนก่อน (เอาตัวรอด ฮิฮิฮิๆๆๆๆ) วันนี้มีเรื่องรายงานต่อ ตอนนี้ขอแข่งเขียนบันทึกกับครูบาสุทธินันท์ก่อน(เขียนไม่ทันพ่อครูบาเลย…พ่อไปหลายบันทึกแล้ว ขนาดนอนดึก แต่ตื่นเช้ามาก) รออ่านนะครับ ขอบคุณครับ</p>  <div style="text-align: center">Band</div>