กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีพระสององค์เดินทางผ่านมายังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง  ทันใดนั้นพระทั้งสองรูปก็ต้องตกใจด้วยเสียงของหญิงสาวนางหนึ่งที่ร้องกรีดขึ้นมาเนื่องจากนางต้องการที่จะเดินข้ามร่องนำไปแต่ว่านางไม่กล้าเดินลงน้ำเพราะเกรงว่าโคลนจะเปื้อนเสื้อผ้าอันแสนสวยของตน  ทันใดนั้นพระรูปแรกก็ตรงเข้าไปหาหญิงสาวคนนั้นและก็พูดว่า  แม่นางมีอะไรให้อาตมาช่วยหรือเปล่า  แม่นางตอบว่าฉันจะข้ามร่องน้ำนี้แต่ว่าฉันกลัวโคลนมันจะเปื้อนเสื้อฉัน  ดังนั้นพระรูปแรกก็อาสาอุ้มหญิงสาวคนนั้นข้ามมาแล้วก็เดินต่อไป  ทิ้งความรู้สึกที่อึดอัดใจของพระอีกรูปไว้เบื้องหลังไว้ 

เมื่อมาถึงที่วัดพระรูปที่สองก็เดินมาหาพระรูปแรกทันที่พร้อมกับพูดว่าท่านทำอย่างนั้นได้อย่างไรมันไม่ถูกนะ  ทันไดนั้นพระรูปแรกก็ตอบทันทีว่า   อาตมานั้นได้วางหญิงสาวคนนั้นตรงร่องนำโน้นแล้ว  ทำไมท่านยังอุตส่าแบกหญิงสาวคนนั้นมาที่วัดด้วยละ