เรื่องจริงที่ควรรู้เกี่ยวกับแอร์เอเชีย และสนามบินสุวรรณภูมิ จากประสบการณ์จริง

นึกว่าในการเดินทางไปทำงานในครั้งนี้จะได้นำเรื่องสนุกๆ มาเล่าให้อ่านกันซะหน่อย ได้ประสบการณ์อันสุดเซ็ง มาเล่าแทนเสียแล้ว

เซ็งที่ 1  โรคเลื่อน FLIGHT DELAY จากที่จองไว้ 18.55 น. เลื่อนไป 20.55 จนกระทั่ง 21.10  ถ้ามีการประกวด แอร์เอเชีย ต้องได้รางวัล สายการบิน ล่าช้าที่สุดมาครอง เขาว่า เครื่องเสียจึงต้องใช้เครื่องบินไป กลับมารับ วันนั้น แอร์เอเชีย เลื่อนทุก เที่ยวบินเลย ทั้งเหนือ และใต้

เซ็งที่ 2  โดนขโมยของในกระเป๋าที่โหลดขึ้นเครื่อง เนื่องจากไปถึงสนามบินก่อนเวลา จึงได้เข้าเช็คอิน ตามปกติ แม้ว่าจะ delay แต่ทางเคาน์เตอร์รับเช็คอินปกติ เราไม่อยากหิ้วเป้หนัก จึงได้โหลดขึ้นเครื่อง พอขึ้นเครื่องเราหา ipod ไม่เจอ คิดว่าลืมไว้ในเป้ โหลดขึ้นเครื่องไปแล้ว พอถึงสนามบินภูเก็ต เปิดกระเป๋าหา หาไม่เจอ ก็คิดว่าคงลืมไว้ที่บ้าน อันนี้เราก็ไม่คิดว่าหายจากที่สนามบิน แต่สิ่งที่หายแน่ๆ คือ สร้อยเงิน แหวนเงิน จี้ ใส่ถุงราชพฤกษ์สีเหลืองที่เก็บไว้ด้านหน้ากระเป๋าเป้ จึงสันนิษฐานว่าหายที่สนามบินสุวรรณภูมิ

เซ็งที่ 3 การโยนเรื่องไปมา พอเราไปที่ช่องสอบถามข้อมูลท่าอากาศยานของสนามบินภูเก็ต ได้ให้เบอร์แอร์เอเชียมา (ซึ่งตอนนั้นดึกมากแล้ว) เบอร์ที่ให้มาก็ผิด พอติดต่อได้ ทางสำนักงานแอร์เอเชียในภูเก็ตก็บอกว่าต้องโทร.ที่สนามบินสุวรรณภูมิ พอโทร.เข้าแอร์เอเชียที่สนามบินสุวรรณภูมิ ทางเจ้าหน้าที่ พูดออกมาเลยว่า สายการบินไม่รับผิดชอบใดๆ ในทรัพย์สินของผู้โดยสาร ที่นำของมีค่าไปไว้ในกระเป๋าเอง

อนึ่ง ในข้อนี้เราเข้าใจว่าเราบินราคาถูก บริการย่อมได้แบบถูกๆ เช่นกัน แต่ที่เราต้องการคือให้ความชัดเจนมากกว่านี้ เพราะทางจนท. โบ้ยว่า สายการบินแอร์เอเชียไม่ได้โหลดกระเป๋าเอง แต่จ้างบริษัทฯ เอกชน มาทำงาน และมีการแจ้งหายบ่อยๆ เราจึงถามว่าแล้วคุณยังใช้บริษัทฯ นี้อีกเหรอ ถ้ายังนั้นบริษัทฯ นั้น พนักงานคงรวยกันเป็นแถวๆ ที่อยากจะหยิบของในกระเป๋าผู้โดยสารเมื่อไหร่ก็ได้ เขาก็บอกว่ามีการแจ้งไปแล้ว (แต่ทำอะไรได้ล่ะ อยากรู้เหมือนกัน) นอกจากนี้ยังแนะนำอย่างดีว่า ให้ไปแจ้งในเวบไซด์ทางอินเตอร์เนทของสายการบิน เพราะว่าจะเร็วกว่า อุแม่เจ้า เราอยู่ระหว่างการเดินทางจะหาเนทที่ไหน เหรอ แต่เราก็พยายามข่มอารมณ์ถามกลับไปว่า จะหาคอมพิวเตอร์ที่ไหนโพสต์เหรอคะ จนท.แจ้งว่าจะเร็วกว่าเขารับเรื่อง เราจึงถามกลับอย่างสุภาพว่า แล้ว Call Center มีไว้ทำอะไรคะ เธอยังยืนยัน เราก็เลยถามย้ำอีกว่า แล้ว Call Center (อย่างคุณมารับโทรศัพท์เราเนี่ย) มีไว้ทำอะไรคะ เธอจึงถามชื่อเรา ไม่ถามรายละเอียดอะไรอีกเลย ซึ่งก็รู้ว่า เธอคงไม่ได้จดหรอก ถามไปงั้นแหละ ไปดูในเวบสิ ไม่มีตรงไหนให้แจ้ง หรือ ติเลยมีแต่ชม ว่าดีเริ่ด ๆ ของดีก็ต้องอวด ของไม่ดีไม่มีใครอยากโชว์เป็นธรรมดา

เซ็งที่ 4 ท่าอากาศยาน มีเงินโฆษณาความหรูเริ่ด แต่การทำงานข้างใน กลวงโบ๋ สุดๆ  เพราะเมื่อเดินทางกลับจากภูเก็ต มายังสนามบินสุวรรณภูมิ แม้ว่าจะล่วงเลยเที่ยงคืนมาแล้ว ก็อึดเพื่อความถูกต้อง ได้เข้าแจ้งความต่อตำรวจท่องเที่ยว ทางตำรวจก็พูดว่า มีแจ้งของหายบ่อย ทั้งคนไทยและต่างประเทศ พอได้รับข้อมูลจากเรา ทางตำรวจได้แต่รับแจ้งความ ตำรวจบอกว่า คนที่อยู่ตรงเครื่อง CTX จะมองเห็นวัตถุด้านใน พอเห็นว่าเป็นของมีค่า ก็จะส่งสัญญาณให้คนยกกระเป๋าแยกไว้ก่อน แล้วขโมยของออกมาก่อนที่จะส่งกลับไปที่เดิม ทางตำรวจเคยจับได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ไม่ได้ซะส่วนใหญ่ ของส่วนมากที่หายได้แก่ กล้องถ่ายรูปของนักท่องเที่ยว โอ ประเทศไทยจงเจริญ เรายังบอกตำรวจเลยว่าแล้วทำอะไรไม่ได้เลยหรือ ตำรวจบอกว่าเป็นเรื่องของท่าอากาศยาน บางสายการบินจะมีตำรวจไปคุม หรือ มีการตรวจคนทำงานก่อนและหลังว่ามีเอาของติดออกมาหรือไม่  คุณตำรวจได้แต่เห็นใจค่ะ

ความจริง
ได้โทร.ถามน้องที่ทำงานเป็นกะ (คนละสายการบิน) น้องเขาบอกว่า แอร์เอเชียไม่เคยใช้บริษัทฯ เอกชนอื่น พนักงานแอร์เอเชียโหลดเอง (ต้นทุนต่ำจะไปจ้างใครละจ๊ะ) แล้วขึ้นอันดับของหายมากสุดๆ

นอกจากนี้ เครื่อง CTX ระบบผิดพลาดมากๆ กระเป๋าที่ไม่อ่านบาร์โค้ด ค้างอยู่ข้างล่างเป็นพันใบครับ

จากประสบการณ์ที่ได้ คือ
1. เราประมาทเอง ยอมรับ เพราะคิดว่าเป็นเครื่องประดับธรรมดา ราคาไม่แพง แต่มันคือคุณค่าทางใจที่เราซื้อมาเป็นสมบัติส่วนตัว ถือว่าเป็นบทเรียนว่า ห้ามใส่ของมีค่า (น้อยหรือมาก) ของสำคัญ เช่น กล้องถ่ายรูป มือถือ ของประดับ ควรจะมีกุญแจล็อค (แต่ไม่รับประกันว่า จะมีเซียนปลดล็อคกุญแจเมืองจีนที่ไขได้ทุกอัน หรือไม่นะคะ)
2. ความรู้สึกสำนึกในการให้บริการ การจัดการของหน่วยงานต่างๆ ที่มีมาก และน้อย หรือน้อยมากๆๆๆ เพราะเห็นเป็นความเคยชิน ในความบ่อย ของหายบ่อย คนแจ้งหายบ่อย ตรงนี้ใครหรือคะที่จะบรรเทาอาการนี้ได้ ตอบสั้นๆ เลย ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง (กลับไปอ่านตั้งแต่ต้นว่าหน่วยงานไหนบ้าง)

ขอให้เป็นตัวอย่างให้ผู้อ่านได้รับรู้ เรื่องราว แล้วป้องกันตัวเองไว้ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ดั่งข้างต้นไว้ค่ะ และนี่คือ ประเทศไทย บ้านเราที่คอยบอกว่า น่าเที่ยวที่สุดในโลก อาจจะตกอันดับเมื่อใดก็ได้

หากยังมีคนแบบนี้ในองค์กร หลืบ ริ้นว่า สูบเลือดคน แต่มันกินเพื่อประทังชีวิต แต่ คนเหล่านี้สูบขโมยของคนอื่น เพื่อบ่อนทำลายประเทศชาติตนเอง

ขอยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง มีสำเนาใบแจ้งความและ Broading Pass เก็บไว้เป็นหลักฐาน

วันเกิดเหตุ วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม 2550
สายการบินแอร์เอเชีย เที่ยวบิน FD3029 กรุงเทพฯ-ภูเก็ต