 |
 |
 |
 |
 |
ของของอย่างนี้ ไม่เกิดกับใคร
คนคนนั้นจะไม่ทราบซึ้งว่า
ทุกขลาภ นั้นมันเจ็บปวดอย่างไร
ความเครียด วิตกกังวล
ฐานะผู้นำ ผู้รับผิดชอบนั้นมันมากมายจริงๆ
นี่ขนาดผมเองถือว่า ทำตัวให้นิ่งมากนะจาก
น่าน-สู่เชียงใหม่ คือ นึกภาพว่าเขา
(เพื่อนเราต้องสูญเงินค่าเครื่องระหว่าง กทม.-โอซาก้า ๕ คน ก็ไม่ใช่น้อย)
โลคอส เขาเอาเงิน เป็นตัวตั้ง
มันก็ออกมาอย่างนี้
คนเราเมื่อเดินทางก็ต้องการความปลอดภัย
มีความสุข ตื่นเต้น
แต่มันจะกลับกันทันทีเลยนะครับถ้า
ของสุดรักที่เก็บมา ๖๐ ปี หายไป
(ของอาจารย์ญี่ปุ่นเขาบอกเงินเขาไม่เสียดาย แต่ของนั้นเขาหามันไม่ได้อีกแล้ว แม่เขาเอาให้)
เราต้องช่วยกัน คนละไม้ละมือ
ที่จะรักษาสิ่งดีงามที่มีอยู่ในประเทศของเราด้วยกัน
ผมว่าอย่าเพิกเฉย
และเราต้องมีความหวังนะ