เทคนิคนี้ท่านอื่นอาจจะไม่ใช้ก็ได้ค่ะ....แต่ดิฉันต้องใช้....  

เวลาเพื่อนไม่มีเงินใช้....เพื่อนจะดูน่าสงสารมาก...  แววตาอ้อนวอน....  พูดดี๊ดี....  ดูมีน้ำใจอยากจะช่วยเหลืองานเราไปซะทุกเรื่อง  

แต่พอเพื่อนได้เงินยืมไปแล้ว .... เพื่อนจะแค่ยิ้มๆ....  พูดด้วยบ้างเป็นบางครั้ง..... 

 

พอนานวันไป...ดูเหมือนเพื่อนไม่อยากจะคุยกับเราสักเท่าไหร่....

เห็นเราก็เหมือนไม่เห็น...

พอเจอหน้ากัน...ก็มักจะพะงกหัวให้แล้วรีบยกโทรศัพท์มือถือทำท่าคุยธุระที่ดูเคร่งเครียด...เอาๆ...เพื่อนเครียดก็เอาไว้ก่อน....  

เอ...แต่นานเข้า...นานเข้า...นานมากแล้ว...ลืมคืนหรือเปล่าน้า....สงสัยเพื่อนลืมคืนมั้ง...  

คราวนี้เหมือนเพื่อนไม่รู้จักเรา...เจอกันก็ทำเฉยๆ...  เหมือนโกรธกันมาแต่ชาติปางก่อน   พอเริ่มจะพูดคุยด้วย..ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาพูดกับใครก็ไม่รู้...แล้วทำเสียงตวาดใส่โทรศัพท์....  

ไม่รู้อารมณ์เสียมาจากไหน.......  

สุดท้าย...เงินเราก็ไม่ได้คืน...เพื่อนคนนั้นก็ไม่ใช่เพื่อนเราแล้ว...ดูเหมือนไม่รู้จักกัน.....ยิ่งร้ายกว่านั้น...ข้อเสียของเรา..ไอ้เพื่อน(ทรยศ)มันดันเอาไปเล่าให้เพื่อนคนอื่นๆฟัง  แถมใส่ไข่ด้วย...เป็นไงล่ะ...  

..ให้เพื่อนยืมเงิน..เสียทั้งเงิน...เสียทั้งเพื่อน...และก็เสียเพื่อนคนอื่นๆด้วย...  

สรุป...ถ้าไม่อยากเสียเงิน....เสียอารมณ์...เสียเพื่อน.....ก็อย่าให้เพื่อนยืมเงินค่ะ....