ถ้าไม่อยากเสียเพื่อน...อย่าให้เพื่อนยืมเงิน 

     คำนี้เป็นสุภาษิตจีน ที่คุณพ่อเคยพูด เคยเล่าให้ฟังมาตั้งแต่ยังเด็ก ซึ่งเป็นสัจธรรมที่น่าจะมีส่วนถูกต้องอยู่มากทีเดียว แม้ว่าจะใช้ในการอธิบายปรากฎการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไม่ได้ทั้งหมดก็ตาม แต่ความเป็นจริงก็เป็นสิ่งที่หลายคนปฏิเสธไม่ได้ ที่ต้องเสียทั้งเพื่อน เสียทั้งเงิน เสียดายเวลาที่รู้จักกัน เสียดายความรู้สึกที่ดีๆ ที่เคยเกิดขึ้นมา

     ผมเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งจำไม่ได้แล้วว่าชื่อเรื่องอะไร ที่เขียนถึงสุภาษิตจีนในลักษณะนี้เช่นกัน เขาแนะนำว่า หากเพื่อนขอยืมเงินแล้วก็ขึ้นอยู่กับเราว่าจะตัดสินใจช่วยหรือไม่ หากตัดสินใจช่วยเหลือ ก็ให้คิดเสียว่าเราให้เขาเลย อย่าคิดว่าให้ยืม เพราะการคิดว่าให้ยืมอาจเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเสียเพื่อนได้ แต่การทำใจให้คิดว่า เพื่อนของเรากำลังต้องการความช่วยเหลือและเราอยู่ในฐานะที่พอจะช่วยเหลือเขาได้ แล้วก็ช่วยเหลือไป จนเมื่อไรที่เขาพอจะลืมตาอ้าปากได้ เขาก็จะค่อยนำมาคืน โดยวิธีนี้ในฐานะที่เราเป็นคนให้เงิน เราก็จะรู้สึกสบายใจ และเขาในฐานะที่รับความช่วยเหลือก็จะรู้สึกว่าเป็นบุญคุณที่ต้องทดแทน สักวันเมื่อเขาพร้อมและนำเงินมาคืน เราเองก็จะมีความรู้สึกที่ดีต่อเขา หรือแม้เขาไม่นำเงินมาคืน สิ่งที่เป็นบุญคุณก็จะติดตัวเขาไปตลอด ซึ่งนับว่าเป็นกุศโลบายที่ดีมากทีเดียว

    ผมเคยช่วยเหลือเพื่อนหลายคน.....และผมก็เคยเสียเพื่อนหลายคนเช่นกัน

     อีกสิ่งหนึ่งที่น่าจะระวังเช่นกัน คือการร่วมทุนทำธุรกิจกับเพื่อนสนิท สิ่งนี้ก็เป็นดาบสองคมเช่นกัน เพราะการทำธุรกิจร่วมกับเพื่อน หากไม่กลายเป็นเพื่อนสนิทมากยิ่งขึ้น สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือการเสียเพื่อน ในอดีตผมเคยเสียเพื่อนจากการทำธุรกิจร่วมกัน แต่ปัจจุบันผมได้เพื่อนสนิทมากขึ้นจากการทำธุรกิจร่วมกันครับ