ท่านๆ คงเคยเจอปัญหา ตอนพิมพ์ข้อความมายาวแสนยาว แล้วกดบันทึกปั๊บ เจอข้อผิดพลาดปุ๊บเลยใช่ไหมครับ พอจะคลิกกลับไป ข้อความใน กล่องข้อความก็หายหมดเลย ใจหายแว๊บ ก็เลยเอาเทคนิคที่ใช้กันได้ทุกที่ไม่ว่าโปรแกรมใดๆ ในวินโดวส์มาแนะนำครับ
นั่นคือ Ctrl+A, Ctrl+C, Ctrl+V
เช่น Ctrl+A มีความหมายว่า กดปุ่ม คอนโทรล ค้างไว้ แล้วกดปุ่มอักษร A ตามไปครับ
ตอนพิมพ์ข้อความเสร็จแล้ว ก่อนจะกด บันทึกเพื่อส่งต่อไปยังเครื่องเซิร์ฟเวอร์ให้เก็บข้อความ ผมแนะนำให้คลิกในช่องข้อความแล้ว กด Ctrl+ A เพื่อเลือกข้อความทั้งหมด จากนั้น กด Ctrl+C เพื่อทำการคัดลอกข้อความนั่น แล้วท่านก็สามารถกดบันทึกได้เลย หากเครื่องมีปัญหา หรือระบบเครือข่ายท่านมีปัญหา ก็ท่านยังมีข้อความของท่านอยู่ใน คลิปบอร์ด โดยท่านจะสามารถไปเรียกข้อความล่าสุดในคลิปบอร์ดมาด้วยการ กด Ctrl+V เพื่อทำการ paste นั่นเอง แค่นี้ ท่านก็จะไม่รู้สึกว้า ขี้เกียจพิมพ์ใหม่จัง อิๆๆ
อีกทางก็คือ พิมพ์บันทึกไว้ในโปรแกรม Text Editor อื่นๆ ก่อนก็ได้ครับ หรือว่า MS word... แล้วค่อยคัดลอกมาใส่ใน กล่องข้อความนี้ครับ
ผมใช้วิธีการนี้ หลังจากที่เคยจุกเสียดกับการต้องมานั่งพิมพ์ใหม่มาแล้ว หลายครั้งครับ
อีกเทคนิคคือ การวิ่งไปยังข้อคิดเห็นท้ายสุดของหน้าข้อความ ทำไงดีให้เร็วสุดแบบ เร็วดั่งใจ โดยไม่ต้องนั่งลาก scrollbar ทางขวามือของหน้าต่าง แนะนำให้กดปุ่ม End ครับ มันจะวิ่งไปท้ายสุดของหน้าเลยครับ ส่วนปุ่ม Home วิ่งไปยังบนสุดเลยครับ ไว้จะมานำเสนออีกนะครับ เทคนิคที่ทุกคนๆ รู้ๆ กันอยู่แล้วครับ บางทีก็ช่วยลดเวลาการพิมพ์ใหม่ได้เยอะครับ
ขอให้โชคดีกับทุกคนครับ
สมพร
อ้าว Ctrl+A, Ctrl + C ครับผม
A=All, C=Copy, V=paste
สวัสดีครับ พี่ขจิต
ยินดีครับผม เผื่อมีโอกาสผมจะได้คุยกับพี่แฮนดี้ด้วยครับ ขอบคุณมากครับ สำหรับคำชม คงต้องพัฒนาอีกเยอะครับ เพราะสิ่งที่ผมมีและรู้ต้องนำไปใช้ได้จริงครับ ตอนนี้ยังต้องเรียนรู้จากผู้อื่นอีกเยอะมากๆครับ เรียน ป เอก ผมพบว่า ยิ่งเรียนยิ่งไม่หมด ประกฏว่าเกิดความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น ไม่รู้ว่าเป็นโลภะหรือเปล่าครับ แต่ส่วนเงินทองนี่ขอไม่รวยนะครับ เพราะว่าหากไม่มีเงินได้ แล้วไปไหนมาไหนยังขอข้าวคนกินได้ หรือคนชวนให้กินข้าวได้ ก็คงดีมากๆ เลยครับ กลับไปบ้านทีไรนี่ ไม่ถือกระเป๋าตังค์ครับ หากเดินในหมู่บ้าน ยังพอขอข้าวกินได้อยู่ครับ ส่วนจะเจอยาเบื่อหรือเปล่า อันนี้ ไม่แน่ใจครับ อิๆ
ขอบคุณมากนะคับ พี่ชายทั้งสองคนครับ
เม้ง
นำไปใช้ได้เลย
ประสบการณ์เศร้าเก่ามากกว่าคุณอ้มพรค่ะ
แต่ชอบลืม รีบๆแล้วหายโม๊ด
คำแนะนำที่ดูเหมือนพื้นๆ ง่ายๆนี้ มีประโยชน์มากครับ หลายคนเคยใช้ตอนพิมพ์งาน พอมาเขียนบันทึกใน Blog กลับลืมเอามาใช้ อย่างน้อย ผมก็ลืมใช้ Home กับ End แล้ว 1 คนครับ .. จะไม่ขอเมื่อยนิ้วชี้มือขวา Scrol ลูกกลิ้ง Mouse Up-Down ให้เมื่อยโดยไม่จำเป็นอีกแล้ว
เตือนเสริมอีกนิดครับ ใครที่พิมพ์ใน Text editor ก่อน อย่าลืม Save เป็นระยะด้วย ผมเคยมาแล้ว เกิดไฟดับกระทันหัน หายเกลี้ยง จนต้อง แค้น แค้น และ แค้นตัวเอง พร้อมตะโกนดังๆในใจว่า พอกันที ! แต่พอเผลอก็เป็นอีก… อิ อิ.
อาจารย์เม้ง..
เข้ามาดู ตามคำเชิญ...
หลวงพี่ใช้วิธี เลือกทั้งหมดแล้วก๊อปปี้ไว้ ก่อนกดส่ง ถ้าส่งไม่ผ่านก็ค่อยเพสอีกครั้ง... ก็ใช้ได้
รู้สึกว่าจะคล้ายๆ กับการใช้แป้นลัดของอาจารย์เม้ง หรือต่างกันอย่างไรบ้าง...
เจริญพร
ขอบคุณมากๆ ค่ะ ที่แวะไปเยี่ยมและให้คำแนะนำ
จะนำไปปฏฺบัติอย่างเคร่งครัดเลยค่ะ ไม่พลาดอีกแว้ว
สวัสดีครับ
หวังว่าคราวหน้าจะไม่หายแล้วครับ อิอิ เพราะหายประจำเช่นกันครับพี่เม้ง
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับน้องเดอ
ยังไม่นอนเหรอครับพี่เม้ง เอ้ย ลืมไปว่าเยอรมันสงสัยยังบ่ายๆ อิอิ โทษทีครับ
สวัสดีครับพี่บ่าว
โห สุดยอดเลย เทคนิคกันการอกหักของพ่อเม้งของครูบา ....คิดได้ไงหว่า
แม๊! คนถามก็ช่างกระไร ใจคอไม่อยู่กะเนื้อกะตัวแล้วมั๊ง ท่าทางจะไม่อยากไปนอกแล้วเน๊อะ เม้งเน๊อะ ...อิอิ
สวัสดีครับพี่สุ
สวัสดีครับ คุณเม้ง ผู้อารี
ขอบคุณครับ :)
ขอบคุณมากๆครับ เหมือนตัดเส้นผมที่บังภูเขาทิ้งเลยครับ
เข้ามาอ่านเคล็ดที่ไม่ลับดีดีอย่างนี้ ก็นำไปใช้ประโยชน์ได้จริงอย่างที่ว่าค่ะ ทั้งๆ ที่น่าจะเป็นความเคยชินทำอยู่ทุกวันกับโปรแกรมอื่น แต่กับการเขียนข้อมูลในบล็อกกลับไม่เคยได้ใช้ คราวนี้จะได้จดจำไว้ ขอบคุณคุณเม้งที่ชี้แนะค่ะ ได้กินเกลือเสียทีค่ะ กินด่างอยู่ตั้งนานแล้ว