ภาษาท้องถิ่นกับการสื่อสาร
คนไข้ศีรษะบวมโนมา คนไข้เป็นเด็กอายุประมาณ 5 ขวบ
มารักษาที่โรงพยาบาล มานอกเวลาราชการ ที่นี่พยาบาลจะเป็น
คนตรวจโรคทั่วไป ซึ่งเป็นวันที่ผมอยู่เวรพอดี ผมก็เรียกเข้ามา
ตรวจซักประวัติ
พยาบาล : หนูศีรษะเป็นอะไรมาเหรอครับ
คนไข้ : หัวโนครับ
พยาบาล : เป็นอะไรถึงโนล่ะ
คนไข้ : ไอ้กุ่นครับ
แล้วผมก็ตรวจร่างกายให้เด็ก พร้อมกับบ่นพึมพำว่า
ไอ้กุ่นนี่ดื้อจริงๆเลย เพื่อนเล่นด้วยก็มาทำเพื่อน
แล้วใครจะอยากเล่นด้วยล่ะ จริงมั้ย ผมก็ถามคนไข้
แล้วญาติที่พาเด็กมาด้วยก็หัวเราะ พร้อมกับบอกว่า
ไอ้กุ่นที่ว่าน่ะ เป็นฝรั่ง หรือว่าบักสีดานั่นเอง
แค่นั้นแหล่ะครับ ผมก็หัวเราะตามไปด้วย ด้วยความหน้าแตก
ผมอาจจะเล่าไม่ขึมนะครับ แต่ว่าเหตุการณ์จริงนี่ฮามากๆเลยล่ะ
ครับ เพราะว่าผมไม่ใช่คนแถวนั้น
ต่อไปเรื่องขำๆแบบนี้อาจจะไม่มีอีกแล้วก็ได้ คนพูดภาษาไทยกลางกันหมด
ฮาค่ะ เพิ่งรู้เลยนะคะว่าแถวนั้นเค้าใช้คำว่าไอ้กุ่น
แวะมาทักทายคะ
เคยเกิดแบบนี้เหมือนกันกับนุชตอนที่ทำงานกับพี่น้องในสึนามิ แต่มันไม่ฮา อะนะ
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนุชลงชุมชนบ้านเกาะนกเพื่อสำรวจ คนไร้รัฐ ไร้สัญชาติ ในสึนามิ
นุชถามพี่น้องว่า :
ป้ามีบัตรประชาชนอยู่ใช่ไหม - คนที่ 1 ตอบ - ยังบัตร
บังมีบัตรประชาชนไหม - คนที่ 2 ตอบ ยังบั้ตร
ลุกน้ามีเอกสารบัตรไหม - คนที่ 3 ตอบ ยังบัตร
และอีกหลายคนที่ตอบกับนุชว่า "ยังบัตร"
นุชก็ทำการจดบันทึกคนในชุมชนนั้นว่า ไม่มีบัตรเลยกว่า 20 คน
เมื่อมาซักถามประวัติหลังจากนั้น อีก 2 วัน
ปรากฏว่า ลุง ป้า น้า อา พี่ๆน้องทุกคนในชุมชน ที่ถามว่ามีบัตรประชาชนไหมนั้น
ทุกคนที่ถาม.....ได้แสดงบัตรประชาชนมาให้ดูทุกคน
งง.....เลย แล้วใยเขาบอกว่า ยังบัตรละนี่
โอ้
เหตุเพราะ คำว่า "ยัง" ภาษาถิ่น หมายถึง "มี"
อันนี้เป็นการเรียนรู้ครั้งใหญ่ แต่ภายหลังนุชกลับได้มิตรที่ดีอีกมากมายในชุมชนบ้านเกาะนก อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา เลยทีเดียว
สวัสดีอ้าย
นี้ก็เป็นอีกภาษาหนึ่งที่เข้าใจง่ายกับบุคคลทั่วไป โดยเฉพาะภาษาภาคอีสาน มากมายนักโดยส่วนมากก็เป็นชนเผ่าที่ภาษาต่างกัน แต่ก็อย่างว่าก็จะเป็นเอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของชนเผ่า ยังไงสุดท้ายขอเป็นกำลังใจ กับภาษาแปลกๆที่จะเกิดขึ้น