ไม่รู้เป็นไง..เด็ก ๆ เมืองไทย เนี๊ยะ มีน้อยคนที่จะมีความกล้า กล้าที่จะพูดสื่อสารกับฝรั่ง แค่เห็นก็วิ่งหนีซะแล้ว อาจจะมีสาเหตุที่สำคัญคือไม่รู้จะพูดอย่างไร พูดไม่เป็น ไม่คุ้นเคย แกรมมาได้เกรด A แต่สนทนาได้ D อย่างนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

     โรงเรียนครูแอนห่างจากตัวอ.ปาย ซึ่งทุกคนคงจะรู้เกี่ยวกับเมืองปาย แม่ฮ่องสอน บ้าง นักท่องเที่ยวหลั่งไหลมาทุกวัน เป็นเมืองนานาชาติไปแล้ว นักเรียนหรือผู้คนที่ได้พบปะกับฝรั่งเป็นกิจวัตรประจำวันก็พูดคล่องป๋อเลย แต่ไม่รู้ว่าคำภาษาอังกฤษเขียนอย่างไร

           ตอนนี้เมืองปายก็ช่วยกันรณรงค์ประเพณีชนเผ่า วัฒนธรรมที่ดีงามไว้ ครูแอนกลัวว่าอนาคตประเพณีเก่าแก่ วัฒนธรรมที่ดีดี จะหายไปพร้อมอารยธรรมตะวันตกที่หลั่งไหลเข้ามามากมายเหลือเกิน  แต่คนปายก็คงต้องช่วยกัน ครูแอนไม่ใช่คนปายค่ะห่างบ้านมาไกลมาสอนที่บนดอย อาว..จะเข้าประวัติตัวเองแล้วไหมล่ะโทษที

             วันก่อน(วันวาเลนไทน์)มีโอกาสได้พานักเรียนไปเที่ยวย่านนักท่องเที่ยวตัวเมืองปาย เพราะเมื่อตอนที่ครูแอนเล็ก ๆ เห็นฝรั่งก็ต้องเผ่นเหมือนกัน พอขึ้นชั้นมัธยมคุณครูสอนภาษาอังกฤษแก้ปัญหานักเรียนกลัว และไม่กล้าพูดกับชาวต่างชาติ ก็เลยเชิญฝรั่งมาที่โรงเรียนโดยให้มีฝรั่ง 2 คน แล้วให้นักเรียนเข้าไปในห้องเพื่อพูดคุย ทีละคน คนละ 10 นาที 

        เอาละหว่า....ทำไงดี ไอ้รู้ว่าจะพูดอะไรเนี๊ยะมันรู้แต่ความไม่กล้ามีมากกว่า ฝรั่งเขาก็ชวนพูดน่ะครูแอนเลยมีความรู้สึกว่าถ้าเราได้มีโอกาสพูดคุยหรือสัมผัสกับฝรั่งบ่อย ๆ เราจะกล้าพูดภาษาอังกฤษมากขึ้น 

      หลังจากที่จัดค่ายภาษาอังกฤษไปแล้ว เมื่อปีที่แล้ว นักเรียนก็มีความกล้ามากขึ้น จากประสบการณ์ของครูแอนเพราะเรามีเพื่อนฝรั่งเยอะ เราไม่กลัวเพราะเรารักที่จะพูด ที่จะพัฒนาตัวเอง ก็เลยนำนักเรียนชุมนุมมัคคุเทศก์น้อยฯของโรงเรียนจำนวน 16 คน ไปเที่ยวโดยให้ใบงาน และสังเกตการณ์ในการฝึกทักษะการสื่อสารของนักเรียน 

       เด็ก ๆ สนุกสนานกันมากเลย พอดีวันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์พอดี ครูแอนก็สังเกตดูว่านักเรียนเขิน ๆ ที่จะทักทายฝรั่งก่อน ก็เลยซื้อสติกเกอร์รูปหัวใจให้แต่ละกลุ่ม เอาติดเสื้อของนักท่องเที่ยวแล้ว Happy Valentine แก่พวกเขา นักเรียนไม่เก้อเขินที่จะไปทักก่อน

     ให้เวลาเด็กครึ่งเช้าแล้วพากลับโรงเรียน เด็ก ๆ บ่นอุบอิบเลยอยากเที่ยวต่อไม่อยากกลับไปเรียนภาคบ่าย ที่กลับเพราะส่วนใหญ่ฝรั่งจะนอนกลางวัน และท่องราตรีตอนกลางคืนจ้า

      เขียนมาซะยาวเชียว ...ครูแอนก็รู้สึกดีใจน่ะเพราะโรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ ที่ยังต้องพัฒนาอีกมาก  เป็นกำลังใจกันต่อไปน่ะค่ะ

      เอารูปมาให้ดูค่ะ

P1050927   P1050921 P1050916 P1050925