ติดอะไร ไม่สำคัญเท่าติดใจ ทำใจไม่ได้
เครื่องมือ คือ อาวุธ
ทำใจกับ KM เรื่องราวบางอย่างเกิดที่ประเทศแดนพระอาทิตย์อุทัย ไปเติบใหญ่ที่เมืองมะกัน แต่อาจจะมาสลายที่เมืองสารขัณฑ์(เพราะบางหน่วยงานทำเพื่อคะแนน บางหน่วยงานกำลังจะเลิกทำ หันไปหาคันเบ็ดใหม่) นึกแล้วสะท้อนใจ หลายท่านเข้ามาเป็น Blogger หลายท่านเข้ามาร่วม Show and Share หลายท่านเข้ามาเยี่ยมยาม หลายท่านไม่เห็นด้วยกับการที่มีการลิขิต หลากหลายแนว
เครื่องมือ คือ อาวุธ KM เป็นอาวุธ ทางปัญญา (เสมือนคันเบ็ดในภาพ ใช้ตกปลา)อย่างหนึ่งที่คิดค้นมาหลายปี นำมาใช้เพื่อพัฒนา "ตน ฅน งาน และ องค์การ"
ติดอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับ ติดใจ ทำใจไม่ได้ ทำใจไม่ได้ ที่จะนำ KM มาเป็นเครื่องมือ ใช้Blog เสริมเติมให้แกร่ง เพื่อเป็นสื่อการสร้างเครือข่าย เรียนรู้ หรือ เลียนรู้ กู่สร้างสรรค์ ยังตามหาปลาไม่เจอ หาหัวปลาไม่เห็น เฟ้น Tacit มาลิขิตไม่ออก
มาร่วมเป็นกำลังใจ ให้ไทยทุกทุกท่าน ร่วมสร้างสรรค์ ทำใจ ให้ห่างไกลอวิชชา รวบรวม "ความรู้ฝังลึก ที่ฝังติดมากับประสบการณ์ นำมาร่วม แลก เปลี่ยน และ นำไป ปรับ ปรุง เสริมเพื่อพัฒนา สร้างองค์การเรียนรู้" ครับ
JJ2007
มา...ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กู่สร้างสรรค์ เสริมเติมพลังปัญญา ฝ่าอวิชชา นำพาไทยเจริญ
ข้าน้อยนับถือๆ....
คนเราไม่มีความเหมือนกัน อาจจะคล้ายกันนะคะ อ.JJ ...
อยากให้ G2K เป็นที่รวมของความหลากหลาย ที่อยู่บนพื้นฐานของการ ลปรร. เป็นพื้นที่เรียนรู้ ... เพราะว่าดิฉันได้อะไรๆ จาก G2K เยอะเลยค่ะ ในบริบทของความหลากหลายนี่ละคะ
ตามมากินปลาค่ะอาจารย์ อิอิ
ท่านสายน้ำแห่งความคิด วิชิต มิตรรัก แห่ง มมส เรียนเชิญ “ร่วม รวม พลัง สร้าง สรรค์ นำไทย เจริญ”
เรียนเพื่อนร่วมทาง “หนทางยาวไกล ร่วมมุ่งกันไป ร่วมใจพัฒนา”
เรียนท่านอาจารย์ ดร.ขจิต “มิตรรัก นักฝัน นับวันไม่ลืม หาฅนเก็บฟืน ร่วมฟื้นแผ่นดิน”
เรียนท่านหนิง “กินปลาแสนอร่อย ร่วมย่อยลิขิต ร่วมจิตสานงาน ร่วมสานหนทาง ร่วมงานก้าวไกล”
ขอ… แทรกเพิ่ม เสริมเติม เรียนรู้ เลยกู่บันทึก KM ? ศรัทธาหรือว่าเหตุผล