อนิจจา หรือจะสู้ อนิจจัง

  ใครที่อกหัก น่าจะคิดเข้าข้างตนเองว่าโชคดีเท่าไหร่แล้ว น่าจะอมยิ้มด้วยซ้ำถ้าชอบชีวิตอิสระ คนจนก็มีทุกข์ของคนจน คนรวยก็มีทุกข์ของคนรวย คนสวย คนขี้เหร่ ต่างมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น  

 

อยู่ในโลก ICT. นึกว่าจะมีเวลามากเพราะสะดวกสบายมากขึ้น แต่กลับเป็นเรื่องตรงกันข้าม เจ้าระบบสื่อสารยิ่งกินเวลาของเรามากขึ้น เพราการล่องโลกกว้างไม่ว่าจะใช้เครื่องมืออะไรและวิธีใดก็ล้วนแต่ต้องใช้เวลาทั้งสิ้น ยกตัวอย่างเมื่อก่อนคนกรุงเทพรถติดเป็นตังเม ต่อมาจึงมีการสร้างทางด่วน ขุดเจาะอุโมงค์ ทำสะพานไขว้ไปมา ทำรถไฟวิ่งทั้งบนฟ้าและมุดลงใต้ดิน มันก็เสียเวลาติดเป็นตังเมอยู่ในรถยนต์เหมือนเดิม  

เด็กกรุงเทพจะมีสักกี่คนที่นอนอิ่ม ถูกพี่เลี้ยงปลุกตั้งแต่เช้ามืดอาบน้ำแต่งตัว บางคนไปป้อนอาหารเช้ากันบนรถ ตอนเลิกเรียนเพื่อหลีกเลี่ยงรถติด พ่อแม่ต้องถ่วงเวลาโดยการให้เรียนพิเศษ เพื่อรอกลับในช่วงประมาณ 1ทุ่ม ที่ปลอดรถพอจะไปถึงบ้านได้ในเวลาต้องการ อาหารว่างต้องป้อนกันในรถอีก บางคนพ่อแม่มีกะตังส์ไปซื้ออาคารชุดให้ลูกๆไปอาศัยพักใกล้กับมหาวิทยาลัย เกิดเป็นภาวะจำยอมต้องมีบ้านหลังที่2-3 วันๆโกลาหลอยู่กับการโทรศัพท์ไปจัดการปัญหาบ้านแต่ละหลังจ้าละหวั่น จะเห็นว่าต้นทุนทางการศึกษาแต่ละครัวเรือนนับวันจะเพิ่มมากขึ้น   ใครที่อกหัก น่าจะคิดเข้าข้างตนเองว่าโชคดีเท่าไหร่แล้ว น่าจะอมยิ้มด้วยซ้ำถ้าชอบชีวิตอิสระ

คนจนก็มีทุกข์ของคนจน คนรวยก็มีทุกข์ของคนรวย คนสวย คนขี้เหร่  ต่างมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น ดังนั้นอย่าประมาทขอให้เรียนรู้ KM.เพื่อชีวิตเข้าไว้ จะได้มีโช็คอัพติดหัวใจ!!  

ผมอยู่ในป่า อยู่มาตั้งแต่ไม่มีถนน ขี่ม้าคดเคี้ยวมาตามคันนา ต่อมา ð ใช้จักรยาน ð ใช้มอร์เตอร์ไซด์ ð รถยนต์  นอกจากไม่มีถนนแล้ว ไฟฟ้าก็ไม่มี แหล่งน้ำก็ไม่มี พื้นดินเป็นทรายขุดสระเก็บน้ำไม่ได้ บ่อน้ำตื่นระดับน้ำอยู่ลึก 10เมตร ต้องใช้ควายเทียมล้อไปบรรทุกน้ำจากหมู่บ้านที่ห่างออกไป5กม.มาบริโภคและอุปโภค ต้องอาศัยน้ำฝนทำการเกษตรอย่างเดียว 

  ผมใช้ตะเกียงกระป๋องน้ำมันก๊าช ต่อมาใช้ตะเกียงเจ้าพายุ เมื่อ 10ปีที่แล้วมีเสาไฟฟ้ามาปักพาดสาย ผ่านไปยังหมู่บ้านห่างจากบ้านที่ผมอยู่2กม. ผมต้องดิ้นรนหาเงินมาปักเสาลากสายเข้าสวนติดตั้งหม้อแปลงเอง เมื่อมีไฟฟ้าเทคโนโลยีก็ตามมาจุ้นจ้าน เจาะบ่อบาดาลน้ำลึก ปัมน้ำขึ้นมาใช้รดผักเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่เลี้ยงวัว ค่อยๆสะดวกสบายขึ้นตามลำดับ มีโอกาสได้ดูทีวี. มีโทรศัพท์จ๊ะจ๋าไปหาคนโน้นคนนี้ มีคอมพิวเตอร์มาให้เรียนรู้ อยู่ไม่นานระบบอินเทอร์เน็ทก็มาชวนท่องโลก   

ตรงจุดนี้สำคัญนะครับ เพราะเครื่องมือค้นหาความรู้เพียบพร้อมไม่เสียเปรียบใครแล้ว ทุกอย่างสามารถเรียนรู้ได้ เป็นการเปิดศักราชให้ผู้เรียนได้ตระหนักถึง อานุภาพของครูเครื่อง ถ้าเราเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน จริงใจกับคนอื่น เราก็จะแสวงหาครูที่ดีมีเมตตาแนะนำเราได้ทุกสาขา อย่างที่ผมประสบด้วยตนเองในขณะนี้  

ผมได้ท่องเที่ยวไปในโลกแห่งความรู้ ได้พัฒนาการเรียนรู้ ไม่อยู่กับความรู้อย่างสมใจจะเอาอะไรก็เลือกจิ้มๆๆ ความรู้ก็ไหลออกมา จนติดเป็นนิสัยเที่ยวไปเที่ยวมากับการเรียนรู้ผ่านบล็อก เวลาที่เคยมีไว้อ่านหนังสือ ไปเดินชมนกชมไม้ หรือไปเรียนรู้จากที่อื่นก็น้อยลง ต้องตัดสินใจว่าจะเลือกรักใครดี ระหว่างอินเทอร์เน็ท กับ หัวโขน จะไปอยู่ข้างไหน ไปร่วมชีวิตใหม่กับใคร   

ผมมานั่งทบทวนหลายตระหลบก็พบคำตอบ ..อย่างนี้ต้องลาออก ลาออก.. จัดการร่างจดหมายยื่นใบลาออกจากการทำหน้าด้านสังคมที่อยู่ไกลตัว ที่เดือนๆหนึ่งต้องหิ้วกระเป๋าเดินทางไปประชุมเป็นว่าเล่น ขอเปลี่ยนมาเป็นทำเรื่องใกล้ตัวใกล้ใจ สร้างแผนที่ความรู้ขึ้นมาใหม่ ชูนิ้วขึ้นมานับ สมมุติว่าถ้าจากนี้ไปมีชีวิตอยู่ได้อีก5ปี ก็เอา 365x5=1,825วัน ถ้านับวันนี้ด้วยก็จะเหลือ 1,824 วัน ตื่นมาวันไหนก็หักออกไปทีละวัน จนเหลือเลข 0 เราก็หลุดเป็นอิสระอย่างแท้จริง   

เว้นแต่ถ้านักวิทยาศาสตร์ คิดค้นเทคโนโลยีให้มีประสิทธิภาพสื่อสารไปถึงคนที่อยู่ต่างภพได้  ผมก็อาจจะกลับมานั่งเขียนบล็อกถึงญาติๆที่อยู่ทั่วไปในผืนแผ่นดินไทย ถึงก๊วนผมจะเล็กแต่ก็เล็กพริกขี้หนู  เรายิ่งใหญ่เรื่องน้ำใจไมตรีไม่แพ้ใคร

ใครคิดถึงผมนอกจากตักบาตรอุทิศส่วนกุศลให้แล้ว ก็ส่งสัญญาณไปถึง Bolgที่พระอินทร์ดูแลอยู่ ถามข่าวคราวถึงผมบ้างก็จะดีใจและดีใจ  ถ้าผมตอบช้าไปก็จุดธูปเตือนด้วยก็แล้วกัน ตกลงตามนี้นะคนดี.  

ลำดับที่ 6   ญาติผมคนนี้เป็นหนุ่มหน้ามล ที่คนชาวบล็อกรักใครกระตู้วู้ เพราะความที่เป็นคนนิ่งและแม่นยำในสิ่งที่คิดและทำ เป็นชายหนุ่มที่กล้ากำหนดเส้นทางชีวิตด้วยตนเอง ว่าจะคิดจะทำ เพี่อต้องการอะไร ผมติดตามข้อเขียนของเขามาตั้งแต่วันแรกๆ รับรู้ได้ถึงความมีอิสระทางความคิด และใส่ใจที่จะพัฒนาความสามารถผ่านการเชื่อมโยงสะพานความรู้ไปทั่วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ  เป็นคนมีน้ำใจและไมตรีจิตไว้แจกจ่ายครอบคลุมไปทั่วทุกขุนเขาเมืองปาย และทั่วเขาที่ทอดตัวฝั่งพม่าตอนเหนือทั้งหมด     

ที่พูดข้างบนนั่นผมไม่ได้ยกเมฆมาเขียน ผมฝากหนังสือไปเล่มหนึ่ง ไม่นานนักก็ได้รับโปสการ์ดไปรษณีย์มีมาถึง เขียนด้วยลายมืออ่านง่ายว่า   …”เป็นวาสนาที่มีโอกาสได้รู้จักพ่อครูบา ผมได้รับหนังสือคนนอกระบบ จากพ่อแล้ว ด้วยความตื่นเต้น ตื้นตันใจ เหลือประมาณ ผมได้เริ่มอ่านไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็เฝ้าหอบไปหอบมา แต่เพียงเริ่มอ่าน..ผมก็สะดุดกับหลายๆคำที่อยู่ในหนังสือ ทำให้ผมคิดว่า ผมได้รับโอกาส และพ่อครูบาเอื้อเอ็นดูผมครับ ทางย่างก้าวผมยังยาวอีกไกล ผมขอพ่อช่วยชี้แนะ สั่งสอน เสมือนเป็นลูกเป็นหลานคนหนึ่งนะครับพ่อ   ด้วยจิตคารวะ   

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร หนุ่มเมืองปาย แม่ฮ่องสอน 

  • คงไม่ต้องแปลไทยเป็นไทยอีกแล้วนะครับ
  • และก็ควรจะกระจ่างใจได้แล้วว่า
  • ทำไมหนุ่มน้อยหน้ามลคนนี้ถึงเข้าไปนั่งอยู่ในใจของใครต่อใคร
  • ถ้าเขายังโสด
  • ผมคงขอเป็นพ่อสื่อคัดลูกสาวเครือญาติชาวบล็อกไปให้สักคน
  • ทำไมรึ !
  • ก็กลัวสาวดอยเผ่าอื่นมาคว้าไปทำพ่อพันธุ์ดีนะสิ โธ่ !
  • ไม่ได้พูดเล่นนะจ๊ะ
  • ทั้งหมดนี้ พูดจริง หวังแต่ง
  • ขอเพียงส่งเสียงมา ..
  • ผมจะเปลี่ยนสถานะจากพ่อธรรมดา เป็นพ่อตา ทันที ! อิ อิ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน

หมายเลขบันทึก: 80314, เขียน: 23 Feb 2007 @ 20:49, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 17:31, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 62, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (62)

paew
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 23:03

ครูบาขา...วันนี้ อ.ขจิต ไปไหนค่ะนี่...ทำให้แย่งชิงเป็นคนแรกได้ในวันนี้....ถ้าเข้าใจไม่ผิดคุณ เอก (จตุพร) ยังโสดค่ะ...ครูบาเตรียมตัวเป็นพ่อตาได้แล้วนะค่ะ.....

ถ้าถึงขั้นจุดธูปแล้วมาตอบได้...จะมีคนอ่านมั้ยค่ะ....ยิ้ม ยิ้ม.....เพราะแย่งกันวิ่ง ค่ะ.....

  • เห็นบรรยากาศที่เครียดๆในช่วงนี้
  • ก็เลยหาเรื่องโล๊ะลูกสาวออกมาให้ยิ้มกัน
  • เรื่องจุดธูปนั้นก็น่าลอง เหมาะสำหรับพวกเที่ยวดึกๆ
  • ระดับคุณเอกเขามีแฟนตึมจนไม่ต้องใช้บริการของใคร
  • แหย่หนุ่มดอยปางมะผ้า ให้ยิ้มนะอาจารย์
  • ส่วน ดร.ขจิต เห็นว่างานทับจนเดี๊ยงไปแล้ว
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 23:20
  • ยังไม่เดี้ยงครับพ่อแค่พิการทางกาย
  • แต่ใจไม่พิการครับพ่อ
  • น้องเอกน่ารักครับ สาวๆๆๆตอมกันหึ่งๆๆ ผมว่าจะส่งน้องไปประกวดนายแบบครับ
  • แต่น้องไปยอมไป น้องเขาคิดถูกแล้วที่ขยันทำงาน เลยไม่ต้องหาแฟนให้ เหลือแต่พี่น้องเอก ที่ยังขายไม่ออกครับพ่อ ยิ้ม ยิ้ม
paew
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 23:27
  • บ่นๆ อ.ขจิต ก็มา ค่อยยังชั่วค่ะ ไม่ต้องจุดธูป
  • ตอมหึ่งๆ นี่มั่นใจนะค่ะว่าตอมคน
  • อ.ขจิต เคยพบคุณเอกแล้วหรอค่ะ
  • รายการโฆษณาขายลูกชายลำดับต่อไป น่าจะเป็น อ.ขจิต นะค่ะ
  • อ.ขจิต ขาบออกเมื่อไหร่ ปิดสวนป่า ปิดบล็อกเลี้ยงเลยนะค่ะ
  • พรุ่งนี้ต้องตืนแต่เช้าไปสนามสอบ O-NET ค่ะ
  • ราตรีสวัสดิ์ท่านครูบา และ อ.ขจิต ค่ะ
  • Good Night ....Oyasuminasai ค่ะ

…"เป็นวาสนาที่มีโอกาสได้รู้จักพ่อครูบา ผมได้รับหนังสือ คนนอกระบบ จากพ่อแล้ว ด้วยความตื่นเต้น ตื้นตันใจ เหลือประมาณ ผมได้เริ่มอ่านไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็เฝ้าหอบไปหอบมา แต่เพียงเริ่มอ่าน..ผมก็สะดุดกับหลายๆคำที่อยู่ในหนังสือ ทำให้ผมคิดว่า ผมได้รับโอกาส และพ่อครูบาเอื้อเอ็นดูผมครับ

ทางย่างก้าวผมยังยาวอีกไกล ผมขอพ่อช่วยชี้แนะ สั่งสอน เสมือนเป็นลูกเป็นหลานคนหนึ่งนะครับพ่อ 

 ด้วยจิตคารวะ พ่อครูบา ครับ

..................................................

ลูกสาวของพ่อครูแต่ละท่าน ล้วนแต่อยู่ระดับแนวหน้าทั้งนั้น มีหรือจะกล้าไปเทียบชั้นครับ

น้อยก็หนึ่ง

เล็กนั้นงาม

ผมเชื่อว่า "ก๊วนของเรา"  แม้จะเล็ก แต่ก็ยิ่งใหญ่ด้วย ใจที่เกินร้อย ของสมาชิกก๊วนทุกคน

ผมยังโสดครับ!!! แต่ก็เกือบสละโสดก็หลายครั้ง ตกดอย ตกเขา เกือบมาไม่รอดครับพ่อ

ผมขอส่งเสียงดังๆ ขอรบกวนพ่อ เป็นพ่อตาให้ผมหน่อย ว่าแต่ค่าดอง แพงมั้ยพ่อ ถ้าแพงผมคงต้องกลับไปปลูกเผือก ปลูกมัน กระหล่ำ แครอท บนดอย เก็บเงินมาเป็นค่าดองก่อนครับ

 

 

 

เอ...

ตอมหึ่งๆ นี่แมลงวัน หรือ หมู่ภมร ครับผม

แหมคุยเรื่องนี้ แล้วบรรยากาศคลายร้อนไปอักโข

เรื่องนี้มันขึ้นอยู่กับวาสนา หาให้ไม่ถูกใจเดี๋ยวพ่อตาเดือนร้อนอีก เกรงว่าจะเปลืองลูกสาว อ อิ อิ

P
  • ไปทำอีท่าไหน ถึงขายไม่ออก
  • แกล้งแต่งกับฝรั่งเอาเคล็ด ก็ยังอืดอีก
  • อาจารย์Paewบอกว่าถ้าขายขาดจะปิดป่ายูคาเลี้ยง
  • ถ้ายังขายไม่ได้จริงคงจะต้องยกป่ายูคาเป็นของแถมละมัง
  • เอาอย่างนี้ไหม
  • ประกาศขายทอดตลาดเสียเลย
  • ให้รู้แล้วรู้แรดไปเสียที

พอประกาศเรื่องนี้

ลูกสาวหายหมดเลย

คุณเอกท่าจะแห้วเสียแล้ว

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 00:07
  • ผมกลัวว่าเขาจะเอาแต่ยูคาฯแต่ไม่เอาผมนะครับพ่อ
  • ตอมหึ่งแมลงผึ้งครับ ผึ้งขยันมากนะน้องเอก
  • ขายทอดตลาดเลยหรือครับพ่อ
  • ขอบคุณท่านอาจารย์ paew ที่เป็นห่วง
  • ดวงผมเป็น เอกพจน์ และเป็นอาบัติกับสตรีเพศครับพ่อ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 00:10
  • นั่นนะซิเดี๋ยวผมช่วยประกาศอีกคน
  • ประกาศ ประกาศ
  • ชายหนุ่มเมืองปายไร้คู่ ในตาหวานปานน้ำผึ้ง
  • ชอบการเดินทาง รักจริงไม่จิ้งโจ้
  • สาวๆๆไหนสนใจติดต่อที่พ่อครูบา
  • ฮาๆๆ

555

ทั้งพ่อครูบา และ อ.ขจิต ช่วยกันโฆษณาเต็มที่เลยนะครับ

เห็นคราวนี้ต้องสละโสดแล้ว หลังจากที่นอนกอดตัวเองมาโดนๆ

แต่ยังไงก็กริ่งเกรงว่า ต้องกินแห้วซะแล้วมั้งครับ!!!

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 00:34
  • ไม่เป็นไรน้องเอกบ้านพ่อครูบามีบัวบกเต็มไปหมด
  • ยิ้ม ยิ้ม
  • สองหนุ่มที่ขายยังไงก็ไม่ออก
  • เขากำลังทำอะไรกัน
  • จะขำ หรือจะขัน
  • เชิญเลือกตามอัธยาศัย
  • อากาศร้อนๆอย่างนี้
  • จะเป็นไรได้ นอกจาก..23YXT82t1t24t89ohfgojmfkh]dit=eti]-3w4[ksmcfioiherh4nff2//ค๑๓฿+๑ฆ๖๒ฑ๗ธ๒[[ฐฐฐย บบบบ
สวัสดีค่ะ อ่านแล้วน่ารักทั้ง 2 คนเลยค่ะ
paew
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 09:45

มา ขำๆๆ ค่ะ จริงอย่างครูบาว่าค่ะ พอครูบาประกาศจะเป็นพ่อสื่อ เตรียมตัวเป็นพ่อตา....ลูกสาวที่น่ารักหายไปหมดเลย.......เค้าไปไหนกันหมดค่ะ...แปลกจริง

สงสัย อ.ขจิต กับ หนุ่มเอก เมือง ปายได้รับประทาน แห้ว ชัวร์ๆๆ

 

  • ลูกเขยคนเหนือ ส่วนมากไม่เจ้าชู้ยักษ์ แต่มักจะเลือกมาก ..ข้อเตือนใจ(ว่าที่) พ่อตา (ฮ่าๆ...)
  • ว่าแต่ว่านะคะ ถ้ามีลูกสาวก็อยากชิงตัวมาเป็นเขยสู้กับครูบาเหมือนกันค่ะ  
  • (การป่วนบันทึกผู้อื่นเป็นความสุขอีกแบบหนึ่งที่เพิ่งค้นพบ..อิอิ)
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 09:51
  • พ่อเล่นใช้รหัสลับครับอาจารย์paew อาจารย์จันทรรัตน์
  • ดูสิ
  • 23YXT82t1t24t89ohfgojmfkh]dit=eti]-3w4[ksmcfioiherh4nff2//ค๑๓฿+๑ฆ๖๒ฑ๗ธ๒[[ฐฐฐย บบบบ

ถอดรหัส

บ้าๆ

บอๆ

บวมๆ

บ๊องๆ

บิดๆ

เบี้ยวๆ

บู้ๆบี้ๆ

บื้อๆ ซื่อๆ

ยังไงก็แห้ว!!

ฮาๆๆ

 อนิจจา น่าสงสาร

หนุ่มโบราณสองคนจนใจหมอง

กินแห้วมาน้ำตาไหลเนืองนอง

มาร่ำร้องหาคู่อยู่ฮือๆ 

(เริ่มให้แล้ว ครูอ้อย หรือใครจะต่อคนละบทก็เชิญ เนื้อหาเกี่ยวกับชาย2 คนนี้)

 

  • ลูกเขยคนเหนือ ส่วนมากไม่เจ้าชู้ยักษ์ แต่มักจะเลือกมาก ..ข้อเตือนใจ(ว่าที่) พ่อตา (ฮ่าๆ...)
  • อ้างอิง...จาก

    P
    จันทรรัตน์ เมื่อ ส. 24 ก.พ. 2550 @ 09:47 (173653)

    ยังไงก็แห้ว!!

    ฮาๆๆ

    อ้างอิง...จาก คุณพ่อ...ตา

    P
    ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ เมื่อ ส. 24 ก.พ. 2550 @ 09:58 (173662)

     

    .............

    ไม่มีการให้กำลังใจผมเลย

    เมื่อสัปดาห์ก่อนไปประชุมบนดอย อุดมไปด้วย ท้อดอง ท้อสด ท้อแช่อิ่ม และตากแห้ง

    ที่อาศรมชีวาลัย...ยังมี "แห้ว" ให้กระผมรับประทานอีก

    ฮือๆ

    ขจิต ฝอยทอง
    เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 13:19
    • นั่นนะสิวันก่อน พี่ที่ภาคใต้คนหนึ่งก็เอา ระกำ แถมด้วยบ๋วย มาฝาก
    • ฮือๆๆๆๆ
    • โอ้พระเจ้าช่วย กล้วยทอด

    ตามมาอ่านบันทึกประกาศขายลูกชาย  เอ๊ย ไม่ใช่ ประกาศหาคู่ให้ลูกชาย ของคุณพ่อครูบาฯ แล้ว ยิ้ม ๆ ค่ะ

     สงสัยงานนี้ คุณพ่อครูฯ ต้องเพิ่มเมนู  ปรุงน้ำใบบัวบก ไว้ให้ดื่ม แก้ช้ำใน ด้วยดีไหมค่ะ  เหมาะกับอากาศร้อน ๆ ซะด้วย

    วันนี้ ลูกสาวพ่อครูฯ หายไปหลายคนค่ะ  เพราะเสาร์-อาทิตย์ นี้ มีสอบ onet หลาย ๆ คนหลีกไม่พ้นต้องเป็นกรรมการค่ะ

    หลายคน ไปแอ่วต่างประเทศ  ไปประชุมนอกสถานที่

    ดึก ๆ วันอาทิตย์ คงได้แวะเวียนมาบ้านคุณพ่อฯ

    ว่าแต่ว่า  ถ้าลูกชาย ทั้ง 2 ของพ่อครูฯ รอได้ จะรอลูกสาวคนโตของดิฉันไหมค่ะ  ตอนนี้ อายุ 9 ขวบ  รอไหวเปล่าเอ่ย 

    อ.ลูกหว้า
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 03:06
    • อิอิิอิ....นึกว่าเข้ามาผิดบล็อก  ประหนึ่งลุงหนวดหาคู่ทีเดียว.....
    • บันทึกนี้ขอผ่านไปเลยนะคะ...คุณพ่อ   ถ้าหาคู่ให้ลูกชายคุณพ่อไม่ได้  คุณพ่อก็ให้จับคู่กันเองสิคะ   แปลกดี....หนุ่มเหนือกะหนุ่มอีสาน  555555

    เจอดีแล้วไหมละ 2 หนุ่ม

    ปีนี้ท่าจะกินแห้วกันหัวโตแล้วละนะ

    • หายแล้วค่ะพ่อครูขา  เต็ม 100 แล้วค๊า..
    • เอ๊ะ...ขายอะไรกันคะ   อ๋อ...หนุ่มๆ]ลูกชายของพ่อครูหนุ่มเมืองปาย  กะหนุ่มเมืองกาญจน์ 
    • หนิงว่า...เราจัดโปรโมชั่นแบบ...กริ๊ง....ถ้าคุณโทรมาใน 10 นาทีนี้  พ่อครูจะแถมกล้ายูคาให้  หมื่นต้น  อิอิ ยัง  ยังไม่พอ...ถ้าคุณโทรมาเป็น 10 สายแรก  เราแถมลูกหมูเหมยซานให้อีก 2 ตัว  ^__*
    • 555  แซวน้องแล้วเผ่นดีกั่ววววว
    P

     ไม่ได้ผลหรอกหนิง

    ขายไม่ออกจริงๆ

    ขนาดขายทอดตลาด สาวๆยังเมิน

    เขาจะเอากล้ายูคา เอาหมูเหมยซาน แต่ไม่เอาเจ้า 2 คนนี้  ร้อยไม่เอา พันไม่เอาๆๆๆ

    ปล่อยให้เฉาตายก็ส่งสาร

    แต่ก็ไม่รู้จะทำฉันใด ใครมีวิธีแนะนำด้วย

    จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
    IP: xxx.150.118.30
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 09:36

    ขนาดประกาศลดราคา แล้วแถมลูกหมูเหมยซาน ๒ เลยเหรอครับ

    ขายก็แล้ว ลดราคาก็แล้ว เอาของแถมมาล่อก็แล้ว

    ...................................

    แถมลูกแพะ ลูกแกะ ดีกว่าวันดีคืนดีจะจับแพะชนแกะ ดีมั้ยครับ

    จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
    IP: xxx.150.118.30
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 09:40

    ยังพอมีหวังครับ พ่อตา เอ้ย..พ่อครูบา

    ยังมีเด็กๆอายุ ๙ ขวบ ลูกสาวพี่แป๊ด ผมรอได้ครับ คือผมชอบแบบเด็กๆครับ สดชื่น สดใสดี สาวๆที่เขียนแถวนี้ สาวพิษณุโลก สาว มมส. อายุเกินๆไปหน่อยครับ

    สวัสดีครับแม่แป๊ด 555

    paew
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 13:38

    คุณจตุพร และ อ.ขจิต ค่ะ.....มีการเสนอของแถมที่น่าสนใจมากๆแล้ว....มั่นใจว่าเดี๋ยวคงมีสาวๆเสนอตัวมาค่ะ...มารับเฉพาะของแถม.....อิอิอิอิ

    นอกจากจะแห้ว ท้อ บ้วย และ ระกำ ชัวร์ๆ แล้ว....ยังอาจเจ็บตัวอีกค่ะ (อ.ขจิต ขา trick tag ซักผ้าเปื้อนเลือด ได้ใช้คราวนี้แน่ๆ ค่ะ) เพราะ มีหนุ่มเมืองปายมาทิ้งระเบิดว่าสาวๆ แถวนี้อายุเยอะค่ะ........

    ครูบาขา เตรียมประกัน คดีหลอกลวง และพรากผู้เยาว์ ด้วยนะค่ะ..............อิอิอิ

    paew
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 13:48
    P
    ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ เมื่อ ส. 24 ก.พ. 2550 @ 10:05 (173673)

     อนิจจา น่าสงสาร

    หนุ่มโบราณสองคนจนใจหมอง

    กินแห้วมาน้ำตาไหลเนืองนอง

    มาร่ำร้องหาคู่อยู่ฮือๆ 

     

    แม้ฝึกปรือ กระบวนท่า กลยุทธ

    มิเยื้อยุด ฉุดสาว น้าวใจได้

    จึงต้องหลบ หลีกหนี ที่นี่ไป

    เลียแผลใจ ด้วยกัน ฉันท์................

     

    (จบไมลงค่ะ...ครูบาขา....ช่วยด้วยค่ะ)......ยิ้ม ยิ้ม

     

    โอ้ย พ่อครูฯ ขา....

           ขากรรไกรค้างค่ะ ก๊ากๆ  ๆ

           ลูกเอกคะ  ตกลงแม่แป๊ดรับค่ะ  ว่าแต่สินสอดเท่าไหร่ค่ะ  คุณแม่จะได้รีบเก็บเงินตั้งแต่ตอนนี้  อ้อ  มีข้อแม้อย่างหนึ่งค่ะ  น้องฟางเขาบอกเสมอว่า ถ้าเขาโตขึ้น มีครอบครัว  เขาคงไม่มีลูกเด็ดขาด เพราะเขากลัวได้ลูกดื้อ  (เหมือนเขา) หนะคะ  ฮาๆๆๆๆ

            คุณน้าฝอยทองหละคะ  ว่าไง  แม่หนูนับวันผิด ของดิฉัน ยังว่างอยู่นะคะ  สนปะ สนปะ

     

    แม้ฝึกปรือ กระบวนท่า กลยุทธ

    มิเยื้อยุด ฉุดสาว น้าวใจได้

    จึงต้องหลบ หลีกหนี ที่นี่ไป

    นั่งร้องไห้ ฮือๆ สะดือบาน

    เมื่อแผ่นดิน ไม่ไร้ เท่าใบชา

    ชายอาชา อย่างผม ข่มใจได้

    ไม่หลบหนี เก็บตัว กลัวสิ่งใด

    ไม่ร้องไห้ ฮือๆ สะดือบาน

     

    (โล่งอกไปที....กว่าจะหาที่ลงได้)

    paew
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 17:25
    ขอบพระคุณครูบาค่ะ ที่ทำให้กลอนจบลงได้ ...ขำๆๆ ...พร้อมๆ กับคุณเอก รีบมาแก้ตัวทันท่วงที...บานไม่บานสงสัย ต้องส่งคนไปพิสูจน์.....ยิ้ม ยิ้ม....

    แผ่นดินไม่ไร้ซึ่งใบชา

    เอกมองหาคู่เคียงยังไม่ได้

    ถ้าไม่หลบไม่ลี้ไปที่ใด

    ยกธิดาช้างให้เอาไหมเอย

    ธิดาช้าง สาวน้อย มีมั้ยพ่อ??

    ผมเพียงขอ คนดี ศรีสมัย

    แม้ลูกสาว ของพ่อ เขาขอไกล

    ไม่เป็นไร ผมอยู่ได้ ไม่ว่ากัน

    แว่วๆเหมือนโดนพาดพิงอ่ะ ^__*

    เหนื่อยงานแสนเหนื่อยสักเพียงไหน

    แวะบ้านพ่อครู ทีไร หายเหนื่อยสิ้น

    เจอลูกชาย สองคน ดีจริง ๆ

    ใครไม่เอา  แม่จะเหมา ทั้ง 2 เลย

    อยากบอกว่า แวะมาเพื่อคลายเหนื่อยคะ พ่อครูฯ ขา

    ยังนั่งทำงานอยู่ที่ทำงานอยู่เลยค่ะ

    หนุ่มเมืองปายจะหายเหงากับเขาไหม

    หากหัวใจชรามันน่าขัน

    หนุ่มทั้งแท่งแห้งเหี่ยวเปลี่ยวชีวัน

    จะสุขสันต์สุขโขโธ่ยากจริง

     

     

    หัวใจชาย  กล้าแข็ง  แกร่งเสมอ

    เมื่อพบเจอ บุพเพ พาเสกสรรค์

    หัวใจชื่น   สุขเหลือ  ทั่วคืนวัน

    ไม่แปรผัน  รอเฝ้า คอยเจ้ามอง

     

                                (อดทน รอคอย  สักวัน คงเห็นใจ...)

    อนิจจา หรือจะสู้อนิจจัง

    เห็นความหวังของน้องชายหมายมั่นจิต

    เข้ามา blog นี้ทีไรให้หวนคิด

    ว่าขจิต  หายไปไหนทำไมให้จตุพรรอ

    เข้าเขาวงกต ไปแล้ว

    ขจิต ฝอยทอง
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 21:22
    • ยังครับพ่องานยังยุ่ง
    • ไม่กล้าฟุ้งว่าจองน้องฟ้า
    • กลัวแม่แป๊ดเที่ยวคุยฟุ้งโฆษณา
    • ว่าลูกเขยข้า ตัว ด้ำ ดำ...
    อ.ลูกหว้า
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 21:34
    กรี๊ด..กรี๊ด..คุณพ่อขาหนูถูกพาดพิง บอกลูกชายคุณพ่อที่ชื่อเอก ด้วยว่า หนูก็ไม่ชอบเด็ก เหมือนกันค่ะ...
    สุทธินันทื
    IP: xxx.170.150.103
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 21:39

     เอาสะสิเจ้าเอกเอ๊ย ไปทำอีท่าไหนละนี่

    หนูลูหหว้า เขาฟ้องมา

    หาทาง..รีบไปขอโทษโดยเร็ว เข้าใจ๋ก๊ะ

    sutthinun
    IP: xxx.170.150.103
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 21:42

    เจ้าหนุ่ม 2   คน นี่ก่อกวนยุทธจักรไปหมด

    ใครๆช่วยจับมัดไว้ที

    หัวใจใครยังว่าง ช่วยมัดสองหนุ่มนี้ไว้ที  เร้ว
    ครูสุ
    เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 23:53
    • บ้านนี้ เค้าเล่นอะไรกันคะ 2-3 วัน ไม่รู้เลิก
    • อ๋อ พ่อครูบา หาลูกเขยให้ลูกสาว
    • เอ๊ะ ไม่ใช่ซิ พ่อครูบาพา 2 หนุ่ม ไปกินแห้วนี่น่า....อิอิ

    P
    อ.ลูกหว้า เมื่อ อ. 25 ก.พ. 2550 @ 21:34 (175059)

    กรี๊ด..กรี๊ด..คุณพ่อขาหนูถูกพาดพิง บอกลูกชายคุณพ่อที่ชื่อเอก ด้วยว่า หนูก็ไม่ชอบเด็ก เหมือนกันค่ะ...
    ...............
    คนขี้ฟ้อง!!!!!!
    ขจิต ฝอยทอง
    เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 00:12
    • ใช่ๆๆๆคนขี้ฟ้อง
    • อะไรๆๆก็ฟ้องพ่อเนอะน้องเอกเนอะ
    • พ่อหลับแล้ว เราตามไปรุมแกล้งกันดีกว่า
    • ฮิฮิๆๆๆ
    อ.ลูกหว้า
    เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 14:22
    คุณพ่อขา...หว้าโดนลูกชายคนพ่อ 2 คนแกล้งค่ะ ตามไปแกล้งที่บล็อกด้วย...จำไว้นะ อย่าหลุดมาพิษณุโลก...
    อ.ลูกหว้า
    เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 14:25
    อุ๊ย..พิมพ์ผิด ลูกชายคุณพ่อค่ะ กินแห้วต่อไปเถอะ...
    ข้ามสีทันดร
    เขียนเมื่อ 13 Jul 2007 @ 21:18

    อ่านแล้วฮา อ้าปากค้าง อะไรนี่
    สังคมนี้ มีปาฮี่ ที่โปรดปราน
    มาไม่นาน นานรู้จัก ลูกพ่อครู
    ที่รู้รู้ มีอยู่นี่ สี่ห้าคน...

    ขอฝากตัวเป็นลูกก็ได้ ศิษย์ก็ด้วยนะครับ...ขอบพระคุณมากครับ

    Little Jazz
    เขียนเมื่อ 13 Jul 2007 @ 21:53
    มาขำด้วยคนค่ะ นานๆ ทีจะเจอบันทึกที่มีเรื่องเฮฮาขนาดนี้ มีวิธีมานำเสนอเพิ่มเติมค่ะ ต้องเอาวิชาโฆษณาที่เชี่ยวชาญมาใช้ให้เป็นประโยชน์ แนะนำให้เอารูปคุณเอกกับอ.ขจิตมาคาดแถบดำทับตา แล้วก็บรรยายคุณสมบัติซะหน่อยน่าจะได้ผลค่ะ เหอๆๆๆ

    หวนอ่านบันทึกนี้ทีไร....ก็ตลกตัวเองทุกทีไปครับ

    - - - -

    บันทึกแบบนี้คลายเครียด มิตรภาพ น่ารักมากๆครับ

     

    Handy
    เขียนเมื่อ 02 Aug 2007 @ 18:49

        เอ๊ะตัวเราเชยมากไม่อยากบอก
    อยู่บางกอกเสียเปล่าไม่เข้าท่า
    บันทึกนี้คนสรวลเส ทั้งเฮทั้งฮา
    เพิ่งเข้ามา ได้อย่างไร ไม่น่าเลย

    sopon
    IP: xxx.246.45.40
    เขียนเมื่อ 12 Mar 2008 @ 13:36

    คนจนกเป็นวาสนาของ คนจนครับ

    คนรวยก็มีวาสนาของคนรวย

     คนจนสามารถที่จะเป็นคนรวยที่สุจริตได้

    ถ้าทำตาม วาสนา หรือวิถีทางคนรวย

    http://debt1.blogspot.com

    ดินดอน
    เขียนเมื่อ 24 Apr 2008 @ 09:06

    สวัสดีครับ

    อ่านไปก็อมยิ้มไป...

    ได้ทั้งสาระ ได้ทั้งอารมณ์ขัน...สนุกสนาน...อบอุ่น...มิตรภาพ

    จากหน้านี้ ตามไปดูหน้าอื่น ของท่านอื่น...พบความรู้มากมาย อย่างพ่อครูบาว่า

    ขอบคุณครับ

    jompitak
    เขียนเมื่อ 17 Nov 2008 @ 10:09

    หวัดดีครับคุณเอก

    อ่านกลอนจบแล้วทำใจไม่ถูก จะขันหรือเศร้าดีครับเนี่ย

    IP: xxx.172.162.250
    เขียนเมื่อ 08 Feb 2009 @ 03:25

    ประทับใจกับคารมคนกลุ่มใหญ่
    ไม่เอะใจด้วยตามมาน่าสงสาร
    ชายคนหนึ่งที่แสนดีชอบทำงาน
    ความเกียจคร้านไม่รู้จักหนักทุกวัน
    พอเข้ามาบ้านหลังใหญ่ตกใจนัก
    ด้วยรู้จักพ่อครูบาขวัญใจฉัน
    ต่อแต่นี้เป็นอย่างไรก็เป็นกัน
    ขอเป็นจันทร์ดวงน้อยๆคอยส่องตาม

    แม้ไม่ให้ไม่ต้อนรับไม่หนักอก
    มัดมือชกอยู่ข้างรั้วต้นมะขาม
    แนะนำตัวเป็นสาวน้อยรูปพองาม
    ขอติดตามพ่อครูบาไม่ว่ากัน

    ประทับใจที่ได้เป็นแค่ส่วนหนึ่ง
    ทุกคนซึ่งมากฝีมือร่วมทอฝัน
    ประสบการณ์แหล่งเรียนรู้มีครบครัน
    สมดังฝันเข้ามาชมสมใจเอย...

         สวัสดีค่ะ พ่อครู ยินดีที่ได้รู้จักพี่ๆทุกท่านนะคะ ประทับใจมากกับความรักความอบอุ่นของบ้านหลังนี้ ต้องฝึกปรือฝีมืออีกนานค่ะ แต่ก็ขอแวะเวียนมาไถ่ถาม เพิ่มพูนทุนทางปัญญาให้งอกเงยขึ้นมาอีกนิด รับรองค่ะว่าสาระดีๆที่ได้จักเป็นประโยชน์ต่อทุกผู้ทุกคนรอบข้างแป๋มแน่นอน ส่วนลูกชายของพ่อครูทั้งคู่ หากไม่รังเกียจก็จะขอเป็นแม่สื่อแม่ชักให้รู้จักคนดีๆที่เหมาะสมกับทั้ง 2ท่านโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน นอกจากความสุขใจและอิ่มเอมใจที่ได้ทำให้คนดีๆมีความสุข จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณาด้วยค่ะ.

                                                      ด้วยความเคารพยิ่ง
                                                                ครูแป๋ม

    สีตะวัน
    เขียนเมื่อ 18 Apr 2009 @ 13:56

    สวัสดีค่ะ พ่อครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

    • แวะมากราบคารวะ และแนะนำตัวค่ะ
    • ประทับใจในความรัก ความอบอุ่นของบ้านหลังนี้
    • ขออนุญาต แวะเวียนมาเรียนรู้บ้างนะคะ
    • ขอบคุณค่ะ