ต่างมุม..ต่างมอง(ต้องตามไปดู)

Ranee
  คนเรามีหลายด้าน อยู่ที่คุณจะมองด้านใดในแต่ละคน   

          "ในชีวิตของคนทุกคน   ต้องเคยผ่านร้อนและหนาว  และพบเรื่องราวบางอย่างฝังใจ  ทุกครั้งที่เธอปวดร้าว หมดสิ้นกำลังจะก้าวเดินไป  เธอจงมองไปนอกหน้าต่าง"   แหมไม่ต้องตกใจนะค่ะ ไม่ได้มาร้องเพลง Bird ธงไชย ให้ฟังหรอกค่ะ   แต่อยากให้ทุกคนอารมณ์ดีและผ่อนคลายก่อนจะเข้าเรื่องนะค่ะ  จากเพลงก็สามารถเข้าเรื่องได้เหมือนกัน ในยามที่คนเราท้อแท้ หรือหมดกำลังใจ เพลงก็สามารถช่วยคุณได้

                  คนเราแต่ละคนเกิดมา ต่างพ่อต่างแม่  ต่างสถานที่ ต่างบ้านต่างเมือง สูงบ้าง ต่ำบ้าง แต่ละด้าน แต่ละมุมของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน  แต่ละด้านก็จะมีสิ่งที่แตกต่างกัน  อยู่ที่เราจะนำมุมไหนมาแสดงอยู่ในชีวิตประจำวัน เริ่มตั้งแต่กินไม่เหมือนกัน ชอบไม่เหมือนกัน เป็นต้น

                ของแต่ละสิ่งในชีวิต  มักมีของคู่กันเสมอ คือมีทั้ง2 ด้าน  มีทั้งด้านบวกและด้านลบ  มีหน้าร้อนก็ต้องมีหน้าหนาว มีด้านขาวต้องมีด้านดำฯลฯ   ( แหม ไม่งั้นไม่เกิด blog tag แน่เลยเราฮิ ฮิ  เดี๋ยวก็อดรู้ความลับคนอื่น   นอกเรื่องอีกแล้วราณีเนี่ย)    คนเราจะมีแต่สิ่งดี ๆ ตลอดก็ไม่ได้  เดี๋ยวคนก็บอกว่าพระเจ้าจอร์จ คุณยอดมาก  คุณเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริง ๆ เลย  อะล้อเล่น                  

              ..........คนเรามีหลายด้าน มีทั้งข้อดี ข้อเสีย มีสาระบ้างไม่มีสาระบ้าง การที่คนเราจะคบกัน หรือมีมุมมองเหมือนกันในสิ่งที่ตนเองชอบนั้นไม่เป็นสิ่งที่ผิดหรือถูก ก็ขึ้นอยู่กับว่าท่านมองมุมไหนกันแน่ มีชอบหรือไม่ชอบ   บางคนอยู่ภาคเหนือชอบกินข้าวยำก็ได้  แต่บางคนอยู่ภาคใต้    อาจชอบกินแคปหมูน้ำพริกอ่องก็ได้ เอาอะไรมาวัดค่ะ ...ว่าคนใต้ต้องกินแกงเหลืองเสมอไป จริงหรือไม่จริงบอกด้วยนะคะท่านผู้ชม

           แต่มีสิ่งหนึ่งที่แต่ละคนเหมือนกัน คือเลือกที่จะทำ เลือกที่จะเป็น เลือกที่จะชอบ ได้เสมอค่ะ  อย่าลืมอ่านให้จบนะค่ะอย่าหลับซะก่อนละ ...... 

          เช่นเมื่อวันก่อนราณีเข้าไปในblog ท่านครูบาเพราะท่านขึ้นต้นหัวข้อ blog ว่า "บ่ายนี้มีนัดที่สวนดอกไม้"  เข้าไปอ่านได้ที่ http://gotoknow.org/blog/sutthinun/79538      ครูบาท่านชอบต้นไม้ ชอบดอกไม้      ถึงแม้ราณีจะสอนด้านบัญชี  แต่ราณีก็ชอบของสวย ๆ งาม เรื่องดอกไม้ต้นไม้เหมือนกัน  แ ต่อาจจะไม่ได้เชี่ยวชาญรู้เรื่องดอกไม้ทุกชนิด หรือทุกอย่าง แค่ชอบผิดด้วยหรือ  ท่านครูบามองหาคนที่ชอบเหมือน ๆ กัน บางครั้งอาจจะไม่ได้แทรกสาระการเรียนการสอนที่หนักๆ ลงไปเป็นเชิงทฤษฎี  เข้าไปดูของท่านครูบา..    อ่านแล้วได้แง่คิดในหลายด้าน 

ยกตัวอย่างนะคะ  ราณีชอบประโยคที่ว่า " มันเป็นวินัยชีวิตที่ควรจะเดินสายกลางแบบดูตาม้าตาเรือเสียบ้าง"      สำนวนนี้โดนเลยค่ะ  วันนี้ครูบามีอะไรมากมายแทรกอยู่อย่างไม่น่าเชื่อ มีอย่างน้อยก็    เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง จะพอเพียงอย่างไร ทุกอย่างมันขึ้นที่ใจ ถ้ายับยั้งชั่งใจเป็น มันก็เห็นความพอเพียงพอประมาณแห่งตน  ถ้าใครอ่านทุกตัวอักษร จะเห็นได้ว่าท่านเป็นนักปฏิบัติตัวยงที่หาตัวจับยาก (ไม่ใช่นินจานะค่ะ)

            โปรดติดตามที่ 2ต่อไปhttp://gotoknow.org/blog/Ranee/80094

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน My Memories

คำสำคัญ (Tags)#สาระ#มุมมอง#สติ#แง่คิด#จิตใต้สำนึก#ranee#ดร.แสวง รวยสูงเนิน#นักเขียนมือใหม่#ครูบา สุทธินันธ์ ปรัชญพฤทธิ์

หมายเลขบันทึก: 80092, เขียน: 22 Feb 2007 @ 17:28, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 17:30, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 25, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (25)

Bright Lily
เขียนเมื่อ 22 Feb 2007 @ 20:40
  • เข้ามาเยี่ยมและเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับบันทึกนี้ค่ะ
ตาหยู
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 10:11

ผมก็เรียนรู้อย่างพอเพียงครับ

เรียนให้รู้ ใช้ความรู้ให ้

ถูกทาง ถูกที่ ถูกธรรม 

.

แต่ความรู้ของผม ยังไม่เพียงพอ

ก็ต้องขอเรียนรู้ จากผู้รู้ต่อไปครับ 

Ranee
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 11:13

 P สวัสดีค่ะพี่

ขอบคุณที่เข้ามาให้กำลังใจแล้วอย่าลืมไปอ่าน ต่างมุมต่างมอง  ตอนที่2 ตามไปดูกันค่ะhttp://gotoknow.org/blog/Ranee/80094 

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 11:19
  • ตามมาอ่านครับ
  • อ่านทุกตัวเลยครับ
  • ผมไม่ใช่นินจาครับแต่เป็นลูกพระพายเทวัญ ยิ้ม ยิ้ม
  • ชอบต้นไม้ครับ
  • แต่ไม่ค่อยได้ปลูกตอนนี้อยู่มหาวิทยาลัย ไม่ค่อยมีเวลา
Ranee
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 11:21

สวัสดีค่ะคุณตาหยู

ขอบคุณที่อ่านแล้วกรุณาให้ข้อคิดเห็นคนหัดเขียนมือใหม่ http://gotoknow.org/blog/Ranee/77629เรื่องจิตใจพอเพียงได้หรือยัง เข้าไปอ่านหรือยังค่ะเข้ามาแนะนำได้นะค่ะสำหรับราณีผู้อ่อนด้วยประสบการณ์แต่ใจอยากเขียน เรียกทำนองใจสั่งมาค่ะ

Ranee
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 11:29

เรียนอ.ขจิต

ขอบคุณค่ะที่เข้ามา อ่านทุกตัวอักษร และอย่าลืมเข้ามาวิจารณ์ได้นะค่ะ 

  • อ่านแล้ว วิจารย์ไม่ออก
  • เพราะที่พูด อาจารย์เข้าใจดีกว่าผมอีก
  • จึงมีแต่ดีใจ ที่ผมมีญาตฺไร้เทียมทานอีกคนหนึ่ง
  •  จะว่ายอก็อาจจะได้ แต่แท้จริง
  • ความจริงมันมากกว่านั้น
  • ความจริงที่อยู่เหนือคำเยินยอคืออะไร
  • ก็สิ่งนั้นแหละที่ผมยอมรับ
  • อยากให้อาจารย์ประเทศนี้
  • มีบทบาทเพื่อสังคมการศึกษามากขึ้นๆๆ
  • ไม่กินบุญเก่า ทั้งๆที่สังคมขยับหนีไปถึงไหนก็ไม่รู้
  • อีกไม่นานหรอกจะมีอาจารย์จำนวนหนึ่งตกขบวนรถเที่ยวสุดท้าย
  • อีกจำนวนหนึ่งมาไม่ทันได้เห็นไฟท้ายของขบวนขับเคลื่อยนการศึกษา
  • อาจารย์ถ่ายรูปที่ยิ้มๆหน่อยสิ จะได้ไหม
  • เพื่อนจะได้แซว ในช่วงร้อนนี้
  • อีตาขจิต จ้องมาก่อนเพื่อนแน่ๆ
Ranee
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 12:44
P เรียนท่านครูบา
       เสือปืนไวเหมือนกันนะค่ะครูบา  เพิ่งจะบอกให้ลองเข้าไปอ่านดู  เผลอแผลบเดียว เข้ามาแล้ว   ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่านของผู้น้อย  มีอะไรชี้แนะได้นะค่ะ  อยากให้ตามไปอ่านตอนที่ 2  นะค่ะ     ทั้ง 2 บันทึกนี้ได้กำลังใจจากท่านและคนอื่น ๆอีกหลายๆ ท่านค่ะ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 23:00
  • โอโหพ่อครูบารู้ทันครับอาจารย์
  • ยิ้ม ยิ้ม
อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 23 Feb 2007 @ 23:30
หวัดดีเพื่อน...ไม่ว่างเลย นั่งโต๊ะติดกันแต่แทบไม่เจอกันเลยเน๊าะ เรื่องพวกนี้เราคุยกันเป็นประจำอยู่แล้ว ไว้คุยนอกรอบดีกว่า
Ranee
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 10:36

สวัสดีค่ะอ.ขจิต

ขอบคุณที่แวะมาเติม rating อีกกี่รอบราณีก็ยังไหว  แต่ออาจารย์ขจิตก็ตามทันจนได้นะค่ะ ( แป่วววววว)

Ranee
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 10:39

Thank you ลูกหว้าเพื่อนคนสวย  ติดหนี้ราณีเรื่องออกกำลังกายกันอยู่นะอย่าทำเป็นลืมละ หนังอีก (ฮิ ๆ)  มีเวลาจะคุยกับเราไหมค่ะท่าน ผชช.

Panda
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 12:09
  • แวะมาตามที่ไม่ได้เชิญครับ
  • สงสัยจะต้องแก้ คำหลัก ใหม่เหมือนผมครับ ติดกันเป็นบรรทัดเลย ของใหม่ของท่าน ดร. คู่แฝด ของชาว Gotoknow
Mr. Tanu Polbhun
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 13:50

อาจารย์ครับ เข้ามาอ่านแล้วครับ จะเข้ามาอ่านอีกหลาย ๆ รอบ

 

Ranee
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 15:52
P เรียนคุณPanda
      ขอบคุณที่ชี้แนะทางสว่างให้นักเขียน blogมือใหม่อย่างราณี  มีอะไรโปรดชี้แนะด้วยค่ะ  ราณีปรับปรุงแล้วค่ะ
Ranee
เขียนเมื่อ 24 Feb 2007 @ 15:53
P สวัสดีค่ะคุณtanu
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้ค่ะ
beeman 吴联乐
เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 08:00
  • แวะมาตามคำเชิญครับ
  • เรื่องที่เขียนในความเป็นตัวตนของเราไม่ขอวิจารณ์นะครับ
  • ครั้งหนึ่งผมเคย..ตกแต่งตัวอักษร ทุกย่อหน้าไม่เหมือนกัน..มี Hilight ด้วย มันจะดูลายตาไปหมดเลย
  • การใส่ ป้าย หรือ คำหลัก เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไป การใส่ไปครั้งหนึ่งๆ แม้เว้นวรรค ระบบก็จะถือเป็นคำเดียว
  • ในอนาคต..อ.ราณี จะหาบันทึกนี้พบไหมครับ ป้ายติดกันเป็นพรืดเลย
  • ไม่ทราบว่า คำหลักจะมีมากเกินไปหรือเปล่าครับ..
  • ในความเห็นของผม...คำหลักที่จะนำมาใส่ท้ายบันทึก..ควรมีกล่าวถึงไว้ในบันทึกด้วย..
  • ทุกอย่างไม่มีถูกผิด เป็นการลปรร.กันนะครับ
Ranee
เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 10:12

เรียนอ. Beeman

  • ราณีพยายามแก้หลายครั้งแล้วค่ะตรงคำหลัก แต่ ก็เหมือนเดิม มันไม่ยอมขึ้นให้ ขนาดลบของเก่าทิ้งแล้วเขียนใหม่ ทำ 4 ครั้งเหมือนเดิม
  • คราวหน้าถ้าเขียนใหม่จะไม่ให้ผิดแล้ว ข้าน้อยยอมรับผิดค่ะ
  • ต้องขอโทษหน่อยค่ะเพิ่งจะหัดเขียนทำถูกทำผิดขออภัยเพราะไม่ค่อยจะสัดทัด ITเท่าไรค่ะ
  • ขอบคุณนะค่ะที่พยายามอ่านถึงแม้จะลายตาไปบ้าง จะแก้ไขในคราวหน้าค่ะ
Ranee
เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 10:37
แก้คำหลักอย่างไรก็แก้ไม่ได้  ฮือ ๆ ใครก็ได้ช่วยราณีที

แวะมาอ่านตามเทียบเชิญ...

     ธรรมชาตินั้นมีสองด้าน ตามโลกวิสัยแต่ธรรมะนั้นมีเพียงหนึ่ง

     มีขาว มีดำ มีกลางคืนมีกลางวัน มีสุข มีทุกข์ มีคุณ มีผม มีคนหล่อ มีคนขี้เหร่...

    หลายคนหลายมุม หลายความคิด หลายความชอบ หลายบันทึกไง หลายชุมชน หลายแฟนคลับ

    ไม่แปลกกระไร...ความแตกต่างย่อมมีค่าในตัวมันเอง เช่น ศิลปะเกิดขึ้นได้เพราะความต่าง และเป็นความแตกต่างที่มีคุณค่า

     คุณราณีก็งามตามแบบฉบับเฉพาะตน ส่วนผมนั้นหล่ออย่าบอกใคร

    ล้วนเป็นความแตกต่างที่น่าค้นหาครับ

Ranee
เขียนเมื่อ 26 Feb 2007 @ 13:43
  • ขอบคุณอาจารย์พิชัยอย่างมากนะค่ะ     มีอะไรช่วยติติงด้วยจะดีมากค่ะ
  •   เห็นด้วยค่ะ เพราะทุกคนมีความงามในจิตใจอยู่แล้วค่ะ  เพียงแต่เราจะแสดงด้านไหนให้คนอื่นเห็นค่ะ
paew
เขียนเมื่อ 09 Mar 2007 @ 18:41
ต่างคน ต่างมุมมอง ต่างมีดี มีเสีย มีชอบ มีไม่ชอบ ฯลฯ 2 ด้านเสมอ .... เห็นด้วยค่ะ
  • เข้ามาติดตามครับ ตาม (ต้องตามไปดู) ครับ
  • เห็นด้วยครับ ต่างคนต่างมุม ต่างมอง หากเอาหลายๆมุมมองมาประกอบกันคงสวยไม่น้อยเลยครับ แล้วหาจุดกลางที่มีส่วนแชร์กันอยู่แล้วทุกคนก็มีส่วนร่วม
  • จะเลื่อนไปซ้ายมากไปทางขวาก็น้อยใจ ขวาไปก็เบาซ้าย ดังนั้นคงต้องหาจุดกลางกันเองเอา แต่ละคนมีจุดกลาง สายกลางที่ต่างกันไป เหมือนการจูนหาคลื่นจากวิทยุคลื่นเดียวกันก็ปรับได้ที่ชัดสุดเพียงจุดเดียว แต่ว่าคลื่นเดียวกัน เครืองรับวิทยุตัวเดียวกัน ต่างสถานที่กัน ก็ต้องปรับใหม่
  • แต่อย่างน้อยก็เกิดการเรียนรู้ไม่ว่าจะเคยอยู่ซ้ายหรือขวา จนกว่าได้จุดที่ลงตัว ใช่หรือเปล่าครับ
  • ขอบคุณครับ
Ranee
เขียนเมื่อ 10 Mar 2007 @ 11:38
สวัสดีค่ะอ.paew  แหมตามมาอ่านเลยนะค่ะเขียนจนจะลบทิ้งอยู่แล้ว  ยังมาอ่าน   (ฮิๆๆๆๆ)    แต่ก็ขอบคุณนะค่ะที่นึกถึงราณีต้วน้อย ๆ (ไม่ใช่ตัวใหญ่ ๆต่างหาก5555)
Ranee
เขียนเมื่อ 10 Mar 2007 @ 11:40

สวัสดีค่ะคุณเม้ง

          คุณเม้งเล่นเหมือนรายการหมอซ้งเลย (ไม่รู้เกิดทันกันหรือเปล่า)  ขอบคุณนะค่ะที่ตอบได้แจ้งแว้งมากเลยค่ะ  ถ้าคนเราหาจุดลงตัวได้ สังคมก็จะอยู่อย่างปกติสุข