การทำงานกับการหาเงิน

 ตั้งแต่ผมเขียนเรื่องการทำงาน แปลว่าอะไร อาจทำให้คนหลายๆคนได้เริ่มคิด และคิดได้ว่าการทำงาน กับการหาเงินแตกต่างกันอย่างไร   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จริงอยู่เราจำเป็นต้องหาเงินเพื่อนำมาใช้ในระบบชีวิตประจำวันตามระบบสังคมปัจจุบัน ที่กำหนดเส้นทางเดินเอาไว้ประมาณนั้น ถ้าใครปฏิเสธ ก็คงทำได้ แต่ต้องแยกตัว หรืออย่างน้อยก็แยกระบบคิดของตัวเองออกจากระบบปกติของสังคม</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้นเราจึงมักเริ่มชีวิต “การทำงาน” ด้วยการทำเพื่อหาเงิน เพื่อนำมาใช้ในการยังชีพ แต่ถ้าใครทำอยู่แค่ระดับ “เงิน” กลับทำให้คุณค่าของชีวิตลดลง แบบเป็นเงาตามตัว</p>  แต่ถ้าเมื่อได้เงินพอสมควรแล้ว ก็กลับไปเน้นการสร้างผลงาน กลับจะได้รับการยกย่องมากกว่า   ดังนั้น สมการที่หลายคนใช้ในการดำรงชีวิตประจำวันว่า ทำงาน=หาเงิน  และงานดี=เงินดี นั้น จะได้รับการยกย่องแต่เพียงผิวเผินเท่านั้น  ลึกๆแล้วคนจะเริ่มคิดดูถูกทันที ว่าชีวิตเกิดมาเพื่ออะไร   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมมีเพื่อนต่างชาติหลายคน ที่มุ่งมั่นทำงานเพื่อเงิน จนอายุมากๆ ตอนนี้มีเงินมากพอสมควร กลับนึกไม่ออกว่าจะเอาเงินมากๆไปทำอะไร และโดยเฉพาะคนที่มาอยู่ในเมืองไทยนั้น ยิ่งมีโอกาสใช้เงินน้อย ก็เลยหาทางใช้เงินมากๆด้วยการใช้ชีวิตกับหญิงสาวไทย ที่มีวิธีการใช้เงินมากพอสมควร</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จนทำให้เพื่อนเหล่านั้นมีทางใช้เงิน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะโดยลำพังตนเองไม่รู้จะใช้ทำอะไรมากนัก</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่ก็เป็นตัวอย่างการหาเงิน แต่ไม่ค่อยมีโอกาสใช้เงิน ต้องหาคนช่วยใช้</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แล้วเขาหาเงินไว้ทำอะไรกัน เขาตอบกันว่าเป็น Security ของชีวิตของเขา ก็คงจะจริง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แสดงว่า ชีวิตเขาเกิดมาเพื่อหาเงินและใช้เงินเท่านั้นหรือ </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่เขาก็มีส่วนที่คุยด้วยความภูมิใจในบางเรื่องที่เขาทำงาน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่ก็อาจแสดงว่า สิ่งที่เขาภูมิใจกลับไม่ใช่เงิน กลับเป็นผลงานที่เขาได้ทำไว้มากกว่า</p>  ฉะนั้น ผมเลยมาคิดว่าชีวิตนี้ เราน่าจะทำงานให้มากแบบไม่มีวันพอ และจะหาเงินเพียงความจำเป็นขั้นต่ำของระบบชีวิต ที่เหลือก็ทำบุญทำทานไปตามสมควร ทั้งโดยตรงและโดยอ้อม <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะ งานที่ทำจะยั่งยืนกว่าเงินที่หามาได้</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตอนนี้ก็ลองใช้หลักการนี้ เลยลุยเรื่องงานเป็นหลักครับ อะไรจะได้งานทำทั้งนั้น ในทุกระดับ แต่ไม่เน้นการหาเงิน เพราะเงินเดือนที่ได้ (และบำนาญในอนาคต)ก็พอเพียงที่จะประคองตัวอยู่ได้แล้ว</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โดยเฉพาะงานที่ทำกับชุมชนมักไม่ค่อยได้เงิน และส่วนใหญ่เราจะต้องจ่ายมากกว่าได้รับอยู่แล้ว แต่ก็ได้กำไรอยู่ที่งานครับ</p>  ฉะนั้น ในระยะเริ่มต้น ทุกคนก็ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน เพราะคนที่ยังยืนไม่ได้ ไม่มีวันช่วยใครได้ มีแต่จะพาคนอื่นล้มตามไปด้วย อันนี้พบมามากในทุกระดับ    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตั้งแต่หยาบๆ จนถึงละเอียดเลยครับ</p> ลองคิดดูนะครับว่าเท็จจริงเป็นอย่างไร

[Handy]

ขอบคุณครับอาจารย์

     นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าผมคิดเห็นและเป็นเช่นเดียวกัน

• ผมเคยลองพิสูจน์ตัวเองแล้วว่าการทำงานสุจริตหาเงินมากๆ ผมทำได้  แต่ผมไม่ชอบ  และไม่ใช่ทางเลือกของผม  เพื่อนๆหลายคนบอกว่าถ้าทำอะไรได้อย่างที่ผมทำ  เขาออกจากราชการไปนานแล้ว  แต่ผมก็เฉยๆทั้งที่มั่นใจว่า ออกจากราชการเมื่อไรผมมีเงินใช้มากกว่าอยู่ตรงนี้แน่นอน  เงินไม่ใช่เป้าหมายของชีวิตผม
• ท่านอาจารย์พุทธทาสเคยพูดเรื่องคนโลภเจอภูเขาทองคำ  ขุดทองมากองข้างกายอยู่ตลอดเวลา ขุดอยู่จนตายคาที่  โดยไม่มีโอกาสใช้ประโยชน์อะไรจากทองคำเหล่านั้นเลย .. ผมไม่อยากเป็นอย่างนั้น
• หลายงานที่ผ่านมา ผมทำด้วยความสุขโดยไม่มีเงินมาเกี่ยวข้อง เช่นครั้งหนึ่ง เดินสายไป 4 ภูมิภาคร่วมกับทีมงานที่รู้ใจกัน ทำงานให้กับมูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎกฯ ท่านประธานคือ ดร.นิเชต  สุนทรพิทักษ์ บอกชัดเจนว่างานนี้ไม่มีค่าวิทยากร  ผมก็เป็นสุขกับมันได้  เบาสบายกว่างานที่ได้เงินเสียอีก
• น่าขำที่ยุคหนึ่งท่านผู้นำประเทศให้คำขวัญที่ใช้ปัญญาค่อนข้างน้อยว่า ... " งานคือเงิน  เงินคืองาน  บันดาลสุข "
• ฯลฯ
  

[ดร. แสวง รวยสูงเนิน]

ขอบคุณครับที่มาช่วยขยายผลแนวคิด ผมว่าบางทีเราก็บ้าสมบัติที่เราไม่ได้ใช้ แต่ที่ใช้กลับไม่พอ กันมากเหลือเกินครับ

[ดร.อุทัย อันพิมพ์]

• "เงินก็สำคัญ งานก็สำคัญ" เพราะการดำรงอยู่ในสังคมให้เป็นปกติสุขนั้นชีวิตคนเรา(คนปกติ) ต้องใช้เงิน เพื่อจะได้มาซึ่งปัจจัย 4 ในการดำรชีพ
• แต่เราจะทำอย่างไรดีครับในการที่จะได้มาซึ่งเงินโดยไม่ให้คนอื่นเดือดร้อน และถูกต้อง สุจริต เป็นสิ่งที่ทุกคนควรที่จะปลูกฝังให้ลูกหลานเป็นอย่างยิ่ง และการที่จะได้มาซึ่งเงินจำนวนมากๆ และเบียดเบียนคนอื่นนั้น สุดท้ายผมว่าเป็นทุกข์ครับ ดังตัวอย่างมีให้เห็นมากมายในบ้านเมืองเรา แม้กระทั่งบางคนไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะอยู่
• ครั้นหนึ่งเมื่อเริ่มต้นชีวิตของการทำงาน ผมเคยทำงานหามรุ่งหามค่ำ ยอมตรากตรำทุกอย่าง หวังจะให้ตนรวย (มีเงินมากๆ) แต่สุดท้ายก็พบว่าการที่มีเงินมากก็ไม่ทำให้เกิดความสุขอย่างแท้จริง เอาแต่พออยู่พอกิน และเหลือเก็บบ้างเมื่อคราวจำเป็น สร้างประโยชน์ให้กับสังคมบ้างตามสมควร จึงทำให้เกิดความสุขที่มากกว่าครับ
• ต้องทำงานให้พอดี ทำงานที่ตนถนัด หาเงินแต่พอประมาณ ใช้เงินอย่างระมัดระวังอย่างสุดท้ายผมคิดว่าชีวิตจะเกิดความสมดุล และพอเพียงครับ

ด้วยความเคารพ

อุทัย   อันพิมพ์

[ดร. แสวง รวยสูงเนิน]

คุณอุทัยครับ คุณพูดแต่เรื่องเงิน ยังไม่พูดเรื่องงานเลย ประเด็นหลักที่ผมต้องการชี้ก็คือ การทำงาน นั้นต้องได้งาน บางที่เราได้เงิน ไม่ได้งาน

บางทีได้เงินแต่ไม่ได้งาน

และบางทีก็ไม่ได้ทั้งสองอย่าง

อย่างที่ผมดูแลนักศึกษามหาชีวาลัยนี้ ผมไม่ได้ทั้งาน และทั้งเงิน

ผมไม่สนใจเงิน แต่งานผมก็ไม่ได้ แล้วผมจะทำไปทำไมครับ

งานนี้ คือการสอนให้นักศึกษารู้วิธีการทำงานวิจัยแบบ KM  แต่ยังไม่ได้สักแอะเลยครับ

ทำไงดีครับ ผมมีเวลาน้อย และประสิทธิภาพการใช้เวลาให้ได้งาน ก็ต่ำมากๆเลยครับ

[อรุฎา หงดิษฐาราม]

• ทุกวันนี้ ผู้เขียนเองเป็นอีกหนึ่งมนุษย์เงินเดือนที่เข้ามาอยู่ในระบบราชการ ที่ในช่วงขวบปีแรกของการทำงานยังเคยคิดน้อยเนื้อต่ำใจ อะไรกันหนอคือความยุติธรรม หรือทุกวันนี้ที่ทำคือเวรกรรมกันแน่ ทำงานตั้งแต่ 08.30 - 16.30 น. ภาระงานที่รับผิดชอบก็อาจจะมากมายกว่า แต่ทำไม๊ทำไม ถึงมีเงินเดือนน้อยนิด และที่สำคัญแตกต่างกับ(ผู้หลัก-ผู้ใหญ่)หรือผู้ร่วมงานซะขนาดนี้ แต่เมื่อเรามองภาพเหล่านั้นแล้วอึดอัดและรู้สึกว่า "ทำงานไม่คุ้มค่า ราคาภาษีประชาชน" เอาซะเล้ย!! ก็ยิ่งต้องย้อนกับมาดูตนเอง และพยายามให้คุณค่ากับงานที่ทำ และต้องพาตัวหลีกหนีจาก คำ-คำนี้ให้ได้
• "งานที่ทำจะยั่งยืนกว่าเงินที่หามาได้" เห็นด้วยเลยคะ เพราะหากเรานำเงินมาเป็นตัวตั้ง ขั้นเงินเดือนมาเป็นตัวต่อรอง งานที่ทำและใจที่เราจะใส่ลงไปกับงานก็จะขึ้นอยู่กับเงื่อนไขเหล่านั้นอย่างไม่มีวันสิ้นสุด จนอาจทำให้บั่นทอนกำลังใจในการทำงานได้ง่ายๆ หากเรามุ่งทำงาน ลุยงานเป็นหลักและประเมินความสำเร็จของงานที่ทำด้วยตนเอง จะทำให้เกิดซึ่งกำลังใจมากกว่าการให้ใคร-ใคร มาให้ค่าและประเมินผลงานของเราโดยใช้ขั้นเงินเดือนมาเป็นตัวตัดสิน

[เขียนเมื่อ 14 เม.ย. 2553 07:48 น.14 เม.ย. 2553]

everything is subjective i think just like the way Sophists had thought before

[ดร. แสวง รวยสูงเนิน]

ผมก็พยายามจะให้คนทำอะไรชัดๆ ตามวัตถุประสงค์ที่แท้จริงเท่านั้นครับ

เพราะบางทีเราวิ่งอ้อมไปมาจนเหนื่อย และบางคนท้ออีกต่างหาก ไม่น่าเลยครับ

โดยเฉพาะการทำงาน ที่ไม่ใช่การหาเงิน น่าจะมีแต่ข้อดีครับ

จะผสมผสานก็ตามความจำเป็นครับ แต่อย่าสับสนครับ