(นี่เป็นอีกหนึ่งบันทึก..ที่ถูกยุบรวมค่ะ...)

  จากความคิดว่าจะหาทาง ..."ลดความเครียดในผู้ป่วย Block"   (Block นี้คนละตัวกับ Blog นี้ค่ะ..Blogนี้...ไม่มีเครียดค่ะ)...

ฉันก็เริ่มอ่านเยอะๆ...อย่างที่เพื่อน คุณไมโต แนะนำ จึงได้ความรู้เพิ่มเติม...เอามาแบ่งเพื่อนๆที่มีความเครียดอยู่บ้างไม่มากก็น้อย..ได้อ่าน.... 

ความเครียด   สามารถเกิดได้ทุกแห่งทุกเวลา  อาจจะเกิดจากสาเหตุภายนอกเช่น การย้ายบ้าน การเปลี่ยนงาน  ความเจ็บป่วย การหย่าร้าง ภาวะว่างงานความสัมพันธ์กับเพื่อน ครอบครัว หรืออาจจะเกิดจากภายในผู้ป่วยเอง เช่นความต้องการเรียนดี ความต้องการเป็นหนึ่งหรือความเจ็บป่วย (ที่มา :http://www.siamhealth.net/Disease/neuro/psy/stress/stress.htm )  

และคุณจุรนุช จิตราทร  แห่งภาควิชาจิตเวชศาสตร์  คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี กล่าวว่า  

ความเครียดก็คือ การหดตัวของกล้ามเนื้อส่วนใดส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนของร่างกาย นั่นเอง ซึ่งทุกคนจำเป็นต้องมีอยู่เสมอในการดำรงชีวิต เช่น การทรงตัว เคลื่อนไหวทั่วๆไป

มีการศึกษาพบว่าทุกครั้งที่เราคิดหรือมีอารมณ์บางอย่างเกิดขึ้นจะต้องมีการหดตัว เคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อแห่งใดแห่งหนึ่ง ในร่างกายเกิดขึ้นควบคู่เสมอ  

ความเครียด จึงมีทั้งประโยชน์และโทษ  แต่ความเครียดที่เป็นโทษนั้น เป็นความเครียดชนิดที่เกินความจำเป็น แทนที่จะเป็นประโยชน์กลับกลายเป็นอุปสรรคและอันตรายต่อชีวิต

เมื่อคนเราอยู่ในภาวะตึงเครียด ร่างกายก็จะเกิดความเตรียมพร้อมที่จะ สู้หรือหนีโดยที่ร่างกายมีการเปลี่ยนแปลงต่างๆ...

มันทำให้เราเหนื่อย...ว่างั้นเถอะ...

ผลของความเครียดต่อชีวิต

1.ผลต่อสุขภาพทางกาย ได้แก่ อาการไม่สบายทางกายต่างๆเช่น ปวดหัว ปวดเมื่อยตามส่วนต่างๆของร่างกาย ความผิดปกติของหัวใจ ความดันโลหิตสูง โรคกระเพาะ อาการท้องผูกท้องเสียบ่อยๆ นอนไม่หลับ หอบหืด เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ฯลฯ

2.ผลต่อสุขภาพจิตใจ นำไปสู่ ความวิตกกังวล ซึมเศร้า กลัวอย่างไรเหตุผล อารมณ์ไม่มั่นคง เปลี่ยนแปลงง่าย หรือโรคประสาทบางอย่าง

นอกจากนี้....ความเครียดที่ส่งผลต่อร่างกายและจิตใจ ...ย่อมส่งผลไปถึง.... ประสิทธิภาพในการทำงาน สัมพันธภาพต่อครอบครัวและบุคคลแวดล้อม และเมื่อประสิทธิภาพในงานตกต่ำ สัมพันธภาพเสื่อมทรามลง จิตใจย่อมได้รับผลตึงเครียดมากขึ้นซ้ำซ้อน

นับว่าความเครียดเป็นภัยต่อชีวิตอย่างยิ่ง เพื่อนๆ GotoKnow ไม่เครียดอยู่แล้ว.....

ท่านจะเครียดหรือไม่...ลองประเมินตัวเองจากแบบสอบถามนี้ดูก็ได้ค่ะ

แบบประเมินความเครียด
คำชี้แจง ในระยะเวลา 2 เดือนที่ผ่านมานี้ ท่านมีอาการ พฤติกรรม หรือความรู้สึกต่อไปนี้มากน้อยเพียงใด โปรดทำเครื่องหมายลงในช่องที่แสดงระดับอาการที่เกิดขึ้นกับตัวท่าน ตามความเป็นจริงมากที่สุด ส่วนบนของฟอร์ม
อาการ พฤติกรรม หรือความรู้สึก ไม่เคยเลย เป็นครั้งคราว เป็นบ่อย ๆ เป็นประจำ
1. นอนไม่หลับเพราะคิดมากหรือกังวลใจ        
2. รู้สึกหงุดหงิด รำคาญใจ        
3. ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะประสาทตึงเครียด        
4. มีความวุ่นวายใจ        
5. ไม่อยากพบปะผู้คน        
6. ปวดหัวข้างเดียว หรือปวดบริเวณขมับทั้ง 2 ข้าง        
7. รู้สึกไม่มีความสุขและเศร้าหมอง        
8. รู้สึกหมดหวังในชีวิต        
9. รู้สึกว่าชีวิตตนเองไม่มีคุณค่า        
10. กระวนกระวายอยู่ตลอดเวลา        
11. รู้สึกว่าตนเองไม่มีสมาธิ        
12. รู้สึกเพลียจนไม่มีแรงจะทำอะไร        
13. รู้สึกเหนื่อยหน่ายไม่อยากทำอะไร        
14. มีอาการหัวใจเต้นแรง        
15. เสียงสั่น ปากสั่น หรือมือสั่นเวลาไม่พอใจ        
16. รู้สึกกลัวผิดพลาดในการทำสิ่งต่าง ๆ        
17. ปวดหรือเกร็งกล้ามเนื้อบริเวณท้ายทอย หลัง หรือไหล่        
18. ตื่นเต้นง่ายกับเหตุการณ์ที่ไม่คุ้นเคย        
19. มึนงงหรือเวียนศีรษะ        
20. ความสุขทางเพศลดลง        
   ส่วนล่างของฟอร์ม

แบบประเมินความเครียดนี้ สร้างโดย กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ขอขอบคุณ กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ค่ะ ป้าย (คำหลัก): ความเครียด  คุณภาพวิสัญญี  จิตวิทยา โดย นาง กฤษณา สำเร็จ   ลิงค์ที่อยู่ถาวร   ข้อคิดเห็น (8)   อ่าน: 111
สร้าง: อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 15:45   แก้ไข: อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 15:49
« เก่ากว่า   ใหม่กว่า » ข้อคิดเห็น
Miss somporn poungpratoom เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:04 จาก 202.28.27.3 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
  • คุณติ๋วยังไม่ได้ให้ค่าคะแนนเลยว่าคะแนนเท่าไร อยู่เครียดระดับไหน
  • sompornp เคยทำ อยู่ประเภทเครียดมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ค่ะ
  • แต่ปัจจุบันดีขึ้นมากแล้วและมีความสุขค่ะ
นาง กฤษณา สำเร็จ เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:12 จาก 222.123.15.242 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
สวัสดีค่ะ..คุณSompornp.
  • เข้าไปบ้านอ.เมตตาหรือยังคะ..เจ้าของบ้านไม่ยอมเข้ามาดู..เขาทำบ้านเละเทะหมดแล้ว..
  • เตรียมตัวไปเป็นกรรมการเถอะค่ะ ที่ http://gotoknow.org/blog/metta-love/63738
  • "กฤษณา" หนีก่อนละค่ะ...ตามหลัง"คุณไมโต"ไป
Mitochondria เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:14 จาก 133.11.113.115 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
  • ผมตอบได้หมดทุกข้อเลยครับ ว่า ไม่เคยเลย ยกเว้นข้อ 20 ครับ ผมตอบไม่ได้ เพราะไม่มีคำตอบที่ถูกต้องครับ
  • ยิ้ม ยิ้ม
นาง กฤษณา สำเร็จ เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:16 จาก 222.123.15.242 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
  • อ้อ..ชวนคุณเมตตามาทำ "แบบประเมินความเครียด" หลังเข้าไปเห็นบ้านตัวเองด้วยนะคะ...
  • แล้วอย่าลืมชวนทานยา Midazolam ..ใน "งอน...เณร" ด้วยค่ะ...เป็นห่วง..ไปก่อนละค่ะ.. bye
นาง กฤษณา สำเร็จ เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:19 จาก 222.123.15.242 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
คุณไมโตคะ
  • เขาว่า..ถ้าไม่รู้จะตอบอะไรก็ตอบให้ตัวเองดูดีไว้ก่อน. .ข้อซ้ายมือสุดก็แล้วกันค่ะ...เลือกให้
Mitochondria เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:23 จาก 133.11.113.115 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
คุณกฤษณาครับ
  • ดีครับ อ่านมาก ก็รู้มากครับ (ขอยืมคำครูอ้อยมาใช้)
  • แต่คุณกฤษณาต้องโยงให้เข้ากับเรื่องที่จะทำด้วยนะครับ (ความเครียดหลังการผ่าตัด) เรื่องพวกนี้ถือเป็นความรู้พื้นฐานครับ แต่ยังไม่ใช่เนื้อหาที่จะเขียน หรือเอามาแค่ประกอบเพียงเล็กน้อย เพื่อแนะนำให้รู้จักความเครียดครับ
  • ในการเขียน proposal สามารถใส่เนื้อหาพวกนี้ลงไปได้ครับ ในการทบทวนวรรณกรรม แต่เวลาเขียนรายงานวิจัยฉบับจริง เนื้อหาพวกนี้ อาจจะแทบไม่ต้องใส่เข้าไปเลย หรือใส่เข้าไปเพียงเล็กน้อยเท่าที่จำเป็น
  • การเขียนบทความวิจัยสำหรับตีพิมพ์ ให้นึกไว้เสมอครับว่า เขียนให้กับคนที่รู้เรื่องแล้วอ่าน เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องใส่รายละเอียดทุกอย่างลงไปนะครับ เพราะเราไม่ได้เขียนเพื่อเอาไว้สอนเด็กนักศึกษาครับ
นาง กฤษณา สำเร็จ เมื่อ อ. 03 ธ.ค. 2549 @ 16:52 จาก 222.123.15.242 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
คุณไมโต...ขอบคุณจริงๆค่ะ
  • ทบทวนวรรณกรรมต้องใช้เวลา(แปล)น่ะค่ะ...
  • มีการใช้ Music Therapy ในการดูแลผู้ป่วย Regional Anesthesia จริงๆ...หลายpaper ด้วย...กำลังรวบรวมน่ะค่ะ..
  • ไอ้เราก็เก่งภาษาอังกฤษเหลือเกิ๊น....ก็เลยเอาเรื่องนี้มาเล่าให้เพื่อนฟังพลางๆไปก่อน...
  • ในรายละเอียดอาจจะต้องรบกวนคุณไมโต..เพราะอาจจะต้องแยกเอาไปถามต่างหาก..ขอบคุณเป็นอย่างยิ่งที่ติดตามการบ้านค่ะ...จะพยายามทำให้ได้
  • ขอกุศลที่เกิดจากความอยากช่วยเหลือผู้ป่วยนี้จากคุณไมโต ไม่ว่า"กฤษณา"จะทำสำเร็จหรือไม่ ส่งผลให้คุณไมโตและครอบครัวสุดที่รัก มีความสุขตลอดไปค่ะ
  • ซึ้งใจจริงๆค่ะ
นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง เมื่อ ศ. 15 ธ.ค. 2549 @ 08:55 จาก 202.12.97.116 ลบ
ส่วนบนของฟอร์ม
คุณต้องการลบข้อคิดเห็นนี้ใช่หรือไม่? ไม่ใช่ กำลังลบทิ้ง...
ส่วนล่างของฟอร์ม
  • ขอลอกคุณไมโตด้วยคน ..ฮา..
  • คุณกฤษณาช่วยแวะไป แก้ต่าง ที่นี่ด้วย