เราต่างมีความรักกันทั้งนั้น ต่างกันก็ตรงที่ว่าเรารักใคร และรักเพื่ออะไร

ก่อนอื่นต้องออกตัวว่าผมไม่ใช่นักรัก  หากแต่เป็นคนชอบที่จะสังเกตความรักจากสิ่งรอบข้าง  วันนี้อาจารย์ paew  จุดประกายคำถามว่า “tag อะไรกันดี”  เพื่อมิให้ตนเองเป็นคนแก่ตกยุคตกสมัย  จึงเรียนเสนอว่าในนามเดือนแห่งความรักเช่นนี้น่าจะลอง tag ทัศนะที่ว่าด้วย “ความรัก”  ดูบ้าง  เผื่อจะเห็นนานาทัศนะที่เกี่ยวข้องกับวิถีแห่งรัก  ซึ่งท่านอาจารย์ paewก็เห็นด้วย  รวมถึงแรงส่งจากอาจารย์รัตติยา  ผมเลยไม่รีรอที่จะประมวลทัศนะที่ว่าด้วยรักที่พบและสัมผัสได้จากรายรอบตัว....

  

ด้วยเหตุที่ผมไม่ใช่ผู้ชำนาญการเรื่องความรัก  จึงขอเริ่มต้นบันทึกนี้ด้วยการประมวลมุมมองความรักของท่านต่าง ๆ มาร่วมแลกเปลี่ยนกับชาว G2K 

  

ลองดูนะครับ   เผื่อทัศนะเหล่านี้  อาจละม้ายคล้ายเคียง หรือแม้แต่จะแตกต่างจากทัศนะของท่านบ้าง,  ก็คงไม่ว่ากัน ..

  

๑.      รักแท้ คือ วิญญาณเดียวที่สถิตอยู่ในสองร่าง   (เสกสรรค์  ประเสริฐกุล) 

 

๒.     ในโลกนี้  ความรักเป็นสิ่งเดียวที่มีเหตุผลในความไม่มีเหตุผล  และเป็นสิ่งเดียวที่ไม่มีเหตุผลในความมีเหตุผล  (ประภัสสร  เสวิกุล)

 

๓.     ไม่มีความรักใด ๆ ที่แท้เท่ากับความรักครั้งสุดท้ายดอก  ผู้หญิงที่รักท่านเป็นคนสุดท้ายและไม่ยอมจากท่านไปเลยจนชั่วชีวิตของเขานั้น  นั่นแหละเป็นความรักที่แท้จริง  (เสนีย์  เสาวพงศ์)

 

๔.     ความรักไม่มีขาดไม่มีหยุด  เหมือนกระแสน้ำที่ต่อเนื่องกันไป  เหมือนกระแสลมในอากาศ  ขนาดขาดการติดต่อทางกาย  หรือห่างไกลกัน  มิได้หมายความว่ารักนั้นพลอยขาดไปด้วย  (เรียมเอง)

 

๕.     เริ่มต้นของความรัก  คือความต้องการถูกรัก...เงินทำให้พูดเพราะ  ความรักยิ่งไปเสียกว่านั้น  มันทำให้เราอยู่อย่างมีชีวิต  (‘รงค์  วงษ์สวรรค์)

 

๖.      ความรักระหว่างชายหญิงมีอยู่อย่างเดียวเท่านั้น  คือรักกันโดยไม่ต้องการเหตุผล  ไม่ต้องการมิตรภาพหรือความเหนี่ยวรั้งยั้งคิดอะไร  เพราะโดยรักย่อมหมายความครอบงำสิ่งเหล่านั้นไว้หมดแล้ว  อารมณ์อาจจะทำให้หลงง่าย  แต่มันก็เป็นไปด้วยความบริสุทธิ์ใจ  (แม่อนงค์)

 

๗.     ความรักไม่ใช่วัวเชื่อง ๆ  แต่คือสิงโตที่ผยอง และสิงโตย่อมไม่ยอมให้ใครเข้ามาใกล้เหยื่อของมันเป็นอันขาด   (เปรมจันทร์)

 

๘.     อุดมคติกับความรักไม่เหมือนกัน  ความรักอาจจะเป็นแต่เฉพาะทางกายวัยหญิงสาวและกำลังวังชาของร่างกาย  ทำให้จิตใจกล้าแข็ง  แต่อุดมคติอาจอยู่ต่อไป  ถึงแม้ว่าร่างกายจะแก่ชราทรุดโทรมลงแล้วก็ตาม  ทั้งนั้นเพราะอุดมคติเป็นคุณภาพอันบริสุทธิ์ผุดผ่องแห่งดวงวิญญาณ  (เพิร์ล เอส.บั๊ก)

 

๙.     ความรักไม่สำคัญนักสำหรับชีวิตการแต่งงาน  ความเข้าใจในหน้าที่ของกันและกันต่างหากที่สำคัญ  (เสนีย์  เสาวพงศ์)

 

๑๐.เวลาและหน้าที่อาจพรากเราให้ไกลกันได้  แต่ความรักจะตรึงตราหัวใจเราให้อยู่ด้วยกันเสมอ  (...)

  

 

นี่คือ ๑๐ ทัศนะว่าด้วยความรักที่ผมคัดลอกจากวรรณกรรมเรื่องต่าง ๆ   ส่วนเรื่องเล่าว่าด้วยรักของผมเอง  ขอพักยกเช็คเรตติ้งก่อนนะครับ...  และขอ tag  ไปยังชาว G2K ทุกคนที่กำลังมีความรัก

หรือถ้าจะกรุณาขยายผลก็ขอ tag  อาจารย์ paew (ผู้ริเริ่ม..ดัน) และอาจารย์รัตติยา (ผู้ร่วมชะตากรรม  ... หนุนส่ง) ก็แล้วกัน  

จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณา.....สาธุ