ด้วยความที่สมัยเด็ก ๆ ชีวิตไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา กับ พ่อ แม่ เพราะด้วยเหตุผลบางประการ ดิฉันจึงถูกเลี้ยงดูมากับย่า เพิ่งได้มาอยู่กับพ่อ ตอนจบชั้นประถม 3
คุณพ่อดิฉันรับราชการในตำแหน่งไม่ใหญ่โตนัก แต่เราก็มีกิน มีอยู่ ตามอัตภาพ บ้านที่อาศัย ก็เป็นบ้านพักข้าราชการ
ซึ่งหลังที่ติดกับบ้านดิฉัน เป็นครอบครัวของข้าราชการผู้ใหญ่ ซึ่งครอบครัวนี้ เพียบพร้อมทุกอย่าง คุณพ่อ เป็นคนหล่อมาก คุณแม่เคยเป็นดาวสมัยเรียน มีลูกชาย หญิง วัยไร่เลี่ย กับครอบครัวดิฉัน
มีลูกชาย 1 คน และลูกสาว 2 คน
ในขณะที่ครอบครัวดิฉัน มีลูกชาย 2 คน และลูกสาวคนเดียว คือ ดิฉัน
ทั้ง 2 ครอบครัวนี้ เทียบกันไม่ติดเลยค่ะ บ้านเขามีเพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งความรักในครอบครัว ความมีหน้ามีตา และความมีฐานะ
ทุกครั้งที่ถึงละครสุดโปรด ดิฉัน มักจะวิ่งไปเกาะหน้าต่างบ้านพี่เขา แนะ แน้ เริ่มสงสัยแล้วใช่ไหมค่ะ ว่าพี่เขาที่ว่า นี่คือใคร
พี่เขา ก็คือ ลูกชายคนเดียวของครอบครัวที่บ้านติดกับบ้านดิฉัน ซึ่งเขามีอายุแก่กว่าดิฉัน 3 ปี ตอนนั้น ดิฉัน เพิ่งขึ้นประถมสี่ ส่วนพี่เขาขึ้นชั้นมัธยมปีที่ 1
พี่เขาเป็นผู้ชายในฝันของดิฉัน และของสาว ๆ อีกหลายคน พี่เขา ทั้งหล่อ นิสัยดี เรียนเก่ง เล่นกีฬาเก่ง มีครอบครัวสมบูรณ์ มีอะไรเขาก็มักจะเผื่อแผ่ดิฉันเสมอ ๆ
ดิฉันเฝ้ามองพี่เขา ตั้งแต่ดิฉันอยู่ชั้นประถมสี่ พี่เขาอยู่มัธยมหนึ่ง พี่เขาไม่เคยพาเพื่อนผู้หญิงมาบ้านเลยตลอดจนพี่เขาจบชั้นมัธยมปีที่ 6
ตลอดเวลา 6 ปี ที่ดิฉันเฝ้าซึมซับความรู้สึกดี ๆ ที่พี่เขามีให้ ถึงแม้ดิฉันจะรู้อยู่เต็มอก ว่า พี่เขาคิดกับดิฉัน แค่เพียงน้องสาวเท่านั้น
เมื่อพี่เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เราห่างกันเล็กน้อย พี่เขาจะกลับบ้านมาเฉพาะเสาร์ - อาทิตย์ แต่ก็ยังคงกลับมาคนเดียวเหมือนเดิม ไม่มีสาวไหนติดสอยห้อยตามมาด้วย
ทุกวันศุกร์ ดิฉันเฝ้าเราการกลับมาของพี่เขา และจะรู้สึกกระชุ่มกระชวยทุกครั้ง ที่ได้พูดคุยสารทุกข์สุกดิบกัน
จวบจนถึงคราวดิฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัย ดิฉันดีใจมาก ที่สามารถสอบเข้าได้คณะเดียวกัน และมหาวิทยาลัยเดียวกันกับพี่เขา
พี่เขายังตามมาคอยtake care ดิฉันอยู่เป็นระยะ ๆ คอยแนะนำเรื่องการวางตัวในรั้วมหาวิทยาลัย
ระยะหลัง พี่เขาเริ่มมีเพื่อนหญิงมาด้วย แต่ดิฉัน ไม่เกิดอาการริษยาเลยนะคะ กลับรู้สึกดี ๆ ที่พี่เขามีคนคอยดูแล
ทุกวันนี้ ดิฉันยังติดตามข่าวคราวของพี่เขา และครอบครัวเขาเสมอ ถึงแม้จะไม่ได้ติดต่อกันเลยหลังจากพี่เขาสำเร็จการศึกษาไปแล้ว
รู้แต่เพียงว่า ตอนนี้ พี่เขามีครอบครัวแล้ว กับเพื่อนสาวคนเดิม ทำงานอยู่ กฟผ.แถวภาคตะวันออก
ทุกวันนี้ ดิฉัน ยังรู้สึกดี ๆ กับพี่ (ชาย) คนนี้อยู่ค่ะ
อายนะคะเนี่ย ถ้าบังเอิญ น้องสาวพี่เขามาอ่านเจอบันทึกนี้
ขอ tag ความรัก ต่อนะคะ
ขอ คุณขจิต แล้วกันนะคะ
เป็นความรักที่ใสๆ บริสุทธิ์มากเลยค่ะคุณรัตติยา…อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ….อ่านแล้วยิ้มมีความสุขตามไปด้วย……
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เขียนได้น่ารักดีอ่ะ ฮิๆๆ ตอนเด็กๆ เราก็มีแอบหลงรักประมาณนี้เหมือนกัน
ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับความรักเล่มล่าสุด ชื่อ หนังสือ ความรักหลากสี เขียนโดย ดังตฤณ ไม่ทราบว่าคุณรัตติยาได้เคยอ่านหรือไม่ เค้าเขียนหนังสือเกี่ยวกับความรักได้โดนใจมากๆ เลย
อย่างไรก็ตามสุขสันต์เดือนแห่งความรักค่ะ :)
เรียน คุณ paew
เป็นไงบ้างค่ะ ความรักของเด็กน้อยวัย 10 ขวบ
คุณแผ่นดินค่ะ
ดิฉันว่า คุณแผ่นดิน น่าจะมีเรื่องราวแห่งความทรงจำดี ๆ เหมือนกันน้า
เรียน คุณจินตนา ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคะ
หนังสือ ความรักหลากสี เขียนโดย ดังตฤณ ยังไม่เคยอ่านค่ะ น่าสนใจเหมือนกันนะคะ
ยังไง ก็อย่าลืมเล่าประสบการณ์ความรักดี ๆ แบ่งปันกันนะคะ
ตกลง tag ความรักทีละคนนะคะ จะได้ไม่ยุ่งยากสำหรับบางคน อาจจะขยายตัวช้า แต่ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่าค่ะ
tag ความรักหรอคับ
งั้นหมูปิดบล๊อคชั่วคราว
อิอิ
ฉันรู้ควรรักเธออย่างไร
เพราะรู้ความจริงเป็นเช่นไร
ฉันรักรักเธอเพราะใจอยากให้
ใช่รักเพียงเพื่อครอบครอง
ไม่เคยร้องขอรักตอบ
ไม่เคยเรียกร้องสิ่งใด
เพียงเธอรับรู้มีฉันคอยห่วงใย
สิ่งนั้นมันมากมายเกินพอ
*ขอเพียงได้คิดถึง แค่นี้ก็สุขใจ แม้เธออยู่ไกลแสนไกล แม้ใครอยู่ข้างเธอ
ฉันรู้ควรรักเธออย่างไร
จึงยอมเข้าใจทุกอย่าง
ไม่ช้ำไม่เสียใจไม่เคยบาดหมาง
ทุกอย่างเต็มใจให้เธอ
ไม่ช้ำไม่เสียใจไม่เคยบาดหมาง ทุกอย่างเต็มใจให้เธอ
จะมีโอกาสไปร้องเพลงนี้ให้คุณแป๊ดฟังหรือเปล่าหนอ จองนะคะ จอง ๆ ๆ ๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ บอกคุณเมตตาด้วย
เป็นความรัก ที่ยืนยาวดีจังครับ
ความรักไม่จำเป็นต้องได้ครอบครอง
นั่นแน่…….เปิดเผยรักครั้งแรกแล้วนะคะนู๋แป๊ด ความรักสดใส ทำให้คนรอบข้างสดชื่นไปด้วยนะ
ซึ้งค่ะ เป็นความรักที่บริสุทธิ์ และควรค่าแห่งการจดจำค่ะ ว่าแต่อยากอ่านความรักของคุณขจิตแล้วล่ะสิ
ซาบซึ้งครับ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่นำมาแบ่งปันครับ
น่ารักจังเลยนะคะ
ตั้งแต่อ่านๆมา
ของพี่ๆหวานไม่แพ้ของหมูเลย
น่าอิฉาจัง
ขอให้น้ำต้มผักของพี่รัตติยาหวานตลอดไปนะคับ
หมูคงรักคุดวันวาเลนไทน์เลยมั้งนี่
การี้ด…วิดวิ้วววววววว น่าประทับใจจังเลยพี่ ชอบจังเลยได้อ่านเรื่องแบบนี้ อ่านแล้วนึกถึงตอนประถมเหมือนพี่ อิอิ (นึกๆแล้วก็แอบยิ้มคนเดียว^_^)
พี่แป๊ดขา อ่านแล้วนั่งยิ้มไปด้วยเลย อย่างกะอ่านนวนิยายในสมัยคุณแม่ยังสาวๆยังไงยังงั้นเลย อิอิ พี่เขียนอีกนะคะ จะคอยติดตามผลงานของพี่อีกนะคะ (อ่านแล้วนึกถึงชีวิตของตังเองจังเยย0)
คุณสมพร
จริง ๆ นะคะ คุณหมูแป๊ดจะรอฟังนะคะ รับรองว่าจะไม่ร้องไห้ ฮือ ๆ ๆ
คุณครูขจิต
พี่รออ่านความรักของคุณครูอยู่นะคะ รีบ ๆ เข้าหละ รับรองว่า พี่จะไม่ร้องไห้เด็ดขาด ฮือ ๆ ๆ