ผมเป็นโรคปอด(แหก)ครับ... ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเข้ามาในชีวิตก็จะกลัวไว้ก่อน

Faintผมเป็นโรคปอด(แหก)ครับ... ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเข้ามาในชีวิตก็จะกลัวไว้ก่อน

  • แม้แต่เมื่อ Go2know มีการเล่น Blog Tag... คนอื่นสนุกกันใหญ่ อาการปอดแหกก็ไม่วายเข้ามาเยี่ยมเยียนเช่นเคย
  • ที่เขียนมานี่ไม่ใช่สนุก แต่เขียนมาเพราะกลัวใครจะไปถามคำถามว่า "โดน Tag แล้ว" อีก (วันนี้มีคำถามจากอาจารย์มาลินี อาจารย์ iS และอาจารย์ราณี)

(1). Faintกลัวที่สูง...

  • ความสูงนี่กลัวมากๆ เลย ไม่ทราบกลัวมากี่ชาติแล้ว ท่านพระอาจารย์สมบัติ นันทิโกเล่าว่า ท่านอ่านเรื่องคนสะกดจิต... คนที่กลัวความสูงคนหนึ่งเล่าว่า ชาติก่อนถูกผลักตกที่สูง เลยฝังใจ
  • ครั้งหนึ่งเพื่อนๆ ที่เรียนบริหารจัดไปชมโรงไฟฟ้าแม่เมาะ เขาให้ขึ้นไปบนทางเดิน(สะพาน)ระหว่างปล่องควัน ผมรู้สึกคล้ายจะเป็นลมเลย โชคดีที่รอดมาได้

(2). Faintกลัวผี...

  • กลัวผีมาตั้งแต่เด็กๆ ทำให้ต้องสวดมนต์ สวดพระปริตร ขอให้พระคุ้มครองแทบทุกวัน ส่วนใหญ่ต้องสวดกันวันละหลายครั้ง... ความกลัวจึงจะทุเลาลง

(3). Faintกลัวสอบ...

  • กลัวสอบไม่ว่าจะเป็นข้อเขียน หรือสัมภาษณ์... สอบได้ที่โหล่มาแล้วหลายวิชา ไม่ว่าจะเป็นศิลปะ ภาษาฝรั่งเศส สอบเรียนต่อหลายครั้ง มสธ. หรือสอบพระอภิธรรมที่วัด

(4). Faintกลัวหน้าหนาว...

  • กลัวหน้าหนาว... หน้าหนาวจะมีอาการซึมเศร้าไปจนอากาศเริ่มร้อนเลย ช่วงนี้จะนอนมาก ไม่อยากทำอะไร เบื่อ
  • จิตแพทย์ท่านหนึ่งแนะนำให้กินยาต้านซึมเศร้า... กินไปเม็ดหรือสองเม็ดจำไม่ได้ ง่วงนอน หลับๆ ตื่นๆ ไป 3 วัน เลยต้องลองวิธีอื่นแทน เช่น ออกกำลังให้มาก กลางวันเปิดไฟให้สว่าง ทำให้ดูคล้ายไม่ใช่หน้าหนาว) ทำบุญอะไรให้เกิดปีติโสมนัสมากๆ ฯลฯ
  • ดีที่ปี 2542 ได้มีโอกาสไปนมัสการสังเวชนียสถานที่อินเดีย-เนปาลครั้งแรก ตอนนั้นเดือนตุลาคม ปีนั้นเป็นปีแรกที่ไม่ซึมเศร้า และปีต่อๆ ไปอาการก็ทุเลาลงไปมากทีเดียว

(5). Faintกลัวคนส่ง Blog Tag...

  • กลั้นใจเขียนมาตั้งนานก็เพื่อให้เจ้า Blog Tag มันพ้นๆ ไปจากชีวิต
  • โล่งแล้วเรา... ให้มันพ้นทุกข์ พ้นโศกจากเจ้า Blog Tag เสียที...

    ข่าวประกาศ:

  • ถ้าไม่มีความผิดพลาดทางเทคนิค...
  • ผู้เขียนจะเดินทางไปทำบุญที่ศรีลังกา วันที่ 20-27 กุมภาพันธ์ 2550...
  • ช่วงเวลาดังกล่าวคงไม่มีโอกาสแวะมาแลกเปลี่ยน หรือตอบคำถามท่านผู้อ่านครับ