ขอขอบคุณ... คุณ Wannaporn และท่านผู้อ่านทุกท่าน...
- ใช่แล้วครับ... มีแต่ความกลัว
- ถ้ากล่าวภาษาพระ... ท่านว่า ผมเป็นคนโทสจริต (มักโกรธ + มักเศร้า) ผสมกับวิตกจริต (ฟุ้งซ่าน) ... เป็นอย่างนี้เอง
กลัวบาป...
- โลกนี้มีเรื่องให้น่ากลัวอีกมาก เช่น บาปกรรม ฯลฯ
ทดลอง...
- ตอนเป็นนักศึกษามีการทดลองงี่เง่าที่สุดอย่างหนึ่ง...
- อาจารย์สรีรวิทยาให้ทดลองปล่อยเลือดหมา แล้วให้สังเกตความดัน หรือความตายอะไรทำนองนี้
ไปสาย...
- ผมไปเรียนสายเช่นเคย...
- นักศึกษาคนอื่นเตรียมเครื่องประหารไว้พร้อม วางยาหมา ผ่าท้อง หาเส้นเลือด ต่อสายสวนเข้าเส้นเลือด ต่อก๊อกสำหรับปล่อยเลือด... แล้วทุกคนก็ตกลงกันให้คนที่ไปสายปล่อยเลือด
- ผมกลัวสอบตกเลยยอม... พอหมาตายเปิดท้องออกดู ปรากฏว่า ลูกหมาประมาณ 5 ตัวตายเป็น "ไส้กรอก" ในท้องด้วย
- เลยเสนออาจารย์ว่า การทดลองแบบนี้ไม่น่าทำ และไม่ควรจับหมาตัวเมียท้องมาทดลอง...
นรก...
- รู้สึกกลัวตกนรกมาก
- เลยอยากบริจาคเลือด + อยากทำบุญเกี่ยวกับ "เลือด" ตลอดชีวิต
- พอมีโอกาสศึกษาธัมมะ... เลยถือโอกาสให้ชีวิตปลา จิ้งหรีด กบ แมงดา หอย ปลาไหล หิ่งห้อย มด และสัตว์อื่นๆ เท่าที่จะทำได้
- ปล่อยปลานี่ทำอยู่เกือบทุกวันติดกันเกือบ 2 ปี รวมทั้งนำปลาเป็นๆ ไปถวายพระ ให้พระมีโอกาสปล่อยปลารอบคูเมืองเชียงใหม่ด้วย
บางที...
- "วิกฤตก็เป็นช่องทางให้เกิดโอกาส" ครับ
- อกุศลเป็นปัจจัยแก่กุศลได้... ถ้าเรารู้จักคิด
ขอขอบคุณ...