ตั้งใจจะเล่น Tag ชาวบ้านตั้งแต่ยังไม่มีใครเล่น แต่ด้วยเหตุผลหลายอย่างทำให้ อดเป็นคนริเริ่มเล่น น่าเสียดายจริงๆ เพราะคิดว่าคงไม่มีใคร tag ตัวเองแน่นอน แต่จนแล้วจนลอด ก็มีคนพลาดมา tag จนได้ นั่นก็คือ คุณ เจษฎา  ศุนาลัย  ที่บันทึกนี้ เอาน่า ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ความจริงแป้นเป็นพวกชอบปกปิดความลับ แต่วันนี้ต้องเปิดเผยความลับที่มีอยู่ ตามกฎกติกา มารยาท เอาน่า แค่ 5 ข้อเอง เด็กๆ ใครอยากรู้ หรือไม่อยากรู้แต่พลาดเปิดมาแล้วก็ลองอ่านกันดูนะคะ เรื่องมันช่างน่าอาย น่าอาย อิ ยัย ยัย ยะ ยัย ยะ อะ อะ อะ อาย เพลงใครไม่รู้จำไม่ได้ แต่ร้องได้ และ ร้องได้แค่นี้ ใครร้องต่อได้ มาช่วยต่อหน่อยนะคะ

1. แป้นเป็นพวกขี้เกียจอาบน้ำและสระผมเหมือนพี่ตูน มน.

               แต่แป้นว่าแป้นคงหนักกว่าพี่ตูนตรงที่ ที่บ้านแป้น อากาศไม่หนาว ไม่ต้องตักน้ำอาบ แต่มีความมุ่งมั่นในความสกปรกมาตั้งแต่เด็ก ก็คนมันขี้เกียจอะ โดยเฉพาะการสระผม แป้นเป็นพวกประเภทผมแห้งช้า ดังนั้นการสระผมจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับแป้น เคยมีอยู่ครั้งนึงด้วยความสกปรกของตนเองก็เลยไม่ยอมสระผม หมักหมมมาเป็นอาทิตย์ แต่พรุ่งนี้มีนัดเดทกับหนุ่มๆ กลัวเค้าจะรับไม่ได้ คืนนั้นเลยต้องสระผม และเนื่องจากแป้นเป็นคนสระผมนาน กว่าจะเสร็จก็ดึกดื่น อาบน้ำเสร็จก็เริ่มง่วง แต่กลัวว่าผมจะไม่แห้ง ถ้านอนทับไปเดี๋ยวผมจะยิ่งเหม็นหนักไปกว่าเดิม เลยใช้วิธี นอนคว่ำหน้าบนเตียง เอาหัวห้อยกับขอบเตียง แล้วก็ปล่อยให้พัดลมเป่าจนแห้งไปเอง (ลืมบอกไปว่า ที่บ้านมีไดร์เป่าผมนะคะ แต่แป้นไม่ชอบใช้ เพราะมันร้อน ) นอนไปนอนมา กลายเป็นหลับคาเตียงไปซะงั้นด้วยท่าเดิม ทำให้ตื่นเช้ามา หัวฟูเป็นสิงโต แถมด้วยโรคเคร็ดขัดยอกตามมาด้วย วันนั้นเลยต้องเลื่อนนัดไปโดยปริยาย และตั้งใจว่าถ้ามีนัดเมื่อไหร่ ไปสระผมที่ร้านจะสะดวกกว่าเยอะ พูดมาซะยาวเหตุผลจริงๆก็คือความขี้เกียจนั่นเอง

 

2.แป้นเป็นโรคกลัวการทำอะไรก็แล้วแต่คนเดียว

                  ไม่ว่าจะเป็น กินข้าว ไปช๊อปปิ้ง ไปโรงเรียน ไปหาหมอ นั่งเรียน ฯลฯ เนื่องจากตั้งแต่เด็กๆเวลาทำอะไรจะมีแม่หรือพ่อเป็นเพื่อนตลอด แม้กระทั่งปัจจุบันถ้าต้องไปคุยกับหมอ ยังต้องขอร้องแม่ให้เข้าไปในห้องตรวจด้วยกัน ไม่รู้อาการแบบนี้เรียกโรคจิตรึเปล่า เพราะความรู้สึกของแป้น คือ กลัว ก็ไม่รู้ว่าจะกลัวอะไรนักหนา แต่บอกได้แค่ว่ากลัวเท่านั้น

 

3.แป้นเป็นคนเก็บความลับเก่งมาก หรือ ขี้ลืมนั่นเอง พูดให้ดูดีไปอย่างงั้นเอง

                 เพื่อนมักจะบอกเสมอว่าถ้าบอกความลับแป้น ก็สามารถเชื่อใจได้ว่าแป้นจะไม่บอกใคร แต่แป้นไม่แน่ใจว่าจริงๆแป้นเป็นคนเก็บความลับเก่ง หรือ เป็นพวกขี้ลืมกันแน่ เพราะ ส่วนมากที่แป้นไม่เคยเอาเรื่องคนอื่นไปเล่าต่อ เพราะลืมนั่นเอง บางครั้งเจ้าตัวกลับมาถามว่ายังจำเรื่องที่เคยเล่าให้ฟังได้มั้ย แป้นตอบได้โดยไม่ต้องคิด คือ จำไม่ได้ โดยอ้างว่า ก็แกไม่ให้บอกใคร แล้วชั้นจะจำไปทำไม เป็นคำตอบที่สามารถแก้ตัวได้แบบน้ำขุ่นๆ ซึ่งความขี้ลืมนี้ส่งผลกับข้อที่ 4 เป็นอย่างมาก

 

4.แป้นเป็นคนที่จำชื่อใครไม่ค่อยจะได้ หรือ ความจำสั้นแบบปลาทอง

              แป้นเพิ่งรู้ตัวก็ตอนที่ไปจัดปฐมนิเทศพนักงานใหม่ 2 รุ่น ก็ประมาณ 100 กว่าคน แต่แป้นจำชื่อไม่ได้สักคน แต่ถ้าถามว่าจำหน้าได้ป่าว แป้นมั่นใจว่าจำได้ แต่จำชื่อไม่ได้แค่นั้นเอง ขนาดเพื่อนสนิทแป้น บางครั้งแป้นก็ยังลืมชื่อพวกเค้าถึงแม้ว่าเราจะคุยกันทุกวันก็ตาม อาการมันก็เหมือนกับเครื่องแฮ้งค์ คือ อยู่ๆก็นึกไม่ออกซะงั้นว่าเพื่อนเราชื่ออะไร บางครั้งคุยกันตั้งชั่วโมงจนวางไปแล้วแป้นยังนึกชื่อเพื่อนไม่ออก โชคดีที่เวลาคุยกันใช้แค่คำว่า ชั้น กับ แก ดังนั้นจึงรอดตัวไป ไม่งั้นเพื่อนคงโกรธแบบเลิกคบกันแน่นอน

 

5.แป้นเป็นพวกบ้าจี้

             คือถ้าใครมาจี๋เอว จะได้เห็นว่าแป้นจะกลายเป็นเด็กมารยาทงามทันที แป้นจะไหว้ทุกคนที่อยู่ข้างหน้า ความลับนี้มีแค่เพื่อนสนิทเท่านั้นที่รู้ ความจริงไม่อยากเปิดเผยความลับนี้ เพราะกลัวว่าถ้าคนอื่นรู้แป้นจะโดนแกล้งหนักกว่าเดิม ยิ่งมีอริมากๆด้วย กลัวเค้ามาเอาคืน เพราะทุกครั้งที่โดนจี๋เอว มักจะทำให้แป้นเกิดความอับอายเสมอ เรื่องราวที่แป้นจำได้ดี คือ วันนึงแป้นกำลังจะขึ้นไปเรียน วันนั้นเรียนชั้นแปด ก็เลยต้องจำเลยเข้าแถวรอลิฟฟ์ รอไปรอมาจนถึงคิว เพื่อนก็มาพอดี ก็เลยใช้มุข เนียนๆอ้อมมาข้างหลัง พอลิฟฟ์มาถึงมันจะดังติ๊งก่อนที่จะเปิด เพื่อนมันก็เลยมาจี้เอวแป้นตอนลิฟฟ์ดังพอดี ได้ผลเกินคาด คือ พอลิฟฟ์เปิดปั๊บแป้นก็ไหว้แบบนางสาวไทยพร้อมทั้งกล่าวคำสวัสดีกับคนทั้งลิฟฟ์ ที่สำคัญในลิฟฟ์มีพี่ติ๊ก เจษฎาภรณ์ ผลดี อยู่ด้วย ตอนนั้นความรู้สึกที่รับรู้ได้คืออายมากรีบเดินเข้าลิฟฟ์ คนที่อยู่แถวนั้นฮากันครืน และความลับนี้เป็นลับสุดยอดที่แป้นไม่อยากเปิดเผยมากที่สุด แต่เพื่อ G2K ก็ขอให้เพื่อนๆชาว G2K รู้แล้วก็อย่าแกล้งกันนะคะ ถ้าอยากให้สวัสดีล่ะก็บอกกันตรงๆได้ แป้นยินดีกราบสวัสดีทุกท่าน

     สุดท้ายก็ขอ (อนุญาต) Tag อีก 5 ท่านต่อหน่อยนะคะ ตื่นเต้น ตื่นเต้น อยากรู้ความลับของคนอื่น แต่ตอนนี้ ขอเฉพาะคน มอ.นะคะ

  1. อิทธิเดช รัตนะ : "ตุมปัง" ที่พักผู้รักเรียนรู้
  2. วิภัทร ศรุติพรหม : ชีวิตดีขึ้นด้วยโอเพนซอร์ส , รวมพลคนเขียนบล็อก ม.อ. , เรื่องเล่าเคล้า KM
  3. วิรงค์รอง ศรีสวัสดิ์ : ความเป็น "บรรณารักษ์" , "สุขภาพ" ไม่ควรมองข้าม
  4. ปริฉัตร สุวรรณมณี  :  สวัสดิการ
  5. อนุศักดิ์ ตั้งปณิธานวัฒน์ : adviser
  6.         แต่ไม่รู้ทั้ง 5 คนนี้จะมาเปิดเผยความลับเมื่อไหร่น่ะซิ อิอิ จะตั้งหน้าตั้งตารอนะคะส่วน tag คืออะไร เข้าไปอ่านในบันทึกนี้นะคะ