ถ้าหากชีวิตของเรากำลังตกอยู่ในสภาพที่ท้อแท้เบื่อหน่ายหรือหมดกำลังใจ ซึ่ง สาเหตุมาจากความล้มเหลวจากการถูกตำหนิหรือเกิดจากปัญหาต่างๆไม่ว่าจะจากการกระทำของตัวเราเองหรือจากการกระทำของผู้อื่น...แล้วล่ะก้อ....
อย่าปล่อยให้ความรู้สึกผิดหวังท้อแท้นั้นมากัดกร่อนทำลายความสุขในชีวิต ให้เราระบายความอัดอั้นตันใจออกมาบ้าง และพยายามปลอบใจตนเองให้ได้(ถึงแม้จะทำได้ไม่ง่ายเลยก็ตาม)
การปลอบใจตนเองให้ได้นั้นจะทำให้เรียกกำลังใจกลับมาอีกครั้ง(ซึ่งเราอยากจะบอกกับทุกๆคนว่าทุกๆเรื่องถ้าเราไม่ทำใจยอมรับเองต่อให้ใครหน้าไหนก็เข้ามาแก้ไขไม่ได้พวกคุณว่า...จิงไม๊?...)          คนที่สามารถสงบอารมณ์และปลอบใจตนเองได้ย่อมหมายถึงการเอาชนะใจตนเองได้ในระดับหนึ่ง
แม้จะเป็นเพียงเล็กน้อยก็ยังดีแล้วหลังจากนั้นเราจึงค่อยย้อนกลับไปที่ความผิดพลาดหรือความล้มเหลวที่เกิดขึ้นแล้วมาวิเคราะห์ให้ได้ว่าเกิดจากสาเหตุใดพร้อมกับระมัดระวังหรือแก้ไขมิให้เกิดขึ้นซ้ำอีกและลุกขึ้นมาใหม่เพื่อต่อสู้กับปัญหาด้วยวิธีที่ฉลาดกว่าเดิม
คนที่เคยล้มเหลวแล้วลุกขึ้นมาต่อสู้อีกครั้งจะเป็นผู้ที่มีความรอบคอบขึ้น แข็งแกร่งขึ้น และมีประสบการณ์ในการแก้ปัญหามากขึ้น พร้อมที่จะเผชิญกับอุปสรรคขวากหนามได้อย่างไม่หวั่นเกรง...เพราะว่าในครั้งหนึ่ง...เรา...ได้เคยเอาชนะ..มรสุมร้ายในชีวิตมาแล้ว....
...ความผิดพลาดในอดีตจะเป็นครูที่ดีที่สอนให้ระมัดระวังและมองโลกได้อย่างเข้าใจยิ่งขึ้น........
เพราะฉะนั้นจงปลอบใจตัวเองกับความผิดพลาดและความล้มเหลวในอดีตที่ผ่านมาแล้วกลับมาทบทวนตัวเองและความผิดพลาดนั้นไปพร้อมๆกับการสร้างกำลังใจให้เกิดขึ้น อย่าพ่ายแพ้ใจตัวเองเด็ดขาด เพื่อที่จะป้องกันให้ไม่กลับมาพบกับความพ่ายแพ้อีก
....เหมือนกับคำพูดที่ว่า...ในการพ่ายแพ้นั้น
บางคนแพ้เพราะฝีมือไม่ถึง
บางคนแพ้เพราะประมาท
แต่มีหลายคนที่แพ้เพราะ....ใจของตัวเอง..................

" ชีวิตยิ่งผ่านอุปสรรคก็ยิ่งเข้มแข็งมากขึ้น คนที่ผ่านบทเรียนมาก่อนจะเป็นคนฉลาด...มากขึ้น..เพราะโลกของเรามีสองส่วน มีได้มีเสีย มีบวกมีลบ มีขึ้นมีลง มีรวยมีจน
เพราะฉะนั้น...เราอย่าเหยียบโลกไว้เพียงซีกเดียว....