ต่อเนื่องจากตอนที่แล้วระหว่างทางที่เราเดินผ่าน  เราจะเห็นความสวยงามตามธรรมชาติ   นักศึกษาเริ่มทะยอยกันมามากขึ้น  เนื่องจากมีการหลงทางกันบ้าง     นักศึกษาหลายคนเริ่มหยุด  มองดอกไม้ริมทาง    เสียงชี้ชวนกันดูพรรณไม้ต่างๆ  แบ่งงานกันไปสัมภาษณ์ และเก็บข้อมูล



              นักศึกษาที่เคยเดินทางมา survey รอบแรกได้อธิบายเส้นทางเดินและมีเสียงเตือนจากชาวบ้านว่าฝนตกมากทำให้บางที่ไม่สามารถเดินไปดูได้  แต่เราก็ดั้นด้นจะไป   ลำบากนักศึกษาตำรวจต้องวิ่งไปสำรวจก่อน...

 

                 ระหว่างที่สัมภาษณ์ชาวบ้านหันไปดูอีกที  คุณนักศึกษาทั้งหลายเริ่มเก็บผลไม้น้อยหน่ากินกันเป็นที่สนุกสนาน    เพราะเจ้าของบอกว่าไม่ได้ฉีดยา"ทานได้เลย"   เท่าที่สังเกตุมีการปลูกน้อยหน่า  ขนุน  มะละกอ  ฯลฯ  ตามเส้นทางล้วนปลูกแต่ไม้ผลพืชผักที่ทานได้ทั้งนั้น  บางมุมก็มีสวนสมุนไพร    ฟักทองปลูกอยู่ข้างๆบ้านซึ่งไม่ได้ฉีดยาเช่นกัน



                เราเดินกันมาจนถึงบ้านของแม่เจ้าของบ้าน   ซึ่งเดินออกมาต้อนรับเราเป็นอย่างดี  บอกว่าเพิ่งจะเก็บยอดขี้เหล็กจะมาแกงตอนเย็น    อาหารการกินล้วนทานแบบมังสวิรัติ    คุณยายปล่อยให้เราเดินชมบริเวณได้   มีมุมสำหรับเพาะต้นไม้เล็กๆและมอบให้แก่นักศึกษากลับไปปลูกที่บ้าน   มองไปด้านหลังบ้านมีถังสำหรับทำปุ๋ยชีวภาพ  ที่นี่ไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึง      ทำให้ต้องพึ่งพาพลังงานแสงอาทิตย์มองดูเท่ห์ทีเดียว

                            


                 ชาวบ้านได้ขุดสระน้ำเพื่อเป็นแหล่งน้ำสำหรับใช้สอย  มองดูสวยงามตามธรรมชาติ   ระหว่างที่เราเดินทางกลับเจอฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ  
                     

                
แต่นักศึกษาบางคนยังไม่หยุดการเก็บข้อมูล  พวกเราต้องรีบวิ่งเดินหนีฝนออกมา  เพราะเดี๋ยวจะลำบากในการเดินทาง    ถนนยิ่งเป็นดินแดงอยู่ด้วย    หลายคนประคับประคองต้นไม้  พืชสมุนไพร เพื่อ
กลับไปปลูกที่บ้าน



                 กว่าจะหลุดออกมาถนนได้ล้วนเปียกไปตามๆกัน  เท้าแต่ละคนมีแต่ขี้โคลน  เราจึงวิ่งหาที่ล้างเท้ากันบริเวณข้างๆคันนานี่แหล่ะ  น้องชายเจ้าของบ้านเดินตามมาส่ง   ด้วยถนนค่อนข้างเล็กจนกลับรถยากมาก     ทุกคนหันกลับไปมองเส้นทางที่เราเดินออกมา  เราได้พบวิถีชีวิตแบบเรียบง่าย    ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  ที่นับวันจะหาได้ยากในสังคม   ดิฉันให้นักศึกษาทุกคนกลับไปทำงาน  บันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้จากชุมชนต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง


                


                 หลังจากวันที่เราไปเยี่ยมเยือน  วันรุ่งขึ้นป่วยไปตามๆกัน  แต่อาจารย์สบายดี  ให้มันรู้ซะบ้างว่าคุณหนูก็อึดเหมือนกัน  ทราบมาว่าเส้นทางนั้นฝนตกหนักมาก  น้ำท่วมหลายพื้นที่  อดเป็นห่วงจริงๆ  แต่เราก็เชื่อว่าเขาจะสามารถพึ่งตนเองได้  เมื่อยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง....