ทั้งๆที่ไม่เคยเห็นหน้า..ทำไมจึงรู้ว่าเป็นเขา

  ติดต่อ

  สงสัยเป็นเพราะละแวกนั้น ไม่ค่อยมีใครมานั่นด้วยล่ะ ครูอ้อยจึงเดาว่าเป็นคุณบอน  
จอดรถปุ๊บ.....ครูอ้อยกวาดสายตาไปทั่วบริเวณ   เห็นผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง  ยืนหันหลังให้ครูอ้อย  สะพายกระเป๋าถือ  ในมือของเขาถือหนังสืออะไรอยู่ 
พอครูอ้อยก้าวลงมาจากรถ....เพื่อเดินหาบุคคลที่ต้องการพบ     เขาก็หันมาทันที     เขาส่งยิ้มมาให้ครูอ้อย  ครูอ้อยโบกมือเรียกเขา  เอ๊ะ......  ครูอ้อยยังไม่เคยเห็นเขาสักที  ....ทำไมครูอ้อยจึงรู้ว่า..นั่น  คือ.... คุณบอน....แปลกจัง 
หลังจากที่ครูอ้อยโทร.มาบอกว่าขณะนี้อยู่ที่ไหน  อีกไม่นานก็จะถึงห้างโลตัส  สถานที่ที่ครูอ้อยไม่เคยขับรถไปมาก่อนเลย    ครูอ้อยรู้แต่ว่า  สถานที่แห่งนี้อยู่ตรงข้ามห้างเดอะมอลล์  และคุณบอนรอครูอ้อยอยู่ที่นั่น  มีเวลาเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น  ครูอ้อยต้องรีบกลับโรงเรียน  เพระมีสอนในตอนเช้า 
ดังนั้น....เมื่อพบกัน   คุณบอนยกมือไหว้ทักทายครูอ้อยแล้ว  ครูอ้อยจึงเชิญให้ขึ้นรถ    พร้อมกับถามคุณบอนว่า  จะไปทางไหนดี  ก็ต้องถามล่ะค่ะ  เพราะครูอ้อยไม่เคยขับรถมาทางนี้เลย 
จากนั้นครูอ้อยต้องไปหาทางอ้อมกลับมาโรงเรียน  ซึ่งคิดว่าจะปล่อยให้คุณบอนลงเส้นทางถนนลาดพร้าว  
คุณบอนไม่พูดอะไร  กลับบอกว่า  จะเข้าไปในโรงเรียนกับครูอ้อย   
ความจริงแล้ว  คุณบอนก็เป็นคนขี้อายเหมือนกัน    ไม่เห็นปากเก่งแบบเขียนในบันทึกเลย  กลับเป็นคนพูดน้อย  สงสัยตะลึงกับครูอ้อยละมั้ง  พูดไม่ออก 
แม้แต่จะวางกระเป๋ายังไม่กล้าวาง 
เพิ่งมารู้ทีหลังว่า...คุณบอนกลัวลืมทิ้งไว้อีกนั่นเอง.. 
ดูสิ  กลับไปส่งคุณบอนที่หน้าโรงเรียนแล้ว 
ครูอ้อยเดินกลับมาและนึกออกว่า  ยังได้ถามข้อสงสัยกับคุณบอนเลย  แถมยังไม่ได้พากินข้าวเช้าด้วย 
นี่เกิดอะไรขึ้นนี่  ใครเขินกันแน่  ......

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 76138, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #siriporn#diary#ครูอ้อย#kruooy#คุณบอน

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (10)

ครูอ้อยขา...

  • พอดีหว้าได้อ่านบล็อกของคุณบอนมาก่อนแล้ว   ความรู้สึกแรกที่ชาวบล็อกได้F2F กันหว้าก็รู้สึกมาก่อนแล้ว    ตื่นเต้นค่ะเหมือนญาติที่คุ้นเคยมาเจอกันทีเดียว
  • ที่คุณบอนเขียนก็น่ารักแบบนี้เช่นกัน ดีใจด้วยค่ะ อยากเจอครูอ้อยบ้างจัง

สวัสดีค่ะน้องหว้า

มีอะไรหลายอย่างที่อยากเผาคน..แต่เก็บเอาไว้ก่อนค่ะ

  • แล้วถ้าผมไปหาครูอ้อย จะมีใครเขินมั้ยครับ
  • ว่างๆผมไปฝึกสอนที่โรงเรียนของครูได้มั้ยครับ
  • ศรัทธา ขอบคุณครับ
  • สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เป็นมิตรภาพค่ะ......
  • ความเป็นเพื่อนกันนั้นเกิดขึ้นง่ายมาก...หากมีความจริงใจในการพูดคุยและโต้ตอบกันเป็นธรรมชาติของเรา..
  • ....มันจึงง่ายที่จะเข้าใจกันค่ะ.....
  • ดีใจจริงๆค่ะที่เห็นมิตรภาพของเพื่อนรัก 2 คนที่เกิดขึ้นได้จริงๆ....ขอให้เป็นมิตรภาพที่ยั่งยืน..เป็นเพื่อนกันตลอดไปนะคะ...

ขอบคุณค่ะน้อง  บีเวอร์

  • ที่โรงเรียนมีนักศึกษาฝึกงานจากมหาวิทยาลัยรามคำแหงค่ะ 
  • ฝึกงานเกี่ยวกับโสตทัศนูปกรณ์ 
  • มีน้องบีเวอร์อีกคนหนึ่ง  
  • โรงเรียนต้องคึกคักน่าดูค่ะ

เรียนเชิญค่ะ

สวัสดีค่ะคุณติ๋ว  นาง กฤษณา สำเร็จ

  • มิตรภาพ  คือ  มิตรภาพ
  • เหลือแต่ว่า.....เราจะเก็บมิตรภาพไว้ได้  นานและแสนหวานแค่ไหน
  • ครูอ้อยกับคุณบอน....มีตำนานใน G2K  หากสมาชิกเก่าๆได้เคยอ่านจะพบอยู่เสมอว่า  ครูอ้อย...ยี้ใส่เธอ  และเธอก็เขียนบันทึกถึง  พาดพิงถึงครูอ้อยบ่อยมาก...สนุกดีค่ะ
  • คุณบอนให้ข้อคิดในการเขียนบันทึก  ข้อคิดในการทำงาน  ข้อคิดในการประพฤติปฏิบัติ  ที่ครูอ้อยเก็บเกี่ยวมากมาย  รวมทั้งสถิติ  และการเรียนต่อค่ะ  ยังมีอีกที่ไม่ได้กล่าวถึง
  • ไม่ใช่เพียงแต่ทักทาย  หรือคุยสนุกสนานไปเพียงวันวันเท่านั้นค่ะ
  • การต่อยอดในการตอบบันทึกทุกครั้งที่จะต้องเขียนในคราวต่อไป  เกิดขึ้นเสมอ  เมื่อได้เขียนในการแสดงความคิดเห็นกับ.....คุณบอนค่ะ

ขอบคุณค่ะ  สำหรับกำลังใจ  และคำอวยพร

อิอิ.....ขำขำ....แต่ไม่มี.....ยี้

สวัสดีค่ะคุณบอน  นายบอน!-กาฬสินธุ์

  • ครูอ้อยก็พูดว่า  เผา  ก็ต้องเผาให้สำเร็จ
  • รออ่านต่อไปก็แล้วกัน...หายท้องเสีย  ก็เรียนเชิญเป็นหวัดต่อไปค่ะ
  • เสียดายไม่ได้ภาพตอนนั่งกินข้าวในโรงอาหารที่แออัดนะคะ

อิอิ.....ขำขำ.....แต่ไม่มี.....ยี้

 

  • ครูอ้อยผิดไปแล้วค่ะ...บอกแล้วไง..แม้แต่คำถามที่สงสัยที่อยากจะถามยังลืมได้
  • และก็รู้เสียด้วยว่า..เช้านั้น  ครูอ้อยก็เพิ่งจะได้กินนมเปรี้ยวขวดนั้นก่อนคุณบอนแป๊บเดียว

เจ๊ากันค่ะ......ขออภัยเป็นคำตอบสุดท้ายค่ะ