<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ก่อนที่ผู้เขียนจะไปบ้านครูบาสุทธินันท์ ผู้เขียนมักจะพบคำถามแบบนี้เสมอ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table></span><div class="content"><ul><li>อยากรู้ว่ามหาชีวาลัยคืออะไรครับ</li></ul></div>
<p align="justify"> เมื่อเกิดคำถามก็อยากเรียนรู้ ผู้เขียนอ่านเรื่องครูบาสุทธินันท์ตั่งแต่ผู้เขียนยังเป็นนิสิตปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ผู้ที่เขียนเรื่องนี้คือคุณหมอ ประเวศ วะสี ผู้เขียนนัดพ่อครูบาสุทธินันท์ไว้ แต่ด้วยงานที่มหาวิทยาลัยยุ่งมากเนื่องจากจะมีการประชุมภาษาอังกฤษกับชาวต่างชาติทำให้ออกมาจากมหาวิทยาลัยช้ามาก ถึงอำเภอเมือง ก็มืดพอดี นั่งรถเที่ยวสุดท้ายจากบุรีรัมย์ไปอำเภอสตึก ได้แบบเฉียดฉิว โทรศัพท์ไปเรียนพ่อครูบาสุทธินันท์ก่อนปรากฏว่า พ่อครูบาให้ คุณอุทัย อันพิมพ์ ออกมารับ ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น มีคณะนักเรียนจากโรงเรียนบ้านเม็กดำ มาชุดแรก ตามด้วยวิทยาลัยการอาชีพชุมพวง นครราชสีมา และนักศึกษาบูรณาการศาสตร์ มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้เป็นเรื่องแปลกคือนักศึกษาเป็นนักศึกษาชุมนุมภาษาอังกฤษ เมื่อมาพบกับครูภาษาอังกฤษจะเกิดอะไรขึ้น ดูภาพดีกว่าครับ </p><p align="justify"></p><p align="justify">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="justify"> พ่อครูบาสุทธินันท์บรรยายเรื่องKM ผู้เขียนแอบชอบการบรรยายของท่านเนื่องจากดีกว่าอาจารย์ในมหาวิทยาลัยหลายท่านที่ปิ้งปลาบนเครื่องย่างแผ่นใส </p><p align="justify"></p><p align="justify">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="center"></p><p align="center"> นักเรียนและคณะครู </p><p> 
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> นักเรียนและคณะครูตั้งใจฟังมาก ผู้เขียนแกล้งถามเป็นภาษาอังกฤษก็ยังเงียบอยู่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> 
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> อันนี้ใช้ครูเครื่องช่วย เป็นเกมภาษาอังกฤษจาก websites ปรากฏว่าหลายคนชอบ(เด็กน้อยเสื้อแดงข้างหลังผมคือ หนูออยลูกสาวครูบาครับ)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p align="justify"> 
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> ละลายพฤติกรรมโดยใช้เกมเช่น birds in the nest, hot potato ปรากฏว่านักเรียนเริ่มพูดภาษาอังกฤษโดยสามารถพูดแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษได้(ผู้เขียนไขมันละลายเลยต้องถอดเสื้อของ สคส ออก)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> 
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"> กิจกรรมนี้ดูหลายๆคนชอบ ตอนแรกก็อาย ปรากฏว่าทุกคนร้องเพลงภาษาอังกฤษได้โดยไม่รู้ตัว เป็นกิจกรรมที่ต้องใช้ท่าทาง ได้คุณอุทัย มาช่วยเป็นคู่ เนื่องจากขาดคน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="justify"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p></p><p align="justify"> คุณอุทัยและผู้เขียนแนะนำการใช้ blog แก่ครูวิทยาลัยการอาชีพชุมพวงและบ้านเม็กดำ มี ผบ. ใครบางคนมาร่วมด้วย อาจารย์ก้านแสดทดลองใช้โปรแกรม Skype และลงโปรแกรม Dictionary ของ Longman </p><p align="justify"></p><p> 
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="center"> แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับนักศึกษาของบูรณาการศาสตร์ </p><p></p><p></p><p align="justify"> การจัดการเรียนรู้ถ้าทำเป็นเรื่องธรรมชาติ สบายๆก็จะมีความสุขทั้งผู้สอนและผู้เรียน มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทั้งสองฝ่าย ตอนนี้ผู้เขียนรอดูการเปิดงานบ้านของชาวบูรณาการศาสตร์ ที่มหาชีวาลัยอีสานอยู่ครับ พี่หนิง ของ มหาวิทยาลัยมหาสารคามเดินทางไปถึงที่นั่นแล้ว รอฟังข่าวดีต่อว่าจะมีอะไรให้ทำต่อไป </p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify">ขอบคุณครูบาสุทธินันท์ที่ให้ยืมภาพ , คุณอุทัยที่ช่วยดูแล,และครูบัวที่ให้ยืมคำถาม ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตาม</p>
ขอทักทาย อ.ลูกหว้า อย่าว่ายุนะคะ จัดกิจกรรมพานักศึกษาไปเยี่ยมสวนป่าเลย คุ้ม... แบบที่คุณตุ๊พาชาวบ้านไปเกาะเสม็ด เขาใหญ่ ไปแบบเปิดโลก แล้วความสุขก็จะสัมผัสหัวใจอาจารย์ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
น่าสนใจจังเลยค่ะ ปกติไม่ชอบพานักศึกษาไปดูงานในเมือง หนีเป็นประจำ ก่อนหน้านี้พาเด็กไปเกาะช้าง(แอบแม่ไปเพราะเป็นช่วงมรสุม) เพราะมีลูกศิษย์จัดทัวร์ที่นั่น เราได้เห็นมุมมองใหม่ของเกาะช้าง โดยลูกศิษย์เราไปบุกเบิกการท่องเที่ยวล่องเรือชมป่าโกงกาง ชมหิ่งห้อยยามค่ำคืน สวยมากเลยค่ะ สัญญาค่ะว่าถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ไปแน่นอน ถึงโครงการไม่อนุมัติก็จะหนีมาค่ะ
เห็นภาพบรรยากาศแล้วรู้สึกอบอุ่นขึ้นครับท่านอาจารย์ขจิต ถึงแม้ตอนนี้อากาศจะเย็นลงก็ตาม
แค่นี้ พี่ก็รู้สึกว่าเกิดธรรมปิติ ความดีสามารถทำได้ทุกที่ แต่บางที่เอื้ออย่างยิ่งต่อการทำความดี และเรามักจะสุขใจที่ได้ทำความดี ความเป็นครูนั้นดียิ่งอยู่แล้ว ใช้โอกาส + หาโอกาส แล้วลงมือ พี่ขอเป็นกำลังสนับสนุนทางใจให้ค่ะ… สำหรับทุกท่านที่จะไปเยี่ยมสวนครูบา
ดูท่าทางแล้ว ทุกท่านมีความสุขมากเลยคะ่ สังเกตุได้จากแววตา
พี่จะมีโอกาสสัมผัสความสุขแบบนี้บ้างไหมน้อ
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต
เอ๊...มีใครคิดถึงเราหรือป่าวน๊า
สวัสดี อ.ขจิต ที่เคารพ
เข้ามาเพื่อจะบอกว่าคิดถึง
ดูภาพกิจกรรมแล้วน่าจะสนุกดีนะ
สบายดีอยู่ใหม?
ส่งกำลังใจไปให้เสมอ...อิๆๆๆ
เพิ่งเห็นว่า อ.ขจิต เปลี่ยน background blog ใหม่ สวยจัง มีแบบว่าสีชมพูมั่งมั้ยค่ะ จะได้เปลี่ยนมั่งค่ะ