เราต่างมีความคาดหวังกับผู้นำเสมอ ไม่ว่ายุคสมัยจะแตกต่างกันสักเท่าไหร่ สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยก็คือการคาดหวังให้ผู้นำเป็นคนมีจริยธรรม หรือคุณธรรม

นานมาแล้วผมได้เขียนบันทึก บันทึกเก่าเก็บ ตอนที่ 1 : จริยธรรมกับผู้นำนิสิต" http://gotoknow.org/blog/pandin/69071 โดยประมวลทัศนะที่รองศาสตราจารย์ ดร.ชาญชัย  อินทรประวัติ  ได้ให้เกียรติเป็นวิทยากรบรรยายเมื่อนานมาแล้วเช่นกัน 

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p>

วันนี้,  ผมมีโอกาสได้พลิกไปอ่านบันทึกอีกเล่ม  พบว่าเนื้อหาบางส่วนในสมุดบันทึกมีความน่าสนใจและสอดคล้องกับที่เขียนบันทึกในตอนที่ 1  จึงอดที่จะนำมาประมวลแบ่งบันสู่การเรียนรู้ในเวทีนี้ไม่ได้

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">หากแต่ครั้งนี้เป็นทัศนะของผู้ช่วยศาสตราจารย์พุฒิพงศ์  สัตยวงศ์ทิพย์  ครั้งนั้น,  ท่านให้เกียรติเป็นวิทยากรบรรยายเรื่องการสัมมนาเครือข่ายนิสิตนักศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อวันที่  6  กันยายน  2549  (ปัจจุบันท่านดำรงตำแหน่งคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  และอดีตเคยเป็นผู้นำนักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่นในตำแหน่งบริหารสูงสุด คือ นายกสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น)</p>

 การบรรยายครั้งนั้น  ผมพอจะประมวลทัศนะเกี่ยวกับเรื่องคุณธรรมของผู้นำนิสิตที่น่าสนใจและชวนขบคิด  ดังนี้ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt; text-align: right" class="MsoNormal" align="left"> </p></span>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">คุณธรรมของผู้นำนิสิต</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p>      ต้องมีจุดยืน (อุดมการณ์เพื่อมวลชนใช่ตนเอง-อยู่ข้างใคร ระหว่างนายทุน, ผู้มีอำนาจวาสนา หรือ มวล  มหาประชาชน) </p><p>     •   ต้องกล้าหาญทางจริยธรรม กล้านำทำความดี กล้าต่อสู้เพื่อความถูกต้องเป็นธรรม</p><p>         สุจริตไม่คดโกง ไม่หวังร่ำรวยจากการทำกิจกรรม</p><p>         ไม่มัวหมองเรื่องชู้สาว</p><p>         ละอคติ ๔ </p><p>          ยึดหลักธรรมาภิบาล ๖ ประการ</p><p></p><p>       ธรรมาภิบาล / ธรรมรัฐ </p><p></p><p>              นิติธรรม</p><p>              คุณธรรม</p><p>              ความโปร่งใส</p><p>              ความมีส่วนร่วม</p><p>              ความรับผิดชอบ </p><p>               ความคุ้มค่า</p><p></p><p>        อคติ     </p><p></p><p>         ฉันทาคติ  ลำเอียงเพราะชอบ</p><p>         โทสาคติ ลำเอียงเพราะชัง  </p><p>         โมหาคติ  ลำเอียงเพราะหลง  หรือเขลา </p><p>         ภยาคติ  ลำเอียงเพราะขลาดกลัว</p><p></p>   เหนือสิ่งอื่นใด, ก็ยังคงหวังแต่เพียงว่าท่านทั้งหลายคงไม่ลืมที่จะหาเวลาสักเสี้ยวหนึ่งกลับไปพลิกอ่านบันทึกเล่มเก่าที่ท่านเขียนทิ้งไว้  หรือแม้แต่บันทึก G2K ที่บางครั้งอาจมีเรื่องราวบางอย่างที่สามารถต่อยอดมาสู่วันนี้ได้