วันนี้ที่เม็กดำ พวกเราไม่เคยเรียนรู้ที่จะโอ้อวดว่าตัวเองดีเด่นกว่าคนอื่นๆ แต่เราเรียนรู้ที่จะหาสิ่งทดแทนสภาวะที่ขาดแคลนในเชิงปัจจัยเกื้อหนุน เราเรียกสิ่งนั้นว่า ความคิดสร้างสรรค์

                             หากเรานิยามความคิดสร้างสรรค์ว่าเป็นการทำให้ภาพที่วาดลงในกระดาษมีโอกาสได้กระโดดโลดเต้นบนความเป็นจริงอย่างมีชีวิตชีวา  ประหนึ่งว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุดส่วนวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็สุดที่จะคาดเดา  แต่เราสามารถวาดภาพแห่งความสำเร็จไว้ล่วงหน้า  หลังจากนั้นจังหวะและลีลาจะนำพาสู่ความสำเร็จ หรือไม่อย่างไรคงต้องอาศัยปัจจัยเกื้อหนุนหลายประการ                             

                             ภาพใหญ่ในงานบริหารจัดการการศึกษาในระดับโรงเรียน โดยเฉพาะโรงเรียนในชนบทอย่างพวกผม  การบริหารจัดการต้องอาศัยปัจจัยเกื้อหนุนจากหลายส่วน  แต่สิ่งหนึ่งที่อยู่กับเรามาโดยตลอด  คือ สิ่งที่ทุกคนเรียกว่าความขาดแคลน    ขาดคน   ขาดเงิน   ขาดวัสดุอุปกรณ์ และขาดอื่นๆอีกมากมาย                           

                            ในแนวทางทำงานของผมและทีมงาน  เราคิดเสมอว่า ไม่มีอะไรที่พร้อมสมบูรณ์   จะมีเพียงแต่ความสมบูรณ์ที่มาจากความพร้อมเพรียงของคนทุกคน   ตราบใดที่เรายังหลงอยู่ในวังวนแห่งความขาดแคลน  ตราบนั้นเราจะมืดบอดมองไม่เห็นทาง   สุดท้ายความขาดแคลนก็แปรเปลี่ยนเป็นความขาดใจ  ทุกอย่างก็จะอัมพาตขยับเขยื้อนไม่ได้                           

                            วันนี้ที่เม็กดำ  พวกเราไม่เคยเรียนรู้ที่จะโอ้อวดว่าตัวเองดีเด่นกว่าคนอื่นๆ แต่เราเรียนรู้ที่จะหาสิ่งทดแทนสภาวะที่ขาดแคลนในเชิงปัจจัยเกื้อหนุน  เราเรียกสิ่งนั้นว่า   ความคิดสร้างสรรค์    การออกแบบกิจกรรมสู่การปฏิบัติเราสร้างภาพฝันด้วยกัน  จากนั้นเราระดมสรรพกำลังที่มีอยู่มุ่งสู่เส้นทางที่วาดหวัง  ด้วยพลังกาย  พลังใจ  ที่ทุกคนมีให้ต่อกัน     หลักการแห่งความคิดสร้างสรรค์ในสภาวะที่ขาดแคลน  (ฉบับเม็กดำ)   มีอยู่ว่า

              1.ไม่มีอะไรที่พร้อมสมบูรณ์   จะมีเพียงแต่ความสมบูรณ์ที่

                 มาจากความพร้อม  เพรียงของคนทุกคน 

             2. เมื่อไม่มีสิ่งที่เราชอบ    เราจะชอบสิ่งที่เรามี


             3.เราไม่ขึ้นต้นไม้ทางปลาย   เราจะหัดว่ายน้ำก่อนเรือแตก

                   ผลงานในรอบปีการศึกษา  เราประเมินตนเองว่าโดยภาพรามได้สร้างความชื่นใจให้ทุกคน ดอกผลแห่งกระบวนการอันได้แก่ลูกหลานที่มาร่วมเรียนรู้กับเราได้ฉายภาพของการอยู่ดีมีสุข  อาจจะมี ทุกข์ปะปนบ้างก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาพอเป็นยาให้หากระบวนงานสานต่อในระยะต่อไป  
                 ดังคำบอกคำสอนของพ่อแม่ปู่ย่าตายาย ได้บอกและสอนลูกหลานไทยไว้ว่า  ถ้าความสำเร็จมีได้จากการอ้อนวอนขอจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มนุษย์ทุกคนในโลกนี้ก็คงไม่มีใครทุกข์ร้อน   แต่ความสำเร็จเกิดมีได้ด้วยการกระทำของเราเอง