ทำไมต้องไม่ใช่สดของแท้ ก็จากที่ท่านอาจารย์จันทวรรณ แจ้งไว้ ที่นี่ ด้วย และปัญหาจากเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนตัวนี่ก็ด้วย ที่แฮงค์แล้ว แฮงค์อีก บันทึกนี้เลยไม่ใช่บันทึกรายงานสดของแท้ไปโดยปริยาย แต่ก็นำภาพพร้อมรายละเอียดมาให้ชมกันต่อจากภาคเช้าค่ะ


เริ่มจากที่ชม VCD เสียงกู่จากครูใหญ่ จบแล้ว
ท่านอาจารย์สมบัติ (รศ.ดร.สมบัติ นพรัก) คณบดีคณะศึกษาศาสตร์
ได้ให้ข้อคิดเพิ่มเติม เพราะท่านก็เคยเป็นครูมาถึง 20 ปีทีเดียว


จากนั้นเป็นการเล่าเรื่องความสำเร็จในการประยุกต์ใช้ KM ในแต่ละคณะ
เริ่มจาก พี่บอย (นายอนุวัทย์ เรืองจันทร์) จากคณะสหเวชศาสตร์
พี่เกียม (นางปราณี ศิริวัฒน์) จากคณะศึกษาศาสตร์
และท่านอาจารย์พิชิต (ทพ.พิชิต งามวรรณกุล)
แต่ละเรื่องน่าสนใจไม่แพ้กันเลย โดยเฉพาะจากคณะทันตะ
ที่ไปจัด KM workshop นอกสถานที่ ให้กับอาจารย์ภายในคณะ
ถึงกับร้องไห้กันหลายคนทีเดียว

(นี่ไม่ใช่ครั้งแรก สำหรับเรื่องเล่าที่เร้าพลังของแท้)


จากนั้นเป็นการเล่าเรื่องความสำเร็จในการประยุกต์ใช้ KM ในแต่ละหน่วยงาน
เริ่มจาก พี่ต้น (นางพนารัตน์ น้อยด้วง) จากกองกิจการนิสิต
พี่ต้อย (นางสุนิสา พรหมมณี) จากสำนักหอสมุด
และน้องปืน (บีเวอร์ : รงค์รบ น้อยสกุล) แต่ละคนก็เล่าเรื่องที่น่าสนใจอีกเช่นกัน
โดยเฉพาะเรื่องราวจากนิสิต ที่น้องปืนเล่า ดูแล้วท่าจะยิ่งเล่า ยิ่งตื่นเต้น
เพราะสำเนียงก็เหน่อขึ้นเรื่อย ๆ ปกติก็เหน่อจัด ๆ อยู่แล้ว ..
นี่ล่ะ ..  คนพิดโลกของแท้ (อ่ะ อ่ะ อ่ะ ล้อเล่น)

            ทุกท่านที่เล่าเรื่องจะได้รับรางวัลเป็นของ 3 อย่าง คือ 1. หนังสือเคออร์ดิก ที่ท่านอาจารย์หมอวิจารณ์เคยให้ไฟล์ไว้ในงาน UKM-8 ที่ท่านมาบรรยายที่สุโขทัย หน่วยประกันคุณภาพการศึกษาจึงรวบรวมไว้เป็นเล่มเพื่อให้อ่านได้สะดวกขึ้น 2.เป็นหนังสือ LO ของท่านอาจารย์ประพนธ์ 3.เป็นน้ำผึ้ง+เกสรผึ้ง ที่ติดต่อมาจากท่าน Beeman : blogger คนดังของเรา

            ทางทีมงาน QAU ได้เตรียมรางวัลไว้ 10 ชุด แบ่งเป็น 6 ชุดแรกเป็นเรื่องเล่า อีก 4 ชุด เป็นรางวัลพิเศษที่แล้วแต่ความสมัครใจในการเล่าเรื่องการประยุกต์ใช้ KM ของท่านอื่น ๆ ตอนแรกเงียบ ไม่มีใครกล้าเล่า จนท่านอาจารย์มาลินี คณบดีคณะสหเวชฯ คว้าไมค์มาเล่าเรื่องคุณสมรถ จันดี คนสวนคณะสหเวชฯ มน. ที่พี่บอยก็เคยเล่าไว้   ที่นี่ แล้ว รางวัลพิเศษที่ 2 เป็นของคุณแอ๊ว (วิภา เพิ่มผลนิรันดร์) ดังที่ท่านอาจารย์ Beeman ได้เล่าไว้  ที่นี่ รางวัลพิเศษที่ 3 เป็นของพี่พร (สุภาพร เรืองจันทร์) หรือ Baby หรือครอบครัว KM (ครอบครัวใครน๊า นามสกุลคุ้นจัง) ที่เล่าเกี่ยวกับการแต่งกายที่ถูกระเบียบของนิสิต

            ส่วนรางวัลพิเศษที่ 4 สุดท้ายนี่ พิเศษจริง ๆ ที่ไม่ได้เล่าเรื่องความสำเร็จ แต่เป็นการถามที่ดึงอารมณ์ได้ดีทีเดียว เพราะในงานมีแต่การชื่นชม ยินดี คนนั้นที คนนี้ที เลยถาม (ประมาณ) ว่า ถ้ามีการชมคนนั้นเขียน blog ดี แล้วมีคนไม่เห็นด้วย หรืออาจเห็นว่า KM เป็นเรื่องไม่ดี จึงอยากรู้ว่าเป็นเรื่องดีจริงหรือไม่ที่เรามีทำ KM กันอยู่ งานนี้ท่านอาจารย์เทียมจันทร์เป็นผู้ตอบคำถามให้ ซึ่งเป็นการให้ความเห็นที่ดีมาก ตรงกับที่อาจารย์วิบูลย์ เปรียบว่าเหมือนกับ มีดปลอกผลไม้ ประมาณว่า มีดนั้นมีประโยชน์ช่วยให้เราได้กินผลไม้ได้สะดวกขึ้น แต่ใช้ไม่ดีมีดบาดมือก็ทำให้เราบาดเจ็บได้เหมือนกัน (คิดเอง) จริงๆ ถ้าใช้ปลอกผลไม้จะมีประโยชน์ แต่เอาไปแทงคนก็มีความผิด ของทุกอย่างในโลกมี แง่บวก คู่กับ แง่ลบ เสมอ

            จริง ๆ แล้วอีกเรื่องที่น่าจะเป็นคำตอบได้ดีกับคำถามนี้ คือ บันทึกของท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ ที่ได้อ่านวันนี้เองคือ  “KM (แนวปฏิบัติ) วันละคำ : 253. มีงานประจำยุ่งจนทำไม่ไหวอยู่แล้ว จึงไม่ว่างทำ KM ลองอ่านดูนะคะ

 
ซ้ายมือ คือคุณสมรถ จันดี ..... ขวามือ คือคุณแอ๊ว กำลังชื่นชมกับรางวัล

 
ซ้ายมือ พี่พร รางวัลพิเศษที่ 3 ..... ขวามือ นิสิตที่เป็น blogger เข้าร่วมสังเกตงานนี้ด้วย


รางวัลพิเศษที่ 4 มีท่านอาจารย์เทียมจันทร์ช่วยตอบคำถาม
และคุณจุ๋ม เจ้าของคำถามค่ะ

            จบข่าว ...

            แล้วพบกันใน "เสวนารวมพลคนเขียน blog ครั้งที่ 2/2550" ประมาณ 19 เมษายน 2550 ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดค่ะ

            รัตน์ทวี อ่อนดีกุล