ลองดูไม่ต้องคิดอะไรมากไปกว่า...เริ่มจัดการความรู้ในตัวเอง...เขียนเราเรื่องงานที่ทำ...อย่างเป็นวิถีปกติเพราะเริ่มต้นที่จะเขียนเมื่อไรสิ่งที่ได้ทันทีคือ...ถามตัวเองว่าเราจะเล่าอะไร ให้ใครฟังให้เข้าใจได้ยังไง...เราใช้วิธีอะไรทำ....ทำอย่างนี้ทำไม....ทำไมเลือกวิธีนี้....เท่านั้นก็เท่ากับว่าได้ทบทวนงานของเราให้แล้ว......

วันนี้ดิฉั๊นทำหน้าที่ "ขายไอเดีย" ให้สำนักประกันคุณภาพการศึกษา ทั้งสำนักเรื่องให้ใช้ Share.psu.ac.th ในงานประจำ....ชวนสำนักประกันคุยกันในบรรยากาศกันเอง...แนะนำให้เปิด Blog เองทุกคน....ชวนให้เขียน...กันก่อนที่จะลงจริงใน ม.อ. เพราะทางสำนักเองจะต้องนำประสบการณ์การใช้และเข้าใจการใช้...จนสามารถที่จะขายไอเดียให้แก่กลุ่ม QMR ในมหาวิทยาลัยอีกทอดหนึ่ง....ดิฉันพูดไปมีความสุขไป....สุดท้ายไปจบที่ ".ลองดูไม่ต้องคิดอะไรมากไปกว่า...เริ่มจัดการความรู้ในตัวเอง...เขียนเล่าเรื่องงานที่เราทำ...อย่างเป็นวิถีปกติเพราะเริ่มต้นที่จะเขียนเมื่อไร สิ่งที่ได้ทันทีคือ...ถามตัวเองว่าเราจะเล่าอะไรให้ใครฟังให้เข้าใจได้ยังไง...เราใช้วิธีอะไรทำงานนี้..ทำอย่างนี้ทำไม....ทำไมเลือกวิธีนี้..เท่านั้นก็เท่ากับว่าได้ทบทวนงานของเราแล้ว......ทุกคนพยักหน้าเหมือนเชื่อและถามว่า.หมู่นี้ดิฉั๊นไปเรียนเทคนิคการขายมาจากไหน....ขายคล่องและลื่นไหล..ทำเอาดิฉั๊นเขินไปเลย..เป็นเพราะดิฉั๊นเชื่อ........ลองทำ....ทำมันด้วยใจ....เริ่มจะรัก...ผูกพันธ์ระหว่างทางไปสู่เป้าหมายก็เก็บเอาความสุขมาไว้ในใจ....ความสุขนั้นเป็นพลังงานผลักดันเราต่อไป.......เท่านี้ดิฉั๊นก็มีความสุขได้ทุกวันแล้ว...สุดท้ายถ้าน้องๆ อยากมีความสุขทุกวันอย่างพี่จิ๊บก็ลงมือทำ....วันมะรืนนี้ดิฉั๊นมีนัดกับงานประชาสัมพันธ์.....ขายไอเดีย....เช่นกันอวยพรให้ตนเองสำเร็จเช่นวันนี้ล่วงหน้า