สังคมในปัจจุบันเราก็ทราบกันดีอยู่นะค่ะว่าเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ (learning  Society) แหล่งความรู้มีมากมายมหาศาลเกินกว่าที่จะเรียนรู้ได้หมดลองนึกวาดภาพการเรียนู้ในสมัยอดีต ที่ศิษย์ต้องดิ้นรนเดินทางมาหาพระอาจารย์ สมัยตักศิลาต้องเรียนรู้โดยมีพระอาจารย์ถ่ายทอดวิชาการให้ เรียนรู้กันใต้ต้นไม้ ในถำในป่า

     มนุษย์มีลักษณะพิเศษคือสามารถเรียนรู้และพัฒนาตัวเองได้ตลอดเวลา การเรียนรู้และสั่งสมความรู้ พัฒนาวิชาการต่างๆให้ก้าวหน้าทำให้มีการคิดค้นสิ่งต่างๆ ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และธรรมชาติหาคำตอบจากปรากฎการณ์ธรรมชาติทำให้ทราบความจริงมนุษย์ต่างๆ มากมาย และที่สำคัญคือ วิชาการที่เป็นความรู้เหล่านั้นมีผลโดยตรงต่อความเป็นอยู่ของมนุษย์ ความสะดวกสบาย การแก้ปัญหาต่างๆ ทั้งทางด้านที่อยู่อาศัย การเดินทาง ยามเจ็บป่วยก็มียารักษาโรค และวิธีการรักษา ทำให้มนุษย์อยู่ได้ และมีสภาพที่เหนือกว่าสัตว์ต่างๆ ทั้งหลายในโลก มนุษย์ไม่มีเขี้ยว ไม่มีเล็บ หรืออาวุธประจำตัว ที่จะต่อสู้เยื้องสัตว์ทั้งหลาย แต่ด้วยการที่มีความรู้และเก็บสั่งสมความรู้ รู้จักคิด รู้จักเหตุผล ทำให้การใช้ปัญญาเป็นปัจจัยสำคัญต่อการดำเนินชีวิตในยุคปัจจุบัน

     ฉะนั้นเราผู้ที่เป็นมนุษย์เราต้องศึกษาหาความรู้ใส่ตัวเองให้มากเท่าที่จะมากได้ เพราะว่าเราเกิดมามีโอกาสมากกว่าสัตว์ต่างๆที่อยู่บนโลกเรา