ตอนที่ ๑ , ตอนที่ ๒, ตอนที่ ๓, ตอนที่ ๔, ตอนที่ ๕, ตอนที่ ๖, ตอนที่ ๗ , ตอนที่ ๘, ตอนที่ ๙
ตอนที่ ๑๐, ตอนที่ ๑๑, ตอนที่ ๑๒, ตอนที่ ๑๓, ตอนที่ ๑๔
๑๑ ธันวาคม ๒๕๖๘
เรานั่งรถที่เรียกโดย App คันโตนั่งได้ ๖ คน แต่เราไปคันละ ๓ คน เพราะต้องการที่ใส่กระเป๋าเดินทางใบโต ที่กระเป๋าหนักขึ้นมาก โดยเฉพาะนักช็อป กระเป๋าของคุณเปาเตรียมออกลูกมาเรียบร้อย
ขากลับเรานั่งการบินไทย เที่ยวบิน TG 669 ทีมงานไปเจรจากับเจ้าหน้าที่เช็กอินว่าใช้วิธีเช็กอินเป็นทีม สามคนที่นั่งชั้นธุรกิจ ได้โควต้าน้ำหนักกระเป๋าคนละ ๔๐ กก. เอาไปรวมกับอีก ๑๒ คนแล้วชั่งกระเป๋ารวมกัน ผ่านได้สบาย การซื้อตั๋วชั้นธุรกิจให้ผู้อาวุโสสามคน ให้ผลดีตรงนี้เอง
ผมนั่งชั้นธุรกิจ จึงไปกินอาหารเที่ยงที่ห้องรับรองของสายการบิน อ. ธีรพลไปเป็นเพื่อนผม ที่เหลือไปกินที่ร้านอาหารในสนามบินที่จองมาแล้ว เขาบอกว่าอร่อย ผมได้โอกาสลองชิมเบียร์ชิงเต่าของจีน
สนามบินที่นี่กว้างใหญ่และโอ่อ่ามาก เครื่องบินชั้นธุรกิจของการบินไทยนั่งสบายกว่า China Southern Airline อย่างเทียบกันไม่ติด ยิ่งอาหารและเครื่องดื่มยิ่งแตกต่าง เราบินสองชั่วโมงครึ่งก็ถึงสุวรรณภูมิ กลับถึงบ้านค่ำพอดี
วิจารณ์ พานิช
๒ ม.ค. ๖๙
