ตอนที่ ๑ , ตอนที่ ๒, ตอนที่ ๓,
การเดินทางขาไปวันที่ ๒ ธันวาคม ๒๕๖๘ ด้วยสายการบิน China Southern Airlines ออก ๑๙.๑๕ น. บินไปลงเสินเจิ้น ถึง ๒๒.๕๐ น. ใช้เวลาบินเพียงสองชั่วโมงครึ่ง แล้วนั่งรถไปอีกราวๆ ๑ ชั่วโมง ไปยังโรงแรม CYBO Station กว่าจะขึ้นห้องอาบน้ำนอนก็เกือบตี ๑ หรือสองยามบ้านเรา
บันทึกนี้เขียนวันที่ ๒ มกราคม ๒๕๖๙ เพราะบันทึกเดิมที่เขียนวันเดินทางอย่างละเอียดหายไป ด้วยความสับสนของคนแก่ จึงเขียนขึ้นแทนภายหลังแบบสะท้อนคิด เป็นการเปรียบเทียบกับการเดินทางครั้งก่อนๆ ที่อยู่ในลักษณะเช็กอินกับสายการบินด้วยตัวเอง แต่คราวนี้นัดพบกันก่อน แล้วมีคนหนุ่มสาวจากโรงเรียนรุ่งอรุณและมูลนิธิสยามกัมมาจล คอยช่วยเหลือกุลีกุจอ โดยผม อ. ประภาภัทร และ อ. ธีรพล สามคนนั่งชั้นธุรกิจ
เคาน์เตอร์เช็กอินของสายการบิน China Southern Airlines อยู่แถว S เกือบสุดไปทางทิศใต้ เมื่อเช็กอินเสร็จ ผู้อาวุโสสามคนก็เดินไปเข้าด้านในของสนามบินผ่านทางด่วน ซึ่งอยู่อีกสุดทางของสนามบินทางทิศเหนือ เราจึงได้เดินออกกำลังเพื่อไปหาความสะดวก แล้วเดินไปหาห้องรับรอง ที่หากจำไม่ผิดน่าจะชื่อ Priority Lounge ที่มีอาหารและเครื่องดื่มไว้รับรองอย่างดี
เมื่อขึ้นเครื่องบินก็พบว่าเป็นเครื่องบินลำเล็ก น่าจะจุผู้โดยสารราวๆ ๑๒๐ คน ชั้นธุรกิจมีเพียง ๔ ที่นั่ง เป็นเพียงที่นั่งที่ใหญ่หน่อย นั่งคู่ ๒ คน ผมได้ที่นั่ง 1D คู่กับหนุ่มใหญ่ชาวจีน ที่จริงในทีมของเรามีผู้ใหญ่อีกท่านหนึ่ง คือคุณเปา ผู้จัดการมูลนิธิสยามกัมมาจล แต่ท่านขอไปนั่งชั้นธรรมดา เพราะเวลาเดินทางเพียง ๒ ชั่วโมงครึ่ง ผมเองก็คิดว่า ไม่จำเป็นเลยที่จะต้องเสียเงินเพิ่มกับที่นั่งชั้นธุรกิจ แต่จะเห็นตอนขากลับว่า สามคนที่นั่งชั้นธุรกิจได้ช่วยทำประโยชน์แก่นักช็อปในทีมเป็นอย่างยิ่ง
ขากลับวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๕๖๘ จะแยกไปเป็นอีกบันทึกหนึ่ง
วิจารณ์ พานิช
๒ ม.ค. ๖๙
