ตอนที่ ๑ , ตอนที่ ๒, ตอนที่ ๓, ตอนที่ ๔, ตอนที่ ๕, ตอนที่ ๖, ตอนที่ ๗ , ตอนที่ ๘, ตอนที่ ๙
๘ ธันวาคม ๒๕๖๘
อนุสรณ์สถานซุนยัดเซ็น (๑)
ตัวอาคารกว้างใหญ่มาก เป็นสถาปัตยกรรมล้ำยุค คือไม่มีเสากลางเลย บริเวณโดยรอบกว้างขวางร่มรื่น ทำหน้าที่เป็นสวนสาธารณะ มีคนมานั่งเล่นพักผ่อน ออกกำลังกาย เอาเด็กเล็กมาเล่นด้วยกัน
ผมติดใจต้น Kapok ซึ่งคือต้นงิ้ว (ชนิดไม่มีหนาม) อายุ ๓๐๐ ปี ที่ดอกสีแดงงดงามมาก ดอกงิ้วบาน
เกาะซาเมี่ยน
ชื่อเหมือนอยู่กลางทะเล แต่จริงๆ แล้วแค่มีลำรางเล็กๆ กั้น มีสะพานข้าม เป็นที่เที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ยอดนิยมอีกแห่งหนึ่ง มีทางเดินประดับดอกไม้สวยงาม แปลงไม้ดอกไม้ประดับอยู่ตรงกลาง ทางคนเดินชมขนาบ ๒ ข้าง ถัดออกไปเป็นถนนขนาบ ตามด้วยบ้านเรือนอาคารแบบยุโรป มีคู่บ่าวสาวมาถ่ายรูป กำกับโดยทีมนักถ่ายรูป รวมสี่ห้าคู่ มีสาวจีนแฟชั่นชุดกระโปรงหนังดำสั้น เห็นขาอ่อนและน่องขาว สวมรองเท้าบู๊ตสีดำ เสื้อหนังสีดำ มาถ่ายรูปกับแฟน ผมเดินผ่านนับยี่สิบคน
โรงเรียนอนุบาลกว่างโจวหมายเลข ๒
ผอ. ชื่อ หลิน โรงเรียนก่อตั้งปี 1984 เพิ่งฉลองครบ ๔๐ ปี เขามอบหนังสือที่ทำในโอกาสครบรอบ ๔๐ ปีให้เราทุกคนด้วย รวมทั้งหนังสือ จากการเรียนรู้ร่วมกับพ่อแม่และชุมขน ที่แต่งโดยครูใหญ่ด้วย เขาถือหลักว่า โรงเรียนอนุบาลเป็นที่วางรากฐานชีวิตที่ดี สำหรับเติบโตพัฒนาในช่วงต่อๆ ไปของชีวิต ดังในนิทานเรื่อง ไผ่เหมากับเกษตรกร เนื้อเรื่องว่า ใน ๓ ปีแรกต้นไผ่ไม่โต แต่แท้จริงแล้วต้นไผ่กำลังพัฒนาระบบราก สำหรับใช้หนุนการเติบโตและพัฒนา ๕ ด้าน (คุณธรรม ความรู้ ร่างกาย สุนทรียะ อาชีพ) ในช่วงชีวิตต่อไป โดยผู้ทำหน้าที่บ่มเพาะ ๕ ด้านดังกล่าวมี ๓ ฝ่วยร่วมกัน คือ ๑) ครอบครัว ๒) โรงเรียน ๓) สังคม/ชุมชน (และหน่วยงาน ๑๓ หน่วยงาน)
นักเรียน ๕๕๕ คน บุคลากร ๑๑๒ มี ๒๐ ห้องเรียน กำลังก่อสร้างขยายเป็น ๒๕ ห้อง ผมสังเกตว่าโรงเรียนอยู่ในย่านคนค่อนข้างจน
โรงเรียนอนุบาลเปลี่ยนจุดโฟกัส จากเดิมดูแลเฉพาะเด็ก เปลี่ยนมาดูแลผู้ปกครอง โฟกัสการเปลี่ยนแปลงของผู้ปกครองด้วย ผ่านการสื่อสารสองทาง ผปค. – ครู, ผปค. - รร., ผปค. - ผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ
มีหลักสูตรปู่ย่าตายาย หลักสูตรพ่อ หลักสูตรการดูแลเด็กพิเศษ มีการประชุมผู้ปกครองกับครู ประชุมผู้ปกครองเรื่องเด็กพิเศษ จบปีการศึกษา มีการประชุมปัจฉิมนิเทศผู้ปกครอง มีกิจกรรมเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างครูกับผู้ปกครอง เช่น มีการเล่นละคร ที่ ผปค. แสดงบทครู
มีจุดเด่นที่การเน้นให้พ่อสนิทสนมเป็น “คู่หู” ของลูก ด้วยกิจกรรมต่างๆ ได้แก่ ชมรมกิจกรรมพ่อลูก ด้านต่างๆ มากมาย เช่น ชมรมเลโก้ ชมรมบาสเกตบอล ชมรมเล่นอิสระ ชมรมปิงปอง ชมรมแบดมินตัน ชมรมดนตรี ชมรมกีฬาบางชนิด ให้พ่อแข่งขันกัน ลูกเชียร์
มีกิจกรรมสานเสวนาระหว่างพ่อ เอาปัญหาของลูกมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน เป้าหมายหลักของกิจกรรมหนุนการพัฒนาพ่อ มี ๕ ประการคือ ๑) วิธีคุยกับลูก ๒) ขอบเขตความสัมพันธ์ ๓) เรียนรู้ด้วยกัน ๔) เข้าใจกัน ๕) ทำกิจกรรมด้วยกัน เช่นไปเที่ยวด้วยกัน
หลังการนำเสนอของ ครูใหญ่หลิน ทีมไทยรุมถามเป็นการใหญ่ เพื่อทำความรู้จักระบบการศึกษาจีนมากขึ้น ช่วยให้ผมตีความว่าระบบการศึกษาจีนกับไทยให้ความหมายต่อเด็กต่างกัน จีนมองว่าเด็กมีพลังมาก ต้องหาปัจจัยที่มีพลังคล้ายกันมามีปฏิสัมพันธ์ เพื่อช่วยหนุนให้เด็กยกระดับพลัง (ทั้ง ๕ - คุณธรรม ความรู้ ร่างกาย สุนทรียะ อาชีพ) ของตนขึ้นไปอีก ส่วนไทยมองว่าเด็กอ่อนแอ ผู้ใหญ่ต้องช่วยสร้างความแข็งแรงด้านต่างๆ
หลังจากนั้นเราจึงลงไปที่สนาม ไปชมกิจกรรมเล่นอิสระ ๑ ชั่วโมง ที่ผมมองว่า เป็นกิจกรรมที่ช่วยกระตุ้นจินตนาการของเด็กเล็กได้ดีมาก เมื่อจบ ๑ ชั่วโมงนักเรียนจะช่วยกันเก็บของเข้าที่อย่างเรียบร้อย เป็นวิธีฝึกความรับผิดชอบ ที่น่าประทับใจมาก
วิจารณ์ พานิช
๑๐ ธ.ค. ๖๘
ม้านั่งแถวหลังสุดภายในอาสนวิหาร Sacred Heart Cathedral และที่นั่งพักภายนอกอาสนวิหาร กว่างโจว
รูป 690129
1 ต้นไม้ที่ร่มรื่นภายในบริเวณอนุสรณ์สถานซุนยัดเซน
2 ต้นงิ้ว (Kapok) อายุ ๓๐๐ ปี ต้นงิ้วเป็นต้นไม้ประจำเมืองกว่างโจว
3 ที่เล่นง่ายๆ ของเด็กเริ่มหัดเดิน
4 สวนต้นไทร ที่ชักนำนกมาอยู่อาศัย
5 รากไทรงาม
6 ในเกาะซาเมี่ยน อาคารเป็นสถาปัตยกรรมตะวันตกสมัยก่อน
7 ทางเดินชมดอกไม้
8 อีกวิวหนึ่ง
9 ประติมากรรมในสวน
10 ลานพักผ่อนริมแม่น้ำ
11 ครูใหญ่หลินของโรงเรียนอนุบาลกว่างโจวหมายเลข ๒ กำลังอธิบายหลักการจัดการศึกษา
12 มุมหนึ่งของชั่วโมงเล่นอิสระ
