เมื่อวันวานตอนเย็นถึงค่ำผมและครอบครัวมีธุระเข้าห้างใหญ่ ในเมืองหาดใหญ่  ดูผู้คนยังกะมีงานวัดเมื่อ 15 ปีก่อนเวลาวัดจัดงานประจำปีจะมีคนมาเที่ยวงานเยอะ     เป้าหมายแรกแม่ของลูกไปส่งจดหมายเกี่ยวกับเรื่องยาส่งไปให้ลูกพี่สาวของเธอ  ช่วงนั้นผมก็ดูแลลูกน้อยอีก 2 คน  คนเล็กซนจะเดิน  วิ่ง  ไป  เล่น  อยู่ตลอดเวลา     ต้องคอยตามดูอย่าไม่ละสายตา  กว่าที่แม่ทำเสร็จในจุดแรกย้ายไปจุดที่สองเป็นการชื้อเครื่องโทรศัพท์ใหม่เพราะเครื่องเดิมก็ลูก ๆ ช่วยกันอยากโทรและโยนลงพื้นบ้านตามประสาเด็ก ๆ    อยากเล่น  ซน กันจุดนี้นานหน่อย  ลูกคนเล็กออกอาการเอาไม่อยู่  ผมต้องอุ้มพาดบ่า  และลูกก็ต้องการลงเพื่อจะเล่น  คือคนหนึ่งอยากกอดไว้ไม่ให้เล่นอีกคนหนึ่งอยากลงเล่น     สวนทางกันผลสุดท้ายการกอดรัดฟัดเหวี่ยงก็เกิดขึ้นท่ามกลางดวงตาหลายร้อยคู่  ฮา ๆ เอิก ๆ  ถ้าเป็นคุณอยู่ในสถานการณ์อย่างนั้นจะทำอย่างไรครับ