• เพิ่งจะกลับจากการแข่งขันกีฬาอาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ 8 แห่งหรือ "เหมันเกมส์" ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่  ในวันแรกก็ได้ไปเดินเที่ยวงานพืชสวนโลก  หว้าเป็นคนชอบเดินเที่ยวแต่เพื่อนไม่ชอบก็เลยเดินบ้าง  นั่งรถพ่วงบ้าง  ไม่เป็นไรถือว่ามาเป็นเพื่อน
  • ในการเดินทางแต่ละครั้งเพื่อนๆอาจารย์จะเว้นที่ว่างข้างเราไว้  เพราะจะมีอาจารย์แต่ละท่านแวะเวียนมาให้หว้าดูลายมือตลอดการเดินทาง     ปากต่อปากแม้แต่ระหว่างรอเข้าห้องน้ำก็ยังมีคนยื่นมือมาให้   เป็นแบบนี้มาหลายปีแล้วจนได้ฉายาว่า"แม่หมอลูกหว้า"
  • ตอนกลางคืนก็จะมีเพื่อนๆมาเฝ้ารอกันเต็มห้องไปหมด  ต้องมีการจองคิวกันเพื่อให้หว้าดูไพ่ยิปซี      สาเหตุก็คือถ้าอยู่ที่ทำงานหว้าจะทำงานเต็มที่   จะไม่ดูให้ใครเลย  เพื่อนๆต้องอาศัยเวลาตอนเดินทางมาต่างจังหวัด   แล้วก็จ่ายค่าครูสำหรับหว้าเอาไปทำบุญ
  • วันที่สองพาอาจารย์ต่างชาติไปเที่ยวบ้านถวาย   มีหลายท่านไม่ไปบอกว่าไม่เห็นมีอะไร   แต่หว้าเองกลับชอบงานแกะสลักเหล่านี้   ไปได้ทุกปีแต่นับวันก็จะยิ่งเห็นการเปลี่ยนแปลง  จากแต่เดิมมีแต่บ้านชาวบ้านแบบดั้งเดิมและช่างนั่งทำงานในบ้าน    แต่เดี่ยวนี้มีการสร้างบ้านหลังใหญ่  ทำร้านสวยงามใหญ่โต    ฝีมือการทำตุ๊กตาสวัสดีไม่สวยงามเหมือนเก่า   เราก็ต้องยอมรับการเปลี่ยนแปลง    ว่าแล้วก็กลับมาปั๊มเงินก่อนกลับไปเยือนเพื่อซื้อของตกแต่งบ้านอีก
  • ตอนบ่ายต้องมาร่วมการแข่งขันกีฬาเหมันต์เกมส์ที่รู้สึกว่าอากาศไม่ค่อยตรงกับชื่องานเลย  เพราะร้อนมาก    หว้าไปแข่งขันเปตองหญิงคู่เป็นทีมแรก    ตอนแรกกะว่าคงตกรอบแรกเลยบอกไปว่า "เราเน้นแข่งเพื่อความสนุก  ตลก ขบขันมากกว่า"  แต่กลายเป็นว่า ผ่านมาเรื่อยๆ ตั้งแต่บ่าย2โมงจนกระทั่งรอบชิงชนะเลิศจน 5 โมงเย็น   การแข่งขันกับทีมเจ้าภาพเป็นไปแบบสูสี   แต่ตอนหลังเกิดอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมาทั้งหว้าและคู่   คราวนี้รู้ตัวเลยว่าไม่มีสมาธิมาพลาดเอาตอนหลัง  สุดท้ายเลยได้แค่รองชนะเลิศ    แต่ก็ภูมิใจนะคะเพราะทำได้เกินเป้า  แต่ก็ขอบ่นเล็กน้อยว่าเป็นสนามที่ถูกมองข้าม   สนามอื่นเขาเล่นกันนิดหน่อยก็ได้ตุ๊กตาเป็นของที่ระลึกกันเต็มไปหมด   แต่สนามเปตองไม่มีใครได้เลย  ขนาดเราแข่งขันกลางแดดตั้ง 3 ชั่วโมง
  • ขอบ่นนิดหน่อยนะคะ   แต่จริงๆแล้วก็สนุกดีค่ะ   ได้รับมิตรภาพจากคณาจารย์ต่างมหาวิทยาลัย  ได้ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ    ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่จัดได้ประทับใจดีมากค่ะ